ഖുർആനും സ്ത്രീകളും

From പൂങ്കാവനം
Jump to: navigation, search

Contents

പുരുഷാധിപത്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ ഒരു ധാർമിക വ്യവസ്ഥയാണ്‌ ഖുർആൻ അവതരിപ്പിക്കുന്നതെന്ന ആരോപണത്തിൽ എന്തുമാത്രം കഴമ്പുണ്ട്‌?[edit]

അടിസ്ഥാനരഹിതമായ ഒരു ആരോപണമാണിത്‌. പുരുഷന്റെയും സ്‌ ത്രീയുടെയും സ്രഷ്ടാവിനാണല്ലോ അവരുടെ പ്രകൃതിയെക്കുറിച്ച്‌ നന്നായറി യുക. ദൈവംതമ്പുരാൻ നിർദേശിക്കുന്ന ധാർമിക വ്യവസ്ഥ ഒരി ക്കലുംതന്നെ ഒരു വിഭാഗത്തിന്റെ ആധിപത്യത്തിനും മറ്റേ വിഭാഗത്തി​‍െ ന്റ അധഃസ്ഥിതത്വത്തിനും നിമിത്തമാവുകയില്ലെന്ന്‌ അൽപം ചിന്തി ച്ചാൽ ബോധ്യമാവും. അപ്പോൾ പ്രശ്നം ധാർമിക വ്യവസ്ഥയുടേതല്ല. മറിച്ച്‌, അതിനെ അളക്കാനുപയോഗിക്കുന്ന അളവുകോലിന്റേതാണ്‌. പുരുഷന്റെയും സ്ത്രീയുടെയും സഹകരണവും പാരസ്പര്യവുമാണ്‌ കുടുംമെന്ന സ്ഥാപനത്തിന്റെ നിലനിൽപിന്‌ ആധാരമെന്നാണ്‌ ഖുർ ആൻ പഠിപ്പിക്കുന്നത്‌. ധാർമിക വ്യവസ്ഥ നിലനിൽക്കണമെങ്കിൽ കുടും ബമെന്ന സ്ഥാപനം കെട്ടുറപ്പോടുകൂടി നിലനിൽക്കണമെന്ന അടി ത്തറയിൽ നിന്നുകൊണ്ടാണ്‌ ഖുർആൻ നിയമങ്ങളാവിഷ്കരിച്ചിരിക്കുന്നത്‌. കുടുംംതന്നെ തകരേണ്ടതാണെന്ന തത്ത്വശാസ്ത്രത്തിൽ വിശ്വസിക്കു ന്നവർക്ക്‌ ഖുർആനിക നിയമങ്ങൾ അസ്വീകാര്യമായി അനുഭവപ്പെട്ടേക്കാം. എന്നാൽ, ധാർമികതയിൽ അധിഷ്ഠിതമായ മനുഷ്യ സമൂഹത്തിന്റെ നിലനിൽപിനെക്കുറിച്ച്‌ ചിന്തിക്കുന്നവർക്കൊന്നും തന്നെ ഏതെങ്കിലുമൊരു ഖുർആനിക നിയമം പുരുഷാധിപത്യത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമാണെന്ന്‌ പറയാൻ കഴിയില്ല. കുടുംമെന്ന സ്ഥാപനത്തിന്റെ കെട്ടുറപ്പും ഭദ്രതയും ഉറപ്പുവരുത്തു ന്നതിന്‌ സ്ത്രീക്കും പുരുഷനും അവരുടേതായ പങ്കുവഹിക്കാനു​‍െ ണ്ടന്നാണ്‌ ഖുർആൻ പഠിപ്പിക്കുന്നത്‌. അവരുടെ അവകാശങ്ങളെയും ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളെയും ബാധ്യതകളെയും കുറിച്ച ഖുർആനിക നിയമ ങ്ങൾ ഈ അടിത്തറയിൽ നിന്നുകൊണ്ടുള്ളതാണ്‌. സ്ത്രീയെയും പുരു ഷനെയും സംബന്ധിച്ച ഖുർആനിക വീക്ഷണത്തെ ഇങ്ങനെ സംഗ്രഹി ക്കാം: ഒന്ന്‌-സ്ത്രീയും പുരുഷനും ഒരേ ആത്മാവിൽ നിന്നുണ്ടായവരാണ്‌. ഒരു നാണയത്തിന്റെ രണ്ടു വശങ്ങൾപോലെയാണവർ. രണ്ടുപേരും സ്വതന്ത്ര രാണെങ്കിലും ഇരുവരുടെയും പാരസ്പര്യമാണ്‌ രണ്ടുപേർക്കും പൂർണത നൽകുന്നത്‌. രണ്ട്‌-സ്ത്രീ പുരുഷനോ പുരുഷൻ സ്ത്രീയോ അല്ല. ഇരുവർക്കും തികച്ചും വ്യത്യസ്തവും അതേസമയം പരസ്പര പൂരകവുമായ അസ്തി ത്വമാണുള്ളത്‌. മൂന്ന്‌- സ്ത്രീക്കും പുരുഷനും അവകാശങ്ങളുണ്ട്‌. ഈ അവകാശങ്ങൾ നേടിയെടുക്കേണ്ടത്‌ സംഘട്ടനത്തിലൂടെയല്ല, പാരസ്പര്യത്തിലൂടെയാണ്‌. നാല്‌-രണ്ടു കൂട്ടർക്കും ബാധ്യതകളുണ്ട്‌. ഈ ബാധ്യതകൾ നിർവഹി ക്കുന്നതിലൂടെ മാത്രമേ വ്യഷ്ടിക്കും സമഷ്ടിക്കും നിലനിൽക്കാൻ കഴിയൂ. അഞ്ച്‌-സ്ത്രീ പുരുഷധർമം നിർവഹിക്കുന്നതും പുരുഷൻ സ്ത്രീ ധർമം നിർവഹിക്കുന്നതും പ്രകൃതിയുടെ താൽപര്യത്തിനെതിരാണ്‌. ഓരോരു ത്തരും അവരവരുടെ ധർമങ്ങൾ നിർവഹിക്കുകയാണ്‌ വേണ്ടത്‌. ആറ്‌-ഓരോരുത്തരും അവരവരുടെ ധർമം നിർവഹിക്കുന്നതും അവകാശ ങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നതും അപരന്റെ അവകാശങ്ങളെ ഹനിച്ചുകൊ ണ്ടായിക്കൂടാ.

സ്ത്രീയെക്കുറിച്ച ഖുർആനിക സങ്കൽപമെന്താണ്‌?[edit]

വളരെ പ്രസക്തമായ ഒരു ചോദ്യമാണിത്‌. ഏതൊരു പ്രസ്ഥാനമായിരു ന്നാലും അതിന്റെ അടിസ്ഥാന സങ്കൽപത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമായിരി ക്കും നിയമങ്ങളിലും നിർദേശങ്ങളിലും നമുക്ക്‌ കാണാനാവുക. സ്ത്രീയെ സംന്ധിച്ച ഇസ്ലാമിക നിർദേശങ്ങളുടെ വേര്‌ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്‌ അവൾ ആരാണെന്ന പ്രശ്നത്തിന്‌ ഖുർആൻ നൽകുന്ന ഉത്തരത്തിലാണ്‌. പുരുഷനെപ്പോലെതന്നെ സ്ത്രീയും പടച്ചതമ്പുരാന്റെ സവിശേഷ സൃഷ്ടിയാണെന്നാണ്‌ ഖുർആനികാധ്യാപനം. “മനുഷ്യരേ, നിങ്ങളെ ഒരേ ആത്മാവിൽ നിന്ന്‌ സൃഷ്ടിക്കുകയും അതി ൽ നിന്നുതന്നെ അതിന്റെ ഇണയെയും സൃഷ്ടിക്കുകയും അവർ ഇരു വരിൽ നിന്നുമായി ധാരാളം പുരുഷന്മാരെയും സ്ത്രീകളെയും വ്യാപിപ്പി ക്കുകയും ചെയ്തവനായ നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിനെ നിങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുവി ൻ” (4:1) ഇവിടെ പുരുഷനും സ്ത്രീയും ഒരേ ആത്മാവിൽ നിന്നാണ്‌ സൃഷ്ടി ക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതെന്ന വസ്തുതയാണ്‌ ഖുർആൻ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്‌; പുരുഷന ​‍ും സ്ത്രീയും ഒരേ ആത്മാവിന്റെ രണ്ട്‌ അംശങ്ങളാണെന്ന വസ്തു ത. ഈ രണ്ട്‌ അംശങ്ങളും കൂടിച്ചേരുമ്പോഴാണ്‌ അതിന്‌ പൂർണത കൈവരു ന്നത്‌. അഥവാ സ്ത്രീയുടെയും പുരുഷന്റെയും പാരസ്പര്യത്തിലാണ്‌ ജീവിതം പൂർണമാവുന്നത്‌. സ്ത്രീ-പുരുഷബന്ധത്തിലെ സ്നേഹത്തി​‍െ ന്റയും കാരുണ്യത്തിന്റെയുമെല്ലാം ഉറവിടം ഈ പാരസ്പര്യമാണ്‌. ദമ്പതികൾ തമ്മിൽ നിലനിൽക്കുന്ന കരുണയും സ്നേഹവുമെല്ലാം ദൈവി ക ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളാണെന്നാണ്‌ ഖുർആനിക കാഴ്ചപ്പാട്‌. `നിങ്ങൾക്ക്‌ സമാ ധാനപൂർവം ഒത്തുചേരേണ്ടതിനായി നിങ്ങളിൽ നിന്നുതന്നെ നിങ്ങൾക്ക്‌ ഇണകളെ സൃഷ്ടിക്കുകയും, നിങ്ങൾക്കിടയിൽ സ്നേഹവും കാരുണ്യവും ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്തതും അവന്റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളിൽ പെട്ടതത്രേ.



തീർച്ചയായും അതിൽ ചിന്തിക്കുന്ന ജനങ്ങൾക്ക്‌ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളുണ്ട്‌“ (30:21). ലിംഗത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള വിവേചനത്തെ ഖുർആൻ അം ഗീകരിക്കുന്നില്ല. സ്ത്രീ-പുരുഷ സമത്വമെന്ന ആശയത്തെ അത്‌ നിരാ കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സ്ത്രീ, പുരുഷന്‌ സമമോ പുരുഷൻ, സ്ത്രീക്ക്സമമോ ആവുക അസാധ്യമാണെന്നാണ്‌ അതിന്റെ വീക്ഷണം. അങ്ങനെ ആക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്‌ പ്രകൃതി വിരുദ്ധമാണ്‌. സ്ത്രീയെയും പുരുഷനെ യും പ്രകൃതി അവർക്കനുവദിച്ച സ്ഥാനങ്ങളിൽതന്നെ നിർത്തു കയാണ്‌ ഖുർആൻ ചെയ്യുന്നത്‌. പ്രകൃതി സ്ത്രീക്കും പുരുഷനും നൽ കിയ സ്ഥാനങ്ങൾ തന്നെയാണ്‌ പ്രകൃതിമതമായ ഇസ്ലാമും അവർക്ക്‌ നൽകുന്നത്‌.

പെണ്ണിനോട്‌ ബാധ്യകളെക്കുറിച്ചും ആണിനോട്‌ അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ചും സംസാരിക്കുന്നവയാണ്‌ ആൺകോയ്മാ(​‍(patriarchic)) വ്യവസ്ഥിതികൾ. ഖുർആനിലും ഇതുതന്നെയല്ലേ കാണാൻ കഴിയുന്നത്‌?[edit]

അല്ല. ഖുർആൻ ആണിനോടും പെണ്ണിനോടും തങ്ങളുടെ ബാധ്യ തകളെയും അവകാശങ്ങളെയുംകുറിച്ച്‌ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്‌. “സ്ത്രീകൾക്ക്‌ ബാധ്യതകൾ ഉള്ളതുപോലെതന്നെ ന്യായമായ അവകാശ ങ്ങളുമുണ്ട്‌” (2.228) എന്നാണ്‌ ഖുർആൻ അസന്നിഗ്ധമായി പ്രഖ്യാപി ക്കുന്നത്‌. ഈ പ്രഖ്യാപനമുൾക്കൊള്ളുന്ന ഖുർആൻ ആൺകോയ്മാ വ്യവസ്‌ ഥിതിയുടെ സൃഷ്ടിയാണെന്ന്‌ പറയുന്നതെങ്ങനെ? സ്ത്രീയുടെ അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ച്‌ ഖുർആനിനെപ്പോലെ വ്യക്തവും വിശദവുമായി പ്രതിപാദിക്കുന്ന മറ്റൊരു മതഗ്രന്ഥവുമില്ലെന്നതാണ്‌ വാസ്തവം. സ്ത്രീക്ക്‌ ഇസ്ലാം അനുവദിച്ച-അല്ല, നേടിക്കൊടുത്ത-അവകാശങ്ങളുടെ മഹത്വമറിയണമെങ്കിൽ അതിന്റെ അവതരണകാലത്തുണ്ടായിരുന്ന പെണ്ണിന്റെ പദവിയെന്തായിരുന്നുവെന്ന്‌ മനസ്സിലാക്കണം. യവനന്മാർ പിശാചിന്റെ പ്രതിരൂപമായിട്ടായിരുന്നു പെണ്ണിനെ കണ്ടിരുന്നത്‌. പത്നിയെ അറുകൊല നടത്താൻ പോലും പുരുഷന്‌ സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകുന്നതായി രുന്നു റോമൻ നിയമവ്യവസ്ഥ. ഭർത്താവിന്റെ ചിതയിൽ ചാടി മരി ക്കണമെന്നതായിരുന്നുവല്ലോ ഭാരതീയ സ്ത്രീയോടുള്ള മതോപദേശം. പാപം കടന്നുവരാൻ കാരണക്കാരിയായ (?) പെണ്ണിനു നേരെയുള്ള യഹൂ ദന്മാരുടെ പെരുമാറ്റം ക്രൂരമായിരുന്നു. യഹൂദമതത്തിന്റെ പിന്തുടർച്ചയായി വന്ന ക്രിസ്തുമതത്തിലെ സ്ഥിതിയും മെച്ചപ്പെട്ടതായിരുന്നില്ല. സ്‌ ത്രീകൾക്ക്‌ ആത്മാവുണ്ടോ എന്നതായിരുന്നു പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോലും പാതിരിമാരുടെ ചർച്ചാവിഷയം. മുഹമ്മദ്‌ നബി(സ)ക്ക്‌ മുമ്പ്‌ അറേബ്യയി ലെ പെണ്ണിന്റെ സ്ഥിതിയും ഇതിനേക്കാളെല്ലാം കഷ്ടമായിരുന്നു. അവൾക്ക്‌ ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശം പോലും നിഷേധിക്കപ്പെട്ടു. പ്രസവി ക്കപ്പെട്ടത്‌ പെൺകുഞ്ഞാണെന്നറിഞ്ഞാൽ ജീവനോടെ കുഴിച്ചുമൂടാൻ സന്നദ്ധരായിരുന്ന ജനങ്ങളുൾക്കെളളുന്ന സമൂഹം. ഇത്തരമൊരുസാമൂഹിക സാഹചര്യത്തിലാണ്‌ സ്ത്രീകളുടെ അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ച്‌ ഖുർആൻ സംസാരിക്കുവാനാരംഭിച്ചത്‌. പെണ്ണിന്‌ ഖുർആൻ നൽകിയ അവകാശങ്ങളെ ഇങ്ങനെ സംഗ്രഹി ക്കാം: 1. ജീവിക്കാനുള്ള അവകാശം: ഭാര്യ പ്രസവിച്ചത്‌ പെൺകുഞ്ഞാണെ ന്ന്‌ മനസ്സിലാക്കിയാൽ അതിനെ കൊന്നുകളയുന്നതിനെക്കുറിച്ച്‌ ചി ന്തിച്ചിരുന്നവരായിരുന്നു അറബികൾ (ഖുർആൻ 16:59). ആധുനിക സാങ്കേതിക വിദ്യകളുപയോഗിച്ച്‌ ഭ്രൂണത്തിന്റെ ലിംഗം നിർണയിക്കുകയും പ്രസവിക്കാൻ പോകുന്നത്‌ പെൺകുഞ്ഞാണെന്നറിഞ്ഞാൽ അതിനെ ഭ്രൂ ണാവസ്ഥയിൽതന്നെ നശിപ്പിക്കാനൊരുമ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന സമകാലീന സമൂഹത്തിന്റെ ധാർമിക നിലവാരം അന്തരാളകാലത്തെ അറബി കളിൽ നിന്ന്‌ അൽപം പോലും ഉയർന്നതല്ല. പെണ്ണിനെ ജീവിക്കുവാൻ അനുവദിക്കാത്ത കുടിലതയെ ഖുർആൻ വിമർശിക്കുന്നു (16:59, 81:9) പുരു ഷനെപ്പോലെ അവൾക്കും ജനിക്കുവാനും ജീവിക്കാനും അവകാശമു​‍െ ണ്ടന്ന്‌ അത്‌ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. 2. സ്വത്തവകാശം: പുരുഷനെപ്പോലെ സമ്പാദിക്കാനുള്ള അവകാശം ഖുർആൻ സ്ത്രീക്ക്‌ നൽകുന്നു. സ്വന്തമായി ഉണ്ടാക്കിയതോ അനന്തരമായി ലഭിച്ചതോ ആയ സമ്പാദ്യങ്ങളെല്ലാം അവളുടേത്‌ മാത്രമാണ്‌ എന്നാ ണ്‌ ഖുർആനിന്റെ കാഴച്‌ പ്പാട്‌. സ്ത്രീയുടെ സമ്പാദ്യത്തിൽ നിന്ന്‌ അവളുടെ സമ്മതമില്ലാതെ യാതൊന്നും എടുക്കുവാൻ ഭർത്താവിന്‌ പോലും അവകാശമില്ല. “പുരുഷന്മാർക്ക്‌ അവർ സമ്പാദിച്ചതിന്റെ വിഹിതവുംസ്​‍്ര തീകൾക്ക്‌ അവർ സമ്പാദിച്ചതിന്റെ വിഹിതവുമുണ്ട്‌ (ഖുർആൻ 4:32). 3. അനന്തരാവകാശം: മാതാപിതാക്കളുടെ സ്വത്തിൽ പുത്രിമാർക്കും ഓഹരിയുണ്ടെന്നാണ്‌ ഖുർആനിന്റെ അധ്യാപനം. മറ്റൊരു മതഗ്രന്ഥവുംസ്​‍്ര തീക്ക്‌ അനന്തരസ്വത്തിൽ അവകാശമുണ്ടെന്ന്‌ പ്രഖ്യാപിക്കു ന്നില്ലെന്നതാണ്‌ വാസ്തവം. പരിഷ്കൃതമെന്നറിയപ്പെടുന്ന യൂറോപ്പിൽ പോലും വനിതകൾക്ക്‌ അനന്തരസ്വത്തിൽ അവകാശമുണ്ടെന്ന നിയമംകൊ ണ്ടുവന്നത്‌ ഏതാനും പതിറ്റാണ്ടുകൾക്കു മുമ്പാണ്‌. ഖുർആനാകട്ടെ,



പതിനാലു നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പുതന്നെ സ്ത്രീകൾക്ക്‌ അനന്തരസ്വത്തിൽ അവകാശമുണ്ടെന്ന്‌ പ്രഖ്യാപിക്കുകയും അത്‌ നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്തി ട്ടുണ്ട്‌. “മാതാപിതാക്കളും അടുത്ത ബന്ധുക്കളും വിട്ടേച്ചുപോയ സ്വത്തിൽ പുരുഷന്മാർക്ക്‌ ഓഹരിയുണ്ട്‌. മാതാപിതാക്കളും അടുത്ത ബന്ധുക്കളുംവി ട്ടേച്ചുപോയ സ്വത്തിൽ സ്ത്രീകൾക്കും ഓഹരിയുണ്ട്‌” (ഖുർആൻ 4:7). 4. ഇണയെ തെരഞ്ഞെടുക്കുവാനുള്ള അവകാശം: വിവാഹാലോചനാവേളയി ൽ സ്ത്രീയുടെ ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങൾ പരിഗണിക്കപ്പെടണമെന്നാണ്‌ ഇസ്ലാമിന്റെ ശാസന. ഒരു സ്ത്രീയെ അവൾക്കിഷ്ടമില്ലാത്ത ഒരാൾക്ക്‌വി വാഹം ചെയ്തുകൊടുക്കുവാൻ ആർക്കും അവകാശമില്ല; സ്വന്തം പിതാവിന ​‍ുപോലും. മുഹമ്മദ്‌ നബി(സ) പറഞ്ഞു: “വിധവയോട്‌ അനുവാദംചോ ദിക്കാതെ അവളെ വിവാഹം ചെയ്തുകൊടുക്കരുത്‌. കന്യകയോട്സ മ്മതമാവശ്യപ്പെടാതെ അവളെയും കല്യാണം കഴിച്ചുകൊടുക്കാൻ പാ ടില്ല. മൗനമാണ്‌ കന്യകയുടെ സമ്മതം” (ബുഖാരി, മുസ്ലിം). 5. പഠിക്കുവാനും ചിന്തിക്കുവാനുമുള്ള അവകാശം: സ്ത്രീകൾക്ക്‌ പഠി ക്കുവാനും ചിന്തിക്കുവാനും അവകാശമുണ്ടെന്നാണ്‌ ഖുർആനിന്റെ കാഴ്‌ ചപ്പാട്‌. ഇത്‌ കേവലം ഉപദേശങ്ങളിലൊതുക്കുകയല്ല, പ്രായോഗികമായി കാണിച്ചുതരികയാണ്‌ പ്രവാചകൻ (സ) ചെയ്തത്‌. പ്രവാചകാനു ചരകളായ വനിതകൾ വിജ്ഞാന സമ്പാദനത്തിൽ പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്ന ശുഷ്‌ കാന്തി സുവിദിതമാണ്‌. പ്രവാചകന്റെയും പത്നിമാരുടെയും അടു ക്കൽ വിജ്ഞാന സമ്പാദനത്തിനായി വനിതകൾ സദാ എത്താറുണ്ടായിരു ന്നുവെന്ന്‌ ചരി ത്രത്തിൽ കാണാനാവും. അവരുമായി വിജ്ഞാന വിനിമയം നടത്താനായി പ്രവാചകൻ (സ) ഒരു ദിവസം നീക്കിവെച്ചിരുന്നുവെ ന്ന്‌ ഇമാം ബുഖാരി റിപ്പോർട്ട്‌ ചെയ്ത ഹദീസിൽ കാണാം. 6. വിമർശിക്കുവാനുള്ള അവകാശം: വിമർശിക്കുവാനും ചോദ്യം ചെയ്യുവാന ​‍ുമുള്ള അവകാശം ഇസ്ലാം സ്ത്രീകൾക്കു നൽകുന്നുണ്ട്‌. പുരുഷൻ സ്ത്രീക്കു നൽകേണ്ട വിവാഹമൂല്യം ക്രമാതീതമായി ഉയർന്നതു കാരണം പ്രയാസമനുഭവിക്കുന്ന പുരുഷന്മാരെ രക്ഷപ്പെടുത്തുന്നതിനായി മഹ്ര് നിയന്ത്രിക്കാനൊരുങ്ങിയ ഖലീഫാ ഉമറിനെ, ഖുർആൻ സൂക്തം ഉദ്ധരി ച്ചുകൊണ്ട്‌ ഒരു വനിത വിമർശിക്കുകയും ഉടൻതന്നെ സ്വയം തിരുത്തി​‍െ ക്കാണ്ട്‌ `എല്ലാവർക്കും -ഒരു വൃദ്ധക്കുപോലും- ഉമറിനേക്കാൾ നന്നായി അറിയാം` എന്ന്‌ ഖലീഫ പ്രസ്താവിക്കുകയും ചെയ്ത ചരിത്രം സുവിദി തമാണ്‌. ജാഹിലിയ്യാ കാലത്ത്‌ നിലനിന്നിരുന്ന `ളിഹാർ` എന്ന സമ്പ്രദായ​‍െ ത്തക്കുറിച്ച്‌ പ്രവാചകനോട്‌ തർക്കിച്ച സഹാ​‍ിവനിതയുടെ ചോദ്യ ങ്ങൾക്കുള്ള ഉത്തരമായാണ്‌ മുജാദിലഃ (തർക്കിക്കുന്നവൾ) എന്ന സൂക്‌ തത്തിലെ ആദ്യവചനങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്‌. പ്രവാചകന്റെ മുമ്പിൽ പോലും സ്ത്രീകൾക്ക്‌ അവകാശങ്ങൾക്ക്‌ വേണ്ടി സംവദിക്കാനുളള അവ കാശം അനുവദിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്നാണല്ലോ ഇത്‌ വ്യക്തമാക്കുന്നത്‌. ഈസൂ ക്തത്തിലെവിടെയും സഹാബി വനിതയുടെ തർക്കത്തെ വിമർശിച്ചി ട്ടില്ലെന്ന കാര്യം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധേയമാണ്‌. 7. സാമൂഹ്യപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നതിനുള്ള അവകാശം: രാഷ്ട്രകാര്യങ്ങളിൽ സംന്ധിക്കുന്നത്‌ സ്വാഭാവികമായും പുരുഷന്മാരാ ണെങ്കിലും സ്ത്രീകൾക്കും രാഷ്ട്രസംന്ധമായ കാര്യങ്ങളിൽ പങ്കുവഹി ക്കാൻ ഇസ്ലാം സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്‌. വിശ്വാസ സ്വാതന്ത്ര്യ ത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള സമരത്തിൽ നേരിട്ട്‌ സംന്ധിക്കുന്നതിന്‌ ഇസ്ലാംസ്​‍്ര തീകളെ നിർന്ധിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ, യുദ്ധരംഗത്തും മറ്റും പടപൊരു തുന്നവർക്ക്‌ സഹായികളായി വർത്തിക്കുവാൻ മുസ്ലിം വനിതകൾ രം ഗത്തുണ്ടായിരുന്നു. പുരുഷന്മാരൊടൊപ്പം യുദ്ധത്തിന്‌ പുറപ്പെടുകയും അവർക്ക്‌ ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യുകയും പാനീയങ്ങൾ വിതരണം നടത്തു കയും മുറിവേറ്റവരെ ശുശ്രൂഷിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന സ്വഹാ​‍ി വനി തകളെക്കുറിച്ച്‌ ചരിത്രം നമുക്ക്‌ വിവരിച്ചുതരുന്നുണ്ട്‌. സന്നിഗ്ധ ഘട്ടങ്ങ ളിൽ സമരമുഖത്തിറങ്ങാൻ വരെ സന്നദ്ധത കാണിച്ചിരുന്ന മഹിളാ രത്‌ നങ്ങളുണ്ടായിട്ടുണ്ട്‌, ഇസ്ലാമിക ചരിത്രത്തിൽ. പ്രവാചക പത്നിയായിരു ന്ന ആയിശ(റ)യായിരുന്നു ഖലീഫ ഉസ്മാന്റെ ഘാതകരെ ശിക്ഷിക്കാതെ അലി(റ)യെ ഖലീഫയായി തെരഞ്ഞെടുക്കരുതെന്ന അഭിപ്രായത്തിൽ നിന്ന്‌ ഉരുണ്ടുകൂടിയ ജമൽ യുദ്ധത്തിന്‌ നേതൃത്വം വഹിച്ചത്‌. 8. വിവാഹമൂല്യത്തിനുള്ള അവകാശം: വിവാഹം ചെയ്യപ്പെടുന്ന സ്‌ ത്രീയുടെ അവകാശമാണ്‌ `മഹർ` ലഭിക്കുകയെന്നത്‌. തനിക്ക്‌ ആവശ്യമു ള്ള `മഹർ` തന്റെ കൈകാര്യകർത്താവ്‌ മുഖേന ആവശ്യപ്പെടുവാൻ സ്‌ ത്രീക്ക്‌ അവകാശമുണ്ട്‌. ഈ വിവാഹമൂല്യം നൽകേണ്ടത്‌ പുരുഷന്റെ ബാധ്യതയാണ്‌. നൽകപ്പെടുന്ന വിവാഹമൂല്യം സ്ത്രീയുടെ സമ്പത്തായാ ണ്‌ പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നത്‌. അവളുടെ സമ്മതമില്ലാതെ ആർക്കും അതിൽ നിന്നും ഒന്നും എടുക്കാനാവില്ല. “സ്ത്രീകൾക്ക്‌ അവരുടെ വിവാഹമൂ ല്യങ്ങൾ മനഃസംതൃപ്തിയോടുകൂടി നിങ്ങൾ നൽകുക” (4:4) എന്നാ ണ്‌ ഖുർആനിന്റെ കൽപന. 9. വിവാഹമോചനത്തിനുള്ള അവകാശം: ഭർത്താവിനോടൊപ്പം ജീവി ക്കുവാൻ സാധ്യമല്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ വിവാഹമോചനം നേടാൻ സ്‌ ത്രീക്ക്‌ അവകാശമുണ്ട്‌. `ഖുൽഅ​‍്‌`, `ഫസ്ഖ്‌` എന്നീ രണ്ട്‌ സാങ്കേതിക ശബ്ദങ്ങളിലാണ്‌ സ്ത്രീകളുടെ വിവാഹമോചനം വ്യവഹരിക്കപ്പെടുന്നത്‌.



വിവാഹമൂല്യം തിരിച്ചുനൽകിക്കൊണ്ടുള്ള മോചനമാണ്‌ ഒന്നാമത്തേത്‌. തിരിച്ചുനൽകാതെയുള്ളതാണ്‌ രണ്ടാമത്തേത്‌. ഏതായിരുന്നാലും താനിഷ്‌ ടപ്പെടാത്ത ഒരു ഭർത്താവിനോടൊപ്പം പൊറുക്കാൻ ഇസ്ലാം സ്ത്രീയെ നിർന്ധിക്കുന്നില്ല. അവൾക്ക്‌ അനിവാര്യമായ സാഹചര്യത്തിൽ വിവാഹമോചനം നേടാവുന്നതാണ്‌.

സ്ത്രീ പൂജിക്കപ്പെടുന്നിടത്താണ്‌ ദേവതകൾ പ്രസാദിക്കുന്നതെന്ന്‌ പഠിപ്പിക്കുന്ന ഹൈന്ദവ ദർശനമല്ലേ ഖുർആനിനേക്കാൾ സ്ത്രീകൾക്ക്‌ സ്വീകാര്യമായി അനുഭവപ്പെടുന്നത്‌?[edit]

മനുസ്മൃതി മൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ 56-​‍ാം വാക്യത്തിന്റെ അടിസ്‌ ഥാനത്തിലാണ്‌ ഇത്തരമൊരു വാദമുന്നയിക്കപ്പെടാറുള്ളത്‌. പ്രസ്തുത വാക്യം ഇങ്ങനെയാണ്‌. യത്ര നാര്യസ്തു പൂജന്ത്യേ രാമന്തേ തത്ര ദേവതാംയ​‍്രൈ ത താസ്തുന പൂജന്ത്യേ സർവാ സ്തത്രാ ഫലാഃ ക്രിയാഃ (എവിടെ സ്ത്രീകൾ പൂജിക്കപ്പെടുന്നുവോ അവിടെ എല്ലാ ദേവതകളുംസ​‍േ ന്താഷത്തോടെ വസിക്കുന്നു. എവിടെ അപ്രകാരം പൂജിക്കപ്പെടുന്നി ല്ലയോ അവിടെ ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തികളെല്ലാം നിഷ്ഫലങ്ങളായിത്തീരുന്നു) മനുസ്മൃതിയിൽ സ്ത്രീപൂജകൊണ്ട്‌ വിവക്ഷിക്കുന്നതെന്താണെന്ന്‌ ചർച്ച ചെയ്യുന്നതിനുമുമ്പ്‌ സ്ത്രീയെക്കുറിച്ച ഹൈന്ദവ സങ്കൽപമെന്തായി രുന്നുവെന്നാണ്‌ പരിശോധിക്കപ്പെടേണ്ടത്‌. പ്രസ്തുത സങ്കൽപത്തിൽ നിന്നാണല്ലോ അവളെക്കുറിച്ച നിയമങ്ങളുണ്ടാവുന്നത്‌. സ്ത്രീയെക്കുറിച്ച്‌ ഋഗ്വേദകാലത്തുണ്ടായിരുന്ന വീക്ഷണം വളരെ വി കലമായിരുന്നു. അവൾ വിശ്വസിക്കാൻ കൊള്ളാത്തവളും കഴുതപ്പുലിയുടെ ഹൃദയമുള്ളവളുമാണെന്നായിരുന്നു അന്നത്തെ സങ്കൽപം. അപ്സര സ്സായിരുന്ന ഉർവശി തന്റെ കാമുകനായിരുന്ന പുരുരവസ്സിനോട്‌ പറയുന്നതിങ്ങനെയാണ്‌: `പുരുരവസ്സ്‌, മരിക്കരുത്‌, ഓടിപ്പോകരുത്‌; ക്രോ ധം പൂണ്ട ചെന്നായ്ക്കൾ നിങ്ങളെ കടിച്ചു കീറാതിരിക്കട്ടെ. സത്യമായുംസ്​‍്ര തീകളുമായി ചങ്ങാത്തം പാടില്ല. കഴുതപ്പുലിയുടെ ഹൃദയമാണവരുടേത്‌. സ്ത്രീകളുമായി ചങ്ങാത്തമില്ലതന്നെ. വീട്ടിലേക്ക്‌ മടങ്ങിപ്പോകൂ` (ഋഗ്വേദീയ ശതപഥ ബ്രാഹ്മണം 11:15, 1:10 ഡി.ഡി കൊസാം​‍ി ഉദ്ധരി ച്ചത്‌ ങ്യവേ മിറ ​‍ൃലമഹശ​‍്യേ ​‍ുമഴല 105) ഋഗ്വേദ സംഹിതയിലും ഇക്കാര്യം പറയുന്നുണ്ട്‌. പുരുരവോ യാമൃഥാമാ പ്രപപ്തോമാ ത്വാ വൃകാസോ അശിവാസ ഉക്ഷൻ നവൈസ്ത്രൈണാ നി സഖ്യാ നിസന്തിസാ ലാവ കാണാം ഹൃദയാന്യേതാ (ഋഗ്വേദം 10:95:15) ഉപനിഷത്തുകളാകട്ടെ സ്ത്രീയെക്കുറിച്ച്‌ തികച്ചും പ്രതിലോമകരമായ വീക്ഷ ണമാണ ​‍്‌ വെച്ചു പുല ർത്ത ​‍ുന്ന ത്‌. ലോക ത്തുള്ള സകലവിധ ദുഃഖ ത്തി​‍െ ന്റയും കാരണം സ്ത്രീയാണ്‌. സർവദോഷങ്ങളുടെയും പേടകമായ നാരി നരകാഗ്നിയിലെ ഇന്ധനമാണ്‌. യാജ്ഞവൽക്യോപനിഷത്തിലെ ഏതാ നും സൂക്തങ്ങൾ കാണുക. ജ്വലനാ അതി ദൂര്യോപി സരസാ അപി നീരസാഃസ്​‍്ര തീയോ ഹി നരകാഗ്നീനാ മിന്ധനം ചാരുദാരുണാം (ശ്ളോകം16) (വളരെ ദൂരെ വെച്ചുതന്നെ ദഹിപ്പിക്കുന്നവളും സരസയാണെന്നു തോ ന്നുമെങ്കിലും രാസഹീനയും നരകാഗ്നിയിലെ ഇന്ധനവുമായ സ്ത്രീസു ന്ദരിയാണെങ്കിലും ഭയാനകമാണ്‌). കാമനാംനാ കിരാതേന വികീർണാ മുഗ്ധ ചേതസഃ നാര്യോ നരവിഹം ഗാനാമംഗ ബന്ധനവാഗുരാഃ (ശ്ളോകം 17) കാമദേവനാകുന്ന കിരാതൻ മനുഷ്യനാകുന്ന പക്ഷികളെ അകപ്പെടു ത്താൻ വീശിയ വലയാണ്‌ മുഗ്ധചേതസ്സുകളായ നാരിമാർ) സർവേഷാം ദോഷരത്നാനാം സുസമുദ്ഗികയാനയാ ദുഃഖ ശൃംഖലയാ നിത്യമലമസ്തു മ മസ്ത്രീയാ (ശ്ളോകം 19) (സർവ ദോഷരത്നങ്ങളുടെ പേടകവും ദുഃഖമാകുന്ന ശൃംഖലയുമായ സ്ത്രീയിൽ നിന്ന്‌ ഭഗവാൻ നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ) ഭഗവദ്ഗീതയും സ്ത്രീകളെ അധമകളായാണ്‌ ഗണിച്ചിരിക്കുന്നത്‌. മാംഹി പാർഥ വ്യാപാശ്രിത്യ യേള പിസ്യൂഃ പാപയോനയഃസ്​‍്ര തീയോ വൈശ്യാസ്തഥാ ശൂദ്രസ്തേള പിയാന്തി പരാം ഗതിം (9:32). (അർജുനാ, സ്ത്രീകൾ, വൈശ്യർ, ശൂദ്രർ എന്നിങ്ങനെ പാപയോനിയി ൽ ജനിച്ചവരായിരുന്നാലും എന്നെ ശരണം പ്രാപിച്ചാൽ പരമഗതി പ്രാപിക്കുന്നു) സ്ത്രീ പൂജിക്കപ്പെടണമെന്ന്‌ പഠിപ്പിച്ച മനുസ്മൃതിയുടെ ഉപദേശം



അവൾക്ക്‌ ഒരു കാരണവശാലും യാതൊരു രീതിയിലുമുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകരുത്‌ എന്നായിരുന്നു. പിതാരക്ഷതി കൗമാരേ ഭർത്താരക്ഷതി യൗവനേ രക്ഷന്തി സ്ഥാവിരേ പുത്രാ നഃ സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യ മർതി (9:3 ) (കൗമാരത്തിൽ പിതാവിനാലും യൗവനത്തിൽ ഭർത്താവിനാലും വാർ ധ്യക്യത്തിൽ പുത്രനാലും സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന സ്ത്രീ ഒരു കാലത്തുംസ്വ ​‍ാതന്ത്ര്യം അർഹിക്കുന്നില്ല). ഏത്‌ അവസ്ഥയിലാണെങ്കിലും സ്ത്രീ സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടവളാണെ ന്ന്‌ പഠിപ്പിക്കുകയാണ്‌ മനുസ്മൃതി ചെയ്യുന്നതെന്ന്‌ ഈ സൂക്തത്തെ വ്യാഖ്യാനിച്ചു കൊണ്ട്‌ വാദിക്കപ്പെടാറുണ്ട്‌. ഈ വചനത്തിന്‌ തൊട്ടുമു മ്പുള്ള ശ്ളോകം ഈ സംശയം തീർക്കാൻ പര്യാപ്തമാണ്‌. അസ്വാതന്ത്രാഃ സ്ത്രീയഃ കാര്യാഃ പുരുഷൈർ സ്വൈർദിവാനിശംവി ഷയേഷു ച സജ്ജന്ത്യാഃ സ്സംസ്ഥാപ്യാ ആത്മനോ വശേ (9:2) (ഭർത്താവ്‌ തുടങ്ങിയ ബന്ധുക്കൾ രാവും പകലും ഒരു കാര്യത്തിലുംസ്​‍്ര തീക്ക്‌ സ്വാതന്ത്ര്യം കൊടുക്കരുതാത്തതാകുന്നു. അവർ ദുർവിഷയി കളായിരുന്നാലും തങ്ങളുടെ സ്വാധീനത്തിൽ അധിവസിച്ചുകൊള്ളേണ്ടതാ കുന്നു). പുരുഷന്റെ ഭോഗയന്ത്രം മാത്രമായി സ്ത്രീയെ കാണുന്ന രീതിയിലു ള്ളവയാണ്‌ മനുസ്മൃതിയിലെ നിയമങ്ങൾ. അഞ്ചാം അധ്യായത്തിലും ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലും വിവരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നിയമങ്ങൾ വായി ച്ചാൽ ആർക്കും ബോധ്യമാവുന്നതാണിത്‌. അപ്പോൾ പിന്നെ സ്ത്രീ പൂജിക്കപ്പെടെണ്ടതാണെന്ന്‌ മനു പറഞ്ഞതി​‍െ ന്റ പൊരുളെന്താണ്‌? ഇത്‌ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്‌ മനുസ്മൃതി മൂന്നാം അധ്യായം 56-​‍ാം വാക്യത്തിലാണെന്ന്‌ നാം കണ്ടുവല്ലോ. എന്താണ്‌ ഇവിടെ പൂജകൊണ്ട്‌ വിവക്ഷിക്കപ്പെട്ടതെന്ന്‌ മനസ്സിലാക്കാൻ 55 മുതൽ 62 വരെയുള്ള ഈരടികൾ ശ്രദ്ധാപൂർവം വായിച്ചാൽ മതി. പ്രസ്തുത വാ ക്യങ്ങളുടെ സാരം ഇങ്ങനെയാണ്‌: “അച്ഛൻ, സഹോദരൻ, വരൻ, ദേവരൻ ഇവർ കന്യകയുടെ ക്ഷേമം ഇച്ഛിക്കുന്നതായാൽ അവളെ കല്യാണകാലത്തും ശേഷവും ഭൂഷണംമു തലായവകൊണ്ട്‌ ഉപചരിച്ച്‌ സന്തോഷപ്പെടുത്തേണ്ടതാകുന്നു. എവിടെ സ്ത്രീകൾ ഭൂഷണം മുതലായവകൊണ്ട്‌ സന്തോഷം പ്രാപിക്കുന്നുവോ അവിടെ എല്ലാ ദേവതകളും സന്തോഷത്തോടെ വസിക്കുന്നു. എവിടെ സ്ത്രീകളെ പൂജിക്കുന്നില്ലയോ അവിടെ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം നിഷ്ഫലമായിരിക്കും. ഏതു കുലത്തിൽ സഹോദരി മുതലായവർ വസ്‌ ത്രങ്ങളില്ലാതെ വിഷമിക്കുന്നുവോ ആ കുലം നശിച്ചുപോകും. ഏതു കുലത്തിൽ അവർ അപ്രകാരം വ്യസനിക്കുന്നില്ലയോ ആ കുലം വൃദ്ധി പ്രാപിക്കും. സ്ത്രീകൾ വേണ്ടവിധം ഉപചരിക്കപ്പെടാത്തതിനാൽ `ഈ വംശം നശിക്കട്ടെ`യെന്ന്‌ ശപിച്ചാൽ ആ വംശം നിശ്ശേഷം നശിക്കും. അതി നാൽ ക്ഷേമത്തെ ഇച്ഛിക്കുന്നവർ സൽക്കാര ഉൽസവ കാലങ്ങളിൽ സ്‌ ത്രീകളെ അന്നവസ്ത്രാഭരണങ്ങളാൽ സന്തോഷിപ്പിക്കണം. പത്നി വസ്‌ ത്രാഭരണങ്ങളെക്കൊണ്ട്‌ സന്തുഷ്ടയാകാതിരുന്നാൽ വരനെ സന്തോഷി പ്പിക്കുകയില്ല. വരൻ സന്തോഷിക്കാതിരുന്നാൽ വധുവിനെ പ്രാപിക്കുകയി ല്ല. അങ്ങനെയാവുമ്പോൾ സന്താനാഭിവൃദ്ധിയുണ്ടാവുകയില്ല. സ്ത്രീ വസ്‌ ത്രാഭരണങ്ങളാൽ ശോഭിതയായിരുന്നാൽ ഭർതൃസംയോഗത്താൽ ആ കുലം വൃദ്ധിയെ പ്രാപിക്കുന്നു. പത്നിയിൽ വരൻ അനുരാഗഹീനനായിരു ന്നാൽ അവൾ പരപുരുഷസംഗിയായി ഭവിക്കും. തന്നിമിത്തം ആ കുലം ഹീനമാകും“. എങ്ങനെയാണ്‌ സ്ത്രീ പൂജിക്കപ്പെടേണ്ടതെന്ന്‌ ഈ വചനങ്ങളിൽ നി ന്ന്‌ വ്യക്തമാവുന്നു. വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും ഭക്ഷണവും നൽകി​‍െ ക്കാണ്ടാണ്‌ സ്ത്രീ പൂജിക്കപ്പെടേണ്ടത്‌. എന്തിനാണിവ നൽകുന്നത്‌? ഭക്ഷണം നൽകി സ്ത്രീശരീരം മാംസളമാക്കണം; പുരുഷൻ അവളിൽ അനുരക്തനാവുന്നതിനുവേണ്ടി. വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളുമണിയിച്ച്സ്​‍്ര തീ ശരീരം സുന്ദരമാക്കണം. പുരുഷൻ അവളിൽ ആകൃഷ്ടനാവുന്നതി നുവേണ്ടി. പുരുഷന്റെ കിടപ്പറയുടെ അലങ്കാരമാക്കുന്ന രീതിയിൽ സ്‌ ത്രീ പൂജിക്കപ്പെടണം. ഇതാണ്‌ മനുവിന്റെ വിധി. സ്ത്രീയുടെ അവകാശ ങ്ങളെക്കുറിച്ച്‌ മനുവിന്‌ ഒന്നും പറയാനില്ല. കുടുംബന്ധങ്ങളുടെ ചങ്ങലക്കെട്ടുകളാൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട്‌ വീർപ്പുമു ട്ടിക്കഴിയേണ്ട, യാതൊരു അവകാശങ്ങളുമില്ലാത്ത വ്യക്തിയായാണ്‌ മനുസ്‌ മൃതിയിലെ നിയമങ്ങൾ സ്ത്രീയെ കണക്കാക്കുന്നത്‌. അഞ്ചാം അധ്യായ ത്തിലെ 147 മുതൽ 169 വരെയുള്ള സൂക്തങ്ങൾ സ്ത്രീയെക്കുറിച്ചുള്ളതാ ണ്‌. യൗവനപ്രായത്തിൽതന്നെ വിധവയായാൽ പോലും പുനർവിവാഹ ത്തിനവൾക്ക്‌ അർഹതയില്ല. ഭർത്താവ്‌ ജാരവൃത്തി ചെയ്യുന്നവനാണെങ്കിലും സ്ത്രീ അയാളെ ദൈവതുല്യം പരിഗണിക്കണം. എന്നാൽ, ജാരവൃ ത്തിയിലേർപ്പെടുന്ന സ്ത്രീയെ പരസ്യമായി പട്ടികൾക്ക്‌ കടിച്ചുകീറാനായി എറിഞ്ഞുകൊടുക്കണം. സ്ത്രീക്ക്‌ കുടും സ്വത്തിലവകാശമില്ല. അവളുടെ അധ്വാനത്തിന്റെ കൂലി പുരുഷന്റേതിന്റെ പകുതിയായി



രിക്കും. ഇങ്ങനെ പോകുന്നു, സ്ത്രീയെക്കുറിച്ച മനുസ്മൃതി നിയമങ്ങൾ. ഇന്ത്യയിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ക്രൂരവും അതിനികൃഷ്ടവുമായ ഒരു ആചാരമാ ണ്‌ ദേവദാസീ സമ്പ്രദായം. അഥർവ വേദകാലഘട്ടത്തിൽതന്നെ സപ്‌ തസിന്ധുവിൽ ദേവദാസീ സമ്പ്രദായമാരംഭിച്ചിരുന്നുവെന്നതിന്‌ തെളിവു കളുണ്ട്‌. ദേവന്മാരുടെ ദാസികളായി ക്ഷേത്രങ്ങളിലേക്ക്‌ അർപ്പിക്കപ്പെടു ന്ന ശൂദ്രസ്ത്രീകളാണ്‌ ദേവദാസികൾ. ദേവന്മാരുടെ ഭൂമിയിലെ പ്രതിനി ധികളായിരുന്ന സവർണരുടെ ലൈംഗികാവശ്യങ്ങൾ നിർവഹിക്കുകയായി രുന്നു ദേവദാസികളുടെ ധർമം. ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ വേശ്യകളായിരുന്നു ഇവരെന്നർഥം. ആർഷഭാരതീയ സമൂഹത്തിൽ ദേവദാസികൾ ഒരു അവിഭാജ്യ ഘടകമായി രുന്നുവെന്ന്‌ രാമായണവും മഹാഭാരതവും ഒരാവൃത്തി വായിച്ചാൽ മനസ്സിലാവും. ദശരഥൻ ശ്രീരാമനുവേണ്ടി സജ്ജമാക്കിയ പടയിൽ സൗ ന്ദര്യം ഉപജീവനമാർഗമാക്കിയ മങ്കമാരെകൂടി ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിരുന്നു. കുരു​‍േ ക്ഷത്രയുദ്ധത്തിന്‌ പോകുമ്പോൾ പാണ്ഡവപക്ഷത്തെയും കൗരവപ ക്ഷത്തെയും ദേവദാസികളെ നിറച്ച കുതിരവണ്ടികൾ അനുഗമിച്ചിരു ന്നു. വനവാസം കഴിഞ്ഞ്‌ തിരിച്ചെത്തിയ ശ്രീരാമനെ സ്വീകരിക്കാൻ ദേവദാസികൾ മുന്നിൽതന്നെയുണ്ടായിരുന്നു. കഠിനമായ സഹനപരീ ക്ഷണത്തിനുശേഷം തലസ്ഥാനനഗരിയിലേക്ക്‌ തിരിച്ചെത്തിയ കൗഷിക മഹാരാജാവിനെ സ്വീകരിക്കാനെത്തിയതും ദേവദാസി സമൂഹമായിരുന്നു. തത്ത്വജ്ഞാനിയായ ജനകവിദഹനെ സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ ശൂകനെ എതിരേ റ്റത്‌, കണ്ടാൽതന്നെ ചോരത്തിളപ്പുള്ള അമ്പതു പെൺകുട്ടികളായിരു ന്നുവെന്നാണ്‌ മഹാഭാരതം പറയുന്നത്‌. പെണ്ണിനെ ജീവിതകാലം കാണാ ത്ത ഋഷ്യശൃംഗ നിൽ വികാരത്തിന്റെ വേലിയേറ്റം സൃഷ്ടിച്ച്‌ തന്റെ കാര്യം നേടുവാനായി അനുഗമഹാരാജാവ്‌ നിശ്ചയിച്ചതും ഒരു ദേവദാസി യെയായിരുന്നു. സ്ത്രീകളെ അപഹരിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന്‌ വിവാഹം ചെയ്യുന്ന സമ്പ്രദായവും ആർഷഭാരതത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്നു. ഇത്തരം വിവാഹത്തിന്‌ രാ ക്ഷസം എന്നാണ്‌ പേര്‌. ക്ഷത്രിയന്‌ രാക്ഷസവിവാഹം ധർമമാണെന്നാ ണ്‌ മനുസ്മൃതിയുടെ വിധി (3:23,24). പുരാണങ്ങളിൽ പലരും ഇങ്ങനെ വിവാഹം ചെയ്തതായി കാണാൻ കഴിയും. ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ആദ്യവിവാഹം തന്നെ നോക്കുക. വിദർഭയിലെ രാജാവായിരുന്ന ഭീഷ്മകന്റെ മകളായ രുഗ്മിണിയാണല്ലോ കൃഷ്ണന്റെ ആദ്യഭാര്യ. അവളെ ശ്രീകൃഷ്‌ ണന്റെ മച്ചുനനായ ശിശുപാലന്‌ വിവാഹം ചെയ്തുകൊടുക്കാനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾക്കിടയിൽ വിവാഹത്തിന്റെ തലേദിവസമാണ്‌ ശ്രീകൃഷ്ണൻ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി വിവാഹം കഴിച്ചത്‌. ഭാരതത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ക്രൂരമായ മറ്റൊരാചാരമായിരുന്നു സതി. ഭർത്താക്കന്മാർ മരിച്ചാൽ അവരുടെ ചിതയിൽ ചാടി വിധവകൾ മരി ക്കണമെന്നായിരുന്നു സതി നിയമം. സതിയനുഷ്ഠിച്ച സ്ത്രീ സതീദേവിയാ യി ബഹുമാനിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ്‌ സർക്കാർ സതിയെ നിയന്ത്രിച്ചില്ല. അവർ ഹിന്ദുപുരോഹി തന്മാരെ വെറുപ്പിക്കാനിഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. വിധവകൾ തങ്ങളുടെ ഭർത്താക്കന്മാരോ ടൊപ്പം ചിതയിൽ ചാടി മരിക്കുന്നത്‌ ഹിന്ദുക്കളുടെ മതപരമായ സങ്കൽ പങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ആചാരമാണെന്നും അത്‌ അംഗീകൃത നിയമങ്ങളിൽ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്നും അതുകൊണ്ടുതന്നെ അത്‌ നിരോധ ​‍ിക്കുന്നത്‌ ഹിന്ദുമതത്തിന്മേലുള്ള കൈയേറ്റമാവുമെന്നുമായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷുകാർ പറഞ്ഞിരുന്നത്‌. ഇതിനെതിരെ ശക്തമായ പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ സംഘടിപ്പിച്ചയാളാണ്‌ രാജാറാം മോഹന്റായ്‌. സ്വന്തം സഹോദരന്റെ പത്നി ചിതയിൽ ചാടി മരിക്കുന്നതിൽ നിന്നും തടയാൻ നടത്തിയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രമം നിഷ്ഫലമാവുകയും അവർ ചിതയിൽ എരി ഞ്ഞടങ്ങുന്ന ക്രൂരകൃത്യം സ്വന്തം കണ്ണുകൊണ്ട്‌ കാണേണ്ടിവരികയുംചെയ്‌ ത ശേഷമാണ്‌ അദ്ദേഹം സതിവിരോധിയായി മാറിയത്‌. ദീർഘകാലം നീണ്ടുനിന്ന സതിവിരുദ്ധ പ്രക്ഷോഭങ്ങൾക്കുശേഷമാണ്‌ 1929-ൽ വില്യം ബെന്റിക്‌ പ്രഭുവിന്റെ ഭരണകാലത്ത്‌ സതി നിയമവിരുദ്ധമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടത്‌. സതിയെപ്പോലെയുള്ള സാമൂഹിക ദുരാചാരങ്ങൾ വീണ്ടും പുനരുജ്‌ ജീവിപ്പിക്കുവാനുള്ള കൊണ്ടുപിടിച്ച ശ്രമങ്ങൾ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു ണ്ടിന്ന്‌. രാജസ്ഥാനിലെ ദേവ്‌രാലാ ഗ്രാമത്തിൽ ചിതയിലെറിയപ്പെട്ട രൂ പ്കൻവാറിനെക്കുറിച്ച്‌ നാം വായിച്ചറിഞ്ഞിട്ട്‌ കാലം കൂടുതൽ കഴിഞ്ഞി ട്ടില്ല. സതി അനുഷ്ഠിക്കാത്ത വിധവകൾ തലമൊട്ടയടിച്ച്‌ സമൂഹത്തിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടു കഴിയണമെന്നായിരുന്നു ആർഷഭാരതത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്ന മറ്റൊരു നിയമം. ശൈശവ വിവാഹത്തിനുശേഷം വിധവകളാവുന്ന ആറും ഏഴും വയസ്സുള്ള പെൺകിടാങ്ങൾ പോലും തലമൊട്ടയടിച്ച്‌ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ വിധവകളായി കഴിഞ്ഞുകൂടണമായിരുന്നു. ഭിക്ഷുണികളായി മാറുന്ന ഇവർക്ക്‌ അനുവദിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്‌ ഒരു നേരത്തെ ഭക്ഷണംമാ​‍്ര തമായിരുന്നു. വാവു ദിവസങ്ങളിൽ രാപ്പകലുകൾ മുഴുവൻ പച്ചവെള്ളംപേ ​‍ാലും കഴിക്കാതെ അവർ ഉപവസിക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. ഈ



നരകത്തേക്കാൾ നല്ലത്‌ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുകയാണെന്ന്‌ കരുതി ചി തയിലേക്കെടുത്തു ചാടിയവരായിരിക്കണം സ്വമേധയാ സതി തെരഞ്ഞെടു ത്തവരെന്ന്‌ ഉദ്ഘോഷിക്കപ്പെടുന്ന സതീദേവികൾ. ഒരു ഭാഗത്ത്‌ സ്ത്രീപീഡനം നിലനിന്നപ്പോൾതന്നെ ആർഷഭാരതത്തിൽ ദേവീപൂജയും നിലനിന്നിരുന്നതായി കാണാൻ കഴിയും. ദേവീപൂജയെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊണ്ട്‌, സ്ത്രീയെ പൂജിക്കണമെന്ന്‌ പഠിപ്പിക്കുന്ന മഹത്തായ ഹൈന്ദവ ദർശനത്തിൽ വനിതകൾക്ക്‌ സമുന്നത സ്ഥാനമാ ണുണ്ടായിരുന്നതെന്ന്‌ വാദിക്കപ്പെടാറുണ്ട്‌. ഈ വാദത്തിൽ കഴമ്പില്ല. കഴുതപ്പുലിയുടെ ഹൃദയമുള്ളവളാണ്‌ സ്ത്രീയെന്ന വൈദിക സങ്കൽ പത്തിൽ നിന്ന്‌ വ്യത്യസ്തമായി ഉന്നത രൂപത്തിൽ സ്ത്രീ പരിഗണി ക്കപ്പെട്ടതിന്‌ തെളിവില്ല. ദേവിയായി പൂജിക്കപ്പെടുന്നുവെന്നതുകൊണ്ടുമാ​‍്ര തം സ്ത്രീകൾക്ക്‌ ഉന്നത സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന്‌ കരുതുന്നത്ഭേ ​‍ാഷ്കാണ്‌. സ്ത്രീ പീഡനത്തിന്റെ ക്രൂരവും മൂർത്തവുമായ രൂപമാ ണല്ലോ സതി. സതിയനുഷ്ഠിച്ച സ്ത്രീയും സതീദേവിയായിട്ടാണ്‌ അറിയ​‍െ പ്പടുന്നതെന്ന വസ്തുത ഇതാണ്‌ വ്യക്തമാക്കുന്നത്‌. ദേവീപൂജയുടെ ഉൽപ്പത്തി അന്ധവും വികലവുമായ ലൈംഗിക സങ്കൽ പങ്ങളിൽ നിന്നാണ്‌. “ദേവിയെ വിശേഷിപ്പിക്കാൻ സുഭഗാ, ഭഗാരാധ്യാ, ഭഗമാലിനി തുടങ്ങിയ നാമങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്‌. ഭഗത്തിന്‌ യോനിയെ ന്നർഥമുണ്ട്‌. മുകളിൽ പറഞ്ഞ വിശേഷണങ്ങളുടെ സാരം യഥാക്രമംശോഭന മായ ഭഗത്തോടുകൂടിയവൾ, ഭഗത്തിൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവൾ, ഭഗത്തെ ധരിക്കുന്നവൾ എന്നിങ്ങനെയാണ്‌. ലളിതാ സഹസ്രനാമത്തിൽ പ്രഗത്ഭാ, വിദഗ്ദാ തുടങ്ങിയ നാമങ്ങളും ദേവിയെ വിശേഷിപ്പിക്കാനായുപ യോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. `പ്രായപൂർത്തി വന്നവളും ഭർത്താവിനെ രമിപ്പിക്കു ന്നവളും സംഭോഗകർമത്തിൽ അതിനിപുണയുമായവൾ` എന്നാണ്‌ പ്രഗത്‌ ഭക്കർഥം. കാമക്രീഡയിൽ തീരെയും ലജ്ജയില്ലാത്തവളും വിവിധ രീതിയി ലുള്ള രതിക്രീഡയിൽ നൈപുണ്യം സിദ്ധിച്ചവളും എന്നാണ്‌ വിദഗ്‌ ദയുടെ വിവക്ഷ. നിഖില സ്ത്രീരൂപത്വം ഹേതുവായി സ്വരമണന്മാരിൽ ക്രീഡയിൽ താൽപര്യമുള്ളവൾ എന്ന അർഥത്തിൽ രമണലമ്പടായെന്നും ഭക്തന്മാരെ രമിപ്പിക്കുന്നവൾ എന്ന അർഥത്തിൽ രമണീയെന്നും ദേവി അറിയപ്പെടുന്നു“ (വി.സി. ശ്രീജൻ: യാ ദേവി സർവഭൂതേഷു പുറം 19). സ്ത്രീക്ക്‌ സ്വതന്ത്രമായ ഒരു അസ്തിത്വമുണ്ടെന്നും അവൾക്ക്‌ മാന്യമാ യ അവകാശങ്ങളുണ്ടെന്നും പ്രഖ്യാപിക്കുകയും വീടിന്റെ വിളക്കുംസമൂ ഹത്തിന്റെ മാതാവുമായി അവളെ കാണുകയും ചെയ്ത ഖുർആനി ക ദർശനമെവിടെ? പുരുഷന്റെ കിടപ്പറയിലെ അലങ്കാരമാക്കുവാൻ വേണ്ടിസ്​‍്ര തീ പൂജിക്കപ്പെടണമെന്ന്‌ പറഞ്ഞ മനുസ്മൃതിയിലെ വീക്ഷണമെവിടെ? ഇവ രണ്ടും താരതമ്യത്തിനുപോലും അർഹമല്ലാത്ത അന്തരം പുലർ ത്തുന്നുവെന്നതാണ്‌ വാസ്തവം.


പാശ്ചാത്യ ലോകത്തെ സ്ത്രീകൾ അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം ക്രൈസ്തവ ദർശനമാണല്ലോ. ആ നിലയ്ക്ക്‌ ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ വീക്ഷണമല്ലേ ഖുർആനിക ശിക്ഷണത്തേക്കാൾ സ്ത്രീകൾക്ക്‌ നല്ലത്‌?[edit]

പാശ്ചാത്യ ലോകത്തെ സ്ത്രീകൾ അനുഭവിക്കുന്ന വഴിവിട്ട സ്വാ തന്ത്ര്യം ആ സമൂഹത്തെ നാശത്തിലാണ്‌ എത്തിച്ചിട്ടുള്ളതെന്നതാണ്‌വസ്‌ തുത. ക്രൈസ്തവ ശിക്ഷണങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ച ദുസ്സഹമായ അവസ്‌ ഥയോടുള്ള പ്രതിഷേധമാണ്‌ അവിടെ നടമാടുന്നത്‌. അവരുടെ സ്വാതന്ത്ര്യ ത്തിനു കാരണം ക്രൈസ്തവദർശനമാണെന്ന്‌ പറയാൻ തീവ്രവാദികളായ മിഷനറി പ്രവർത്തകർ പോലും സന്നദ്ധരാവില്ല. പാശ്ചാത്യ സംസ്‌ കാരത്തെ അധാർമികതയുടെ ഗർത്തത്തിൽ നിന്ന്‌ എങ്ങനെ കരകയറ്റാനാവു മെന്നാണ്‌ ക്രിസ്ത്യൻ ബുദ്ധിജീവികൾ ഇപ്പോൾ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരി ക്കുന്നത്‌. കുരിശുമരണത്തിലൂടെയുള്ള പാപപരിഹാരം എന്ന ആശയത്തി ന്‌ പ്രായോഗിക തലത്തിൽ ജനങ്ങളെ പാപവിമുക്തരാക്കാൻ കഴിയു ന്നില്ലെന്ന വസ്തുത അവർ അംഗീകരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ പാശ്ചാത്യ സ്‌ ത്രീയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം ക്രൈസ്തവ ദർശനത്തിന്റെ ഉൽപന്നമല്ലെന്ന്‌ അവർതന്നെ സമ്മതിക്കുന്നുവെന്നർഥം. ക്രൈസ്തവ സന്യാസത്തിന്റെ ജീവിത നിഷേധത്തോടുള്ള പ്രതിഷേധ പ്രതികരണമായിട്ടാണ്‌ പാശ്ചാ ത്യ ജനത മൂല്യങ്ങളിൽ നിന്ന്‌ അകലാൻ തുടങ്ങിയതെന്നുള്ളതാണ്‌ യാ ഥാർഥ്യം. യഹൂദമതത്തിന്റെ തുടർച്ചയാണ്‌ ക്രിസ്തുമതം. യേശുക്രിസ്തു എന്തെങ്കിലും പുതിയ വിശ്വാസങ്ങളോ കർമങ്ങളോ ധർമസംഹിതയോ പഠിപ്പിച്ചതായി കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല. ഇസ്രായേൽ ഭവനത്തിലെ കാ ണാതെ പോയ ആടുകളുടെ അടുത്തേക്ക്‌ അയക്കപ്പെട്ട ഒരു പ്രവാചകനാ ണ്‌ താൻ എന്നാണ്‌ ക്രിസ്തു അവകാശപ്പെട്ടത്‌ (മത്തായി 15:25). പഴയ നിയമത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണത്തിനുവേണ്ടിയാണ്‌ താൻ അയക്കപ്പെട്ടിരി ക്കുന്നത്‌ എന്നാണ്‌ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്‌ (മത്തായി 5:17). ഇസ്രായേല്യരെ ദൈവികമാർഗത്തിലൂടെ നയിക്കുവാൻ നിയുക്തനായ പ്രവാചകനായി രുന്നു അദ്ദേഹമെന്നർഥം. മോശയിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട നിയമങ്ങൾ പിന്തുടരുവാനാണ്‌ അദ്ദേഹം ജനങ്ങളെ ഉപദേശിച്ചത്‌. ആദ്യ നൂറ്റാണ്ടു കളിലൊന്നുംതന്നെ സഭക്ക്‌ യഹൂദരുടേതിൽ നിന്ന്‌ ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ



വ്യത്യസ്തമായ യാതൊരു കർമങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നില്ല; നിയമങ്ങളുമുണ്ടായി രുന്നില്ല. മനുഷ്യർക്കിടയിലേക്ക്‌ പാപം കടന്നുവരാൻ കാരണം സ്ത്രീയാണെ ന്നാണ്‌ യഹൂദവീക്ഷണം. വിലക്കപ്പെട്ട കനി സ്വയം തിന്നുകയും തന്റെ ഇണയെക്കൊണ്ട്‌ തീറ്റിക്കുകയും ചെയ്തവളാണ്‌ സ്ത്രീ (ഉൽപത്തി 3:12). ദൈവത്തെ ധിക്കരിക്കുക മാത്രമല്ല ധിക്കരിക്കുവാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുക കൂടിചെയ്‌ ത പാപിയാണവൾ. ഇതായിരുന്നു സ്ത്രീയെക്കുറിച്ച യഹൂദ വീക്ഷണം. അത്‌ ക്രൈസ്തവ തലത്തിലെത്തിയപ്പോൾ പാപത്തിന്‌വാതി ൽ തുറന്നുകൊടുക്കുക വഴി ദൈവപുത്രന്റെ കഷ്ടാനുഭവങ്ങളിലൂ ടെയുള്ള ക്രൂശീകരണത്തിനുള്ള ആത്യന്തികമായ കാരണക്കാരിയെന്ന പാപഭാരംകൂടി വഹിക്കുവാൻ അവൾ വിധിക്കപ്പട്ടവളായിത്തീർന്നു. `ബാൽ` എന്ന എബ്രായ പദത്തിനർഥം ഉടമസ്ഥൻ എന്നാണ്‌. ബൈബിൾ പഴയനിയമത്തിൽ പുരുഷനെക്കുറിക്കുവാൻ ബാൽ എന്നാണ്‌ പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്‌. സ്ത്രീയുടെ മുകളിൽ എല്ലാ അർഥത്തിലുമു ള്ള ഉടമാവകാശമുണ്ടായിരുന്നവനാണ്‌ പഴയനിയമത്തിലെ കൽപനകളി ൽ പുരുഷനെ നമുക്ക്‌ കാണാൻ കഴിയുന്നത്‌. സ്ത്രീകളെ വിൽക്കുവാൻ വരെ-സ്വന്തം പുത്രിമാരെ വരെ-പുരുഷന്‌ ബൈബിൾ അനുവാദം നൽ കുന്നുണ്ട്‌ (പുറപ്പാട്‌ 21:7). കടം വീട്ടുവാനായി സ്വന്തം പുത്രിമാരെ അടിമ ച്ചന്തയിൽ കൊണ്ടുപോയി വിൽക്കുന്ന സമ്പ്രദായം പോലും യഹൂദന്മാർ ക്കിടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നു (നെഹമ്യാ 5:5). മതപരമായ അനുഷ്ഠാ നങ്ങളിൽപോലും സ്ത്രീക്ക്‌ സ്വന്തമായ ഇച്ഛയ്ക്കനുസൃതമായി പ്രവർ ത്തിക്കുവാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം യഹൂദന്മാർ നൽകിയിരുന്നില്ല. തന്റെ മകളോ ഭാര്യയോ എടുക്കുന്ന നേർച്ചകൾതന്നെയും ദുർലപ്പെടുത്താൻ പുരുഷന്‌ അധികാരമുണ്ടെന്നാണ്‌ സംഖ്യാപുസ്തകത്തിലെ (30:12) വി ധി. പത്തുകൽപനകളിൽ ഭാര്യയെപ്പറ്റി പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നത്‌ അടിമകളുടെയു ം വളർത്തുമൃഗങ്ങളുടെയും കൂടെയാണെന്നതിൽ നിന്ന്‌ (പുറപ്പാട്‌ 20:17, ആവർത്തനം 5:21) യഹൂദന്മാർക്കിടയിൽ സ്ത്രീകൾക്കുണ്ടായിരു ന്ന സ്ഥാനമെന്തായിരുന്നുവെന്ന്‌ ഊഹിക്കാൻ കഴിയും. പെൺകുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കുന്നതിനെ പുച്ഛത്തോടുകൂടിയായിരു ന്നു യഹൂദന്മാർ നോക്കിയിരുന്നത്‌. പ്രസവിക്കപ്പെടുന്നത്‌ പെൺകുഞ്ഞാണെ ങ്കിൽ ആൺകുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കുന്നതിന്റെ ഇരട്ടികാലം മാതാവ്‌ അശുദ്ധയായിരിക്കുമെന്നാണ്‌ നിയമം (ലേവ്യ 12:15). പുരുഷന്റെ വിലയു ടെ പകുതിമൂല്യം മാത്രമേ സ്ത്രീക്ക്‌ ഉള്ളൂവെന്നതാണ്‌ പഴയ നിയമ ത്തിലെ (ലേവ്യ27:3-7) വിധി. ബഹുഭാര്യത്വം പഴയനിയമകാലത്ത്‌ സാർവത്രികമായിരുന്നു. അതിന്‌യാ തൊരു നിയന്ത്രണവും ന്യായപ്രമാണം കൽപിക്കുന്നില്ല. സോളമന്‌ എഴുന്നൂറ്‌ ഭാര്യമാരും മുന്നൂറ്‌ വെപ്പാട്ടിമാരുമുണ്ടായിരുന്നുവത്രേ! (1 രാ ജാക്കന്മാർ 11:3). വിവാഹമോചനത്തിന്‌, പഴയ നിയമപ്രകാരം, പുരുഷനുമാ​‍്ര തമേ അവകാശമുള്ളൂ. ഏതു ചെറിയ കാരണമുണ്ടായാലും പുരുഷൻസ്​‍്ര തീയെ വിവാഹമോചനം ചെയ്യാം. മോചനപത്രമെഴുതി അവളുടെ കൈയിൽ കൊടുക്കണമെന്നുമാത്രം. എന്നാൽ ക്രൂരനായ ഒരു ഭർത്താവി​‍െ ന്റ പിടിയിൽ നിന്നുപോലും വിടുതൽ നേടുവാൻ സ്ത്രീക്ക്‌ എന്തെങ്കിലും മാർഗങ്ങളുള്ളതായി ബൈബിളിലൊരിടത്തും പ്രസ്താവിച്ചു കാണു ന്നില്ല (ആവർത്തനം 24:1-4). യേശുവിന്റെ ആഗമനകാലത്ത്‌ യഹൂദ സമുദായത്തിലെ സ്ത്രീകളുടെ അവസ്ഥ അത്യന്തം പരിതാപകരമായിരുന്നു. പ്രഭാത പ്രാർഥനയായ `ഷേമാ` ചൊല്ലാൻ സ്ത്രീകൾക്കോ കുട്ടികൾക്കോ അടിമകൾക്കോ അനുവാ ദമുണ്ടായിരുന്നില്ല. `സ്ത്രീയായി എന്നെ സൃഷ്ടിക്കാത്തതിൽ ഞാൻ ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുന്നു`വെന്ന ഒരു പ്രാർഥനതന്നെ യഹൂദദിനചര്യയി ലുണ്ടായിരുന്നു. തോറ പഠിക്കുവാൻ സ്ത്രീകൾക്ക്‌ അനുവാദമുണ്ടായി രുന്നില്ല. തോറ സ്ത്രീകളെ പഠിപ്പിക്കുന്നതിലും ഭേദം ചുട്ടുകരിക്കലാ ണ്‌ എന്നാണ്‌ ക്രിസ്താ​‍്ദം തൊണ്ണൂറാമാണ്ടിൽ ജീവിച്ച ഏലിയാസർ എന്ന യഹൂദറബ്ബി അഭിപ്രായപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്‌. ഈയൊരു അവസ്ഥക്ക്‌ മാറ്റമുണ്ടാക്കുന്നതിനുവേണ്ടി ക്രിസ്തു ആത്മാ ർഥമായി പരിശ്രമിച്ചതായി കാണാനാവും. തന്റെ ശിഷ്യഗണത്തിൽ അദ്ദേഹം സ്ത്രീകൾക്കുകൂടി സ്ഥാനം നൽകി. അപ്പോസ്തലന്മാരിൽ സ്‌ ത്രീകളൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ക്രിസ്തുവിന്റെ പരസ്യപ്രബോധനവേളയിൽ അദ്ദേഹത്തെ അനുഗമിച്ചിരുന്ന അനേകം സ്ത്രീകളെ നമുക്ക്‌ കാണാനാ കും. മഗ്ദലനമറിയ, യോഹന്ന, സൂസന്ന... ഇങ്ങനെ പോകുന്നു അവരുടെ പട്ടിക. സ്ത്രീ-പുരുഷ വ്യത്യാസമില്ലാതെ എല്ലാ ജനങ്ങളിലും അദ്ദേഹംസു വിശേഷ പ്രചാരണം നടത്തി (യോഹന്നാൻ 4:1-24). മതപരമായ വിഷയ ങ്ങളിൽ സ്ത്രീക്ക്‌ യാതാന്നും ചെയ്യാനില്ലെന്ന്‌ നിഷ്കർഷിക്കപ്പെട്ടിരു ന്ന യഹൂദ സമുദായത്തിൽ ഇവയെല്ലാംതന്നെ വിപ്ളവാത്മകമായ നടപടി കളായിരുന്നു. സ്ത്രീയും പുരുഷനും ദൈവത്തിങ്കൽ തുല്യരാണെന്ന്‌ ക്രിസ്‌ തു പഠിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു, ഈ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ. യേശുവിനുശേഷം വിശ്വാസ കാര്യങ്ങളിൽ സഭ പിഴച്ചുപോയതുപോലെത​‍െ ന്ന സ്ത്രീകൾക്കു നൽകിയിരുന്ന സ്ഥാനത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും



പിഴവുകൾ സംഭവിച്ചുതുടങ്ങി. പഴയ യഹൂദ സമുദായത്തിൽ നിലനിന്ന നിയമങ്ങൾതന്നെ സ്ത്രീയുടെ വിഷയത്തിൽ ക്രൈസ്തവർ പിൻതുടരാ നാരംഭിച്ചു. പൗലോസ്‌ സഭാ നേതൃത്വമേറ്റെടുത്തതോടെ സ്ഥിതി കൂടു തൽ വഷളായി. യവന സമുദായത്തിൽ നിന്ന്‌ ക്രൈസ്തവ സമൂഹത്തിലേ ക്ക്‌ ജനങ്ങൾ വന്നതോടെ യഹൂദരുടെയും യവനരുടെയും നിയമങ്ങളിൽ പറഞ്ഞ സ്ത്രീയുടെ പതിതാവസ്ഥകളുടെ സങ്കലനമാണ്‌ ക്രൈസ്തവ സമൂഹത്തിലുണ്ടായത്‌. യവന സമുദായത്തിലെ സ്ത്രീകളുടെ നില വളരെ മോശമായിരുന്നു. `മൗനമായിരിക്കുന്നതാണ്‌ സ്ത്രീകളെ സം ന്ധിച്ചി ടത്തോളം മഹത്വത്തിന്റെ ലക്ഷണം` എന്നാണ്‌ സോഫാക്വീസ്‌ എന്ന യവന തത്ത്വചിന്തകൻ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്‌. സ്ത്രീക്ക്‌ യാതൊരു അവകാശവുംവകവെ ച്ചുകൊടുക്കാൻ യവനന്മാർ സന്നദ്ധരായിരുന്നില്ല. പിശാചിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്‌ പെണ്ണ്‌ എന്നായിരുന്നു അവരുടെ ആപ്തവാക്യം. വീടു കളിൽ ഭക്ഷണമേശയിൽപോലും സ്ത്രീക്ക്‌ സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾക്കായി പ്രത്യേകം തിരിക്കപ്പെട്ട അന്തഃപുരങ്ങളിൽ അവൾ കഴിയണമാ യിരുന്നു. മതത്തിന്റെ പേരിൽ അവൾ ശരിക്കും ചൂഷണംചെ യ്യപ്പെട്ടിരുന്നു. ക്ഷേത്രങ്ങളിലേക്ക്‌ സ്ത്രീകളെ ദാനം ചെയ്യുന്ന പതിവു ണ്ടായിരുന്നു യവനന്മാർക്ക്‌. ഇങ്ങനെ ദാനം ചെയ്യപ്പെടുന്നവർ ക്ഷേത്രവുമാ യി ബന്ധപ്പെട്ട വ്യഭിചാരകർമങ്ങളിലേർപ്പെടുവാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവരായി രുന്നു; ഇന്ത്യയിലെ ദേവദാസികളെപ്പോലെ. കൊരിന്തിയിലെ അഫ്രോഡൈ റ്റ്‌ ദേവന്റെ അമ്പലത്തിൽ ഇത്തരം ആയിരത്തോളം ദേവദാസികളു ണ്ടായിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്‌. യവനരിൽ നിന്നും യഹൂദരിൽ നിന്നും മതനിയമങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച ക്രൈസ്തവ സഭ സ്വാഭാവികമായുംസ്​‍്ര തീകളെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന നിയമങ്ങളാണ്‌ നടപ്പാക്കിയത്‌. പൗലോസിന്റെ ലേഖനങ്ങളിലാണ്‌ സ്ത്രീവിരുദ്ധതയുടെ ക്രൈസ്തവ ബീജങ്ങൾ നമുക്ക്‌ കാണാൻ കഴിയുന്നത്‌. തന്റെ ആശയങ്ങൾക്ക്‌ യവന തത്ത്വചിന്തയുടെ അടിത്തറ സ്വീകരിച്ചപ്പോൾ സ്വാഭാവികമായി ഉണ്ടായതായി രുന്നു പൗലോസിന്റെ ലേഖനങ്ങളിലെ സ്ത്രീ വിരുദ്ധത. `ചെകുത്താ​‍െ ന്റ പ്രതിരൂപമാണ്‌ പെണ്ണ്‌` എന്ന യവന ചിന്തയുടെ സ്വാധീനമാണ്‌ `സ്ത്രീയെ സ്പർശിക്കാതിരിക്കുകയാണ്‌ പുരുഷന്‌ നല്ലത്‌` (1.കൊരിന്ത്യർ 7:1) എന്ന പൗലോസിന്റെ വചനങ്ങളിൽ നമുക്ക്‌ കാണാൻ കഴിയുന്നത്‌ `സ്ത്രീ മൗനം പാലിക്കുന്നതാണ്‌ മഹത്തരം` എന്നു പറഞ്ഞ സോഫാ ക്വീസിന്റെ ആശയങ്ങൾതന്നെയാണ്‌ `സഭകളിൽ സ്ത്രീകൾ മൗനം പാലി ക്കണം` (1 കൊരിന്ത്യർ 14:34-3) എന്നു പറഞ്ഞ പൗലോസിന്റെ വചനങ്ങളിലുമുള്ളത്‌. സംരക്ഷണം ആവശ്യപ്പെടുന്നവളാണ്‌ സ്ത്രീ. അവളുടെ പ്രകൃതിതന്നെ അങ്ങനെയുള്ളതാണ്‌. ഗർഭധാരണവും പ്രസവവുമെല്ലാം നടക്കുമ്പോഴാ ണ്‌ സ്ത്രീത്വം അതിന്റെ ഉന്നതാവസ്ഥയിലെത്തിച്ചേരുന്നത്‌. വിവാഹത്തിലൂ ടെയാണ്‌ സ്ത്രീക്ക്‌ തന്റെ സ്വാഭാവികമായ ഇത്തരം ചോദനകളെ പൂർ ത്തീകരിക്കാവാൻ കഴിയുന്നത്‌. `സ്ത്രീയെ സ്പർശിക്കാതിരിക്കുന്നതാണ്‌ പുരുഷന്‌ നല്ലത്‌` (1 കൊരി 7:1) എന്നു പഠിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ പൗലോസ്‌ തികച്ചും സ്ത്രീ വിരുദ്ധമായ ആശയമാണ്‌ പ്രബോധനം ചെയ്യുന്നത്‌. വിവാ ഹത്തെ നിരുൽസാഹപ്പെടുത്തുകയാണ്‌ പൗലോസ്‌ തന്റെ ലേഖനങ്ങളിൽ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്‌. `നീ അവിവാഹിതനാണോ എങ്കിൽ വിവാഹം കഴിക്കാൻ മുതിരരുത്‌` (1 കൊരി 7:27) `അവിവാഹിതരോടും വിധവകളോടും ഞാൻ പറയുന്നു: എന്നെപ്പോലെ ഒറ്റക്കു കഴിയുന്നതാണ്‌ അവർക്ക്‌ നല്ലത്‌. (1 കൊരി 7:8) `പ്രതിശ്രുത വധുവിനെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നത്‌ നല്ലത്‌. വിവാഹത്തിൽ നിന്നുതന്നെ ഒഴിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത്‌ ഏറെ നല്ലത്‌ (1 കൊരി 7:38) സ്ത്രീയെ സ്പർശിക്കാതിരിക്കുകയെന്ന നന്മ ചെയ്യാൻ ലോകത്തിലെ മുഴുവൻ പുരുഷന്മാരും സന്നദ്ധരായിരുന്നുവെങ്കിൽ ഒരു നൂറ്റാണ്ടുകൊ ണ്ട്‌ മനുഷ്യരാശി പൂർണമായി നശിച്ചുപോയേനെ. ഈ ക്രൈസ്തവ വീ ക്ഷണം മാനവികതക്കുതന്നെ വിരുദ്ധമാണെന്ന്‌ പറയുന്നത്‌ അതുകൊ ണ്ടാണ്‌. പൗലോസിന്റെ ഈ വചനങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്‌ ക്രൈസ്‌ തവ സന്യാസം രൂപപ്പെട്ടത്‌. യേശു ക്രിസ്തുവിന്റെ വചനങ്ങളിലൊന്നും തന്നെ വിവാഹത്തെ നിരുൽസാഹപ്പെടുത്തുന്ന യാതൊരു പരാമർശവും കാണാൻ നമുക്ക്‌ കഴിയുന്നില്ല. എന്നാൽ, സന്യാസത്തെ പ്രോൽസാഹി പ്പിക്കുകയും അതിനെ ക്രൈസ്തവ സദാചാരത്തിന്റെതന്നെ അടിത്തറയാ ക്കിത്തീർക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്‌ ക്രിസ്തുവിന്‌ ശേഷം ഏതാനും പതി റ്റാണ്ടുകൾക്കുള്ളിൽതന്നെ ക്രൈസ്തവ ചരിത്രത്തിൽ നാം കാണുന്നത്‌. യവനന്മാർക്കിടയിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ദേവദാസീ സമ്പ്രദായത്തിന്റെ സ്വാധീനവും ക്രൈസ്തവ സന്യാസത്തിന്റെ രൂപീകരണത്തിൽ ഉണ്ടായി രുന്നിരിക്കണം. സന്യാസം പുരുഷനേക്കാൾ പ്രതികൂലമായിത്തീരുന്നത്സ്​‍്ര തീക്കാണ്‌. സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണവും പ്രകടനവും നടക്കു ന്നത്‌ വിവാഹത്തിലൂടെയാണല്ലോ. സ്ത്രീകൾക്കെതിരായ പൗലോസിന്റെ വീക്ഷണത്തിന്റെ സ്വാധീനമാ



ണ്‌ മധ്യകാലസഭയുടെ വർത്തനങ്ങളിൽ നാം കാണുന്നത്‌. സ്ത്രീക്ക്‌ ആത്മാ വുണ്ടോയെന്നതായിരുന്നുവല്ലോ സഭയുടെ അക്കാലത്തെ പ്രധാനപ്പെട്ട ചർച്ചാവിഷയം. സന്യാസത്തിന്റെ പേരിൽ നടന്ന ക്രൂരതകൾക്ക്‌ കൈയും കണക്കുമില്ല. സ്വയം പീഡനത്തിലൂടെ ദൈവികതയിലെത്തിച്ചേരുന്നതി നു വേണ്ടിയായിരുന്നല്ലോ പ്രസ്തുത പേക്കൂത്തുകളെല്ലാം അരങ്ങേറിയത്‌. സ്ത്രീക്കും മനുഷ്യരുടെ സ്വാഭാവിക വാഞ്ഛയായ ലൈംഗികവികാര ത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണത്തിനുമെതിരായി സഭ നിലകൊണ്ടപ്പോൾ അതിനെ തിരെയുണ്ടായ പ്രതികരണമാണ്‌ പാശ്ചാത്യലോകത്തെ മൂല്യച്യുതിക്ക്‌ അസ്തിവാരമിട്ടത്‌. ഖുർആനാകട്ടെ ദാമ്പത്യത്തെ ഒരു ദൈവിക ദൃഷ്ടാ ന്തമായാണ്‌ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്‌. അതിന്റെ പൂർത്തീകരണം മനുഷ്യജീവി യുടെ സ്വാഭാവികമായ തേട്ടങ്ങളിലൊന്നാണ്‌. ദൈവിക വിധിവിലക്കു കൾക്കനുസൃതമായി ലൈംഗികതൃഷ്ണ ശമിപ്പിക്കുന്നത്‌ ഒരു പുണ്യകർ മമാണെന്നാണ്‌ പ്രവാചകൻ (സ) പഠിപ്പിച്ചത്‌. പ്രസ്തുത പുണ്യകർ മത്തിലെ പങ്കാളിയാണ്‌ പുരുഷനെ സംന്ധിച്ചിടത്തോളം സ്ത്രീ. ലൈം ഗികത പാപമാണെന്ന ക്രൈസ്തവ വീക്ഷണപ്രകാരം സ്ത്രീയെ പാപിയായി ക്കാണുക സ്വാഭാവികമാണ്‌. ഖുർആനാകട്ടെ സ്ത്രീയെ ഇണയും തു ണയുമായാണ്‌ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നത്‌.

പുരുഷനെയും സ്ത്രീയെയും അധ്വാനിക്കുന്ന വർഗത്തിലെ തുല്യതയുള്ള രണ്ട്‌ അംഗങ്ങളായിക്കാണുന്ന മാർക്സിസത്തിന്റെ വീക്ഷണമല്ലേ ഖുർആനിക ദർശനത്തേക്കാൾ സ്ത്രീക്ക്‌ അഭികാമ്യം?[edit]

സ്വകാര്യ സ്വത്താണ്‌ സകലവിധ തിന്മകൾക്കും കാരണമെന്ന അടിസ്‌ ഥാനത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ടാണ്‌ മാർക്സിസ്റ്റ്‌ ആചാര്യന്മാർ തങ്ങളുടെ സി ദ്ധാന്തങ്ങൾക്ക്‌ രൂപം നൽകിയത്‌. സ്ത്രീ-പുരുഷബന്ധത്തെയും ഈ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്‌ കമ്യൂണിസം വിലയിരുത്തുന്നത്‌. `മുതലാളിത്ത വ്യവസ്‌ ഥിതിയിൽ സ്ത്രീ-പുരുഷബന്ധം ചൂഷണാധിഷ്ഠിതമാണ്‌. ഏകപത്‌ നീസമ്പ്രദായത്തിന്റെ ആരംഭംതന്നെ സ്വകാര്യ സ്വത്ത്‌ സംരക്ഷണത്തി നുവേണ്ടിയായിരുന്നു. സ്വകാര്യ സ്വത്ത്‌ ഉന്മൂലനം ചെയ്യപ്പെടുന്നതോടെ മനുഷ്യർ സകലവിധ തിന്മകളിൽ നിന്നും മുക്തമാവും`. ഇതാണ്‌ കമ്യൂ ണിസത്തിന്റെ വിലയിരുത്തൽ. സോഷ്യലിസ്റ്റ്‌ വ്യവസ്ഥിതിയിൽ വരാൻ പോകുന്ന കുടുംബന്ധത്തിന്റെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച്‌ മാർക്സിസ്റ്റ്‌വി ലയിരുത്തലിൽ നിന്ന്‌ സ്ത്രീയെക്കുറിച്ച കമ്യൂണിസ്റ്റ്‌ വീക്ഷണമെന്തെന്ന്‌ നമുക്ക്‌ മനസ്സിലാവും. `ഹിന്ദു മുസ്ലിം ക്രിസ്ത്യനാദി വ്യത്യാസമില്ലാതെ സ്ത്രീ-പുരുഷന്മാരെ ല്ലാം അവരവർക്ക്‌ പറ്റുന്ന ജോലിയിലും ഉദ്യോഗത്തിലും ഏർപ്പെടുക, അവരവർക്ക്‌ ഇഷ്ടമുള്ള ഇണയെ തെരഞ്ഞെടുത്ത്‌ ഇഷ്ടമുള്ള കാലത്തോളം ദാമ്പത്യജീവിതം നയിക്കുക, ദമ്പതിമാരിൽ ആർക്കെങ്കിലും ഇഷ്ടമി ല്ലാതെ വന്നാൽ വിവാഹമോചനം നടത്തുക, ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കിൽ പുതിയ ഇണയെ കണ്ടെത്തി മറ്റൊരു ദാമ്പത്തിലേർപ്പെടുക ഈ സ്ഥിതി കൈവരു ത്തുന്നതിനുവേണ്ടിയാണ്‌ ആധുനിക ജനാധിപത്യവും അതിന്റെ ഉന്നതരൂ പമായ സോഷ്യലിസവും പ്രവർത്തിക്കുന്നത്‌` (ഇ.എം.എസ്‌: ചോദ്യങ്ങൾ ക്ക്‌ മറുപടി, ചിന്ത വാരിക 1983 നവംർ 25) ഉൽപാദന ബന്ധങ്ങളുടെ മാത്രം അടിസ്ഥാനത്തിൽ മനുഷ്യനെ വിലയി രുത്തുന്ന മാർക്സിസ്റ്റ്‌ സമ്പ്രദായം കുടുംവ്യവസ്ഥയെയും ധാർ മിക മൂല്യങ്ങളെയുമെല്ലാം ചൂഷണവ്യവസ്ഥയുടെ ഉപോൽപന്നമായാണ്‌ ഗണിക്കുന്നത്‌. സ്ത്രീയും പുരുഷനും എല്ലാ നിലയ്ക്കും സ്വതന്ത്രരായ, യാതൊരു രീതിയിലുമുള്ള പാരസ്പര്യവുമില്ലാത്ത രണ്ടു വ്യക്തികളാണെ ന്ന വീക്ഷണത്തിൽ നിന്നാണ്‌ മുകളിൽ പറഞ്ഞ കമ്യൂണിസ്റ്റ്‌ കാഴ്‌ ചപ്പാടിന്റെ ഉൽപത്തി. സമൂഹത്തിൽ നിലനിൽക്കൽ അനിവാര്യമായ സ്‌ ഥാപനമാണ്‌ കുടുംമെന്ന വസ്തുത മാർക്സിസ്റ്റ്‌ ധൈഷണികന്മാർ പരിഗണിച്ചിട്ടേയില്ല. കുടുംത്തിൽ സ്ത്രീയുടെയും പുരുഷന്റെയും ധർ മങ്ങൾ വ്യത്യസ്തവും അതേസമയം, പരസ്പരം പൂരകവുമാണെന്ന വസ്‌ തുതയും അവർ കാണാൻ കൂട്ടാക്കുന്നില്ല. സംഘട്ടത്തിലൂടെ പുരോഗതിയെ ന്ന മാർക്സിസ്റ്റ്‌ വൈരുധ്യാത്മകതയുടെ ആദർശത്തിനെതിരാണല്ലോസ്​‍്ര തീ-പുരുഷ പാരസ്പര്യമെന്ന ആശയം. സ്ത്രീയെ പുരുഷനെപ്പോലെ ജോലി ചെയ്യുന്നവളാക്കുന്നതും രണ്ടുപേരുടെയും ഇഷ്ടങ്ങൾക്കനുസരി ച്ച്‌ ഇണകൾ മാറിവരണമെന്ന്‌ സിദ്ധാന്തിക്കുന്നതും ഈയൊരു കാഴ്ചപ്പാ ടിന്റെ പരിമിതികൊണ്ടാണ്‌. പ്രകൃത്യാതന്നെയുള്ള സ്ത്രീ-പുരുഷ വ്യത്യാസമോ വികാരങ്ങളിലു ള്ള വ്യതിരിക്തതയോ പരിഗണിക്കാൻ മാർക്സിസത്തിന്‌ കഴിയുന്നില്ല. തൊഴിലിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്‌ അത്‌ സ്ത്രീയെ അളക്കുന്നത്‌. അവളിലെ അമ്മയെ കാണാൻ അത്‌ കൂട്ടാക്കുന്നേയില്ല. അവളുടെ അബലതകളെയും പ്രയാസങ്ങളെയും അതു പരിഗണിക്കുന്നില്ല. അവൾ ക്ക്‌ താങ്ങായി വർത്തിക്കേണ്ടവനാണ്‌ പുരുഷനെന്ന വസ്തുത അതിന്‌ ഉൾക്കൊള്ളാനാവുന്നില്ല. ചുരുക്കത്തിൽ, സ്ത്രീയുടെ പേശീലത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്മാ ർക്സിസം അവളെ അളക്കുന്നത്‌. അതിനു കാരണമുണ്ട്‌. രണ്ടു പുരുഷ ന്മാരുടെ മസ്തിഷ്കത്തിൽ നിന്ന്‌ ഉയിർക്കൊണ്ട ദർശനമാണല്ലോ അത്‌.



(മാർക്സിന്റെ ഭാര്യ ജെന്നിയുടെയോ വെപ്പാട്ടി ഹെലനയുടെയോ സ്വാധീ നം അൽപം പോലും മാക്സിസ്റ്റ്‌ ദർശനത്തിന്റെ രൂപീകരണത്തിലു ണ്ടായിട്ടില്ല). അവരാണെങ്കിൽ ഉൽപാദനബന്ധങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാ നത്തിൽ മാത്രം ലോകത്തെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളെയും നോക്കിക്കണ്ടവരുമാ ണ്‌. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സ്ത്രീയെക്കുറിച്ച മാർക്സിസ്റ്റ്‌ വീക്ഷണത്തി ന്‌ പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ആൺകോയ്മാ വ്യവസ്ഥയുടെ ചുവയു​‍െ ണ്ടന്നതാണ്‌ വാസ്തവം. പെണ്ണിന്റെ മാത്രം പ്രത്യേകതകളെ കാണാൻ അത്‌ തീരെ കൂട്ടാക്കുന്നില്ല. ഇസ്ലാമാകട്ടെ സ്ത്രീയെക്കുറിച്ച്‌ പറയുമ്പോൾ അവളുടെ മാതൃത്വ​‍െ ത്തയാണ്‌ ആദ്യമായി പരിഗണിക്കുന്നത്‌. `മാതാക്കളുടെ പാദങ്ങൾക്കടിയി ലാണ്‌ സ്വർഗം` എന്നാണ്‌ പ്രവാചകൻ (സ) പഠിപ്പിച്ചത്‌. അവളുമായി നല്ല നിലയിൽ വർത്തിക്കണമെന്നാണ്‌ പുരുഷനോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉപദേശം. `നിങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമൻ നിങ്ങളുടെ ഭാര്യമാർക്ക്‌ പ്രിയ ങ്കരനാകുന്നു`. `സ്ത്രീകളോട്‌ നല്ല നിലയിൽ വർത്തിക്കണമെന്ന എന്റെ ഉപദേശം നിങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുക`. സ്ത്രീയുടെ മഹത്വമളക്കേണ്ടത്‌ അവളുടെ പേശീലം നോക്കിയിട്ടല്ല. അവളുടെ പെരുമാറ്റരീതിയുടെ അടിസ്‌ ഥാനത്തിലാണെന്നാണ്‌ മുഹമ്മദി(സ)ന്റെ ഉൽബോധനം. `മനുഷ്യന്റെ ഏറ്റവും മികച്ച വിഭവമാണ്‌ സദ്‌വൃത്തയായ സ്ത്രീ`യെന്ന്‌ അദ്ദേഹം പറയു കയുണ്ടായി. കുടുംത്തിന്റെ നായികയും സമൂഹത്തിന്റെ മാതാവുമാ ണ്‌ സ്ത്രീ. അവൾക്ക്‌ താങ്ങും തണലുമായിത്തീരുകയാണ്‌ പുരുഷൻ വേണ്ടത്‌. അവളുടെ അബലതകളെ അറിയുകയും അവളുടെ താങ്ങായി ത്തീരാൻ പുരുഷനെ സജ്ജമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നവയാണ്‌ ഖുർആനിലെ നിയമങ്ങൾ. `സ്തീകൾക്ക്‌ ബാധ്യതകളുള്ളതുപോലെതന്നെ ന്യായപ്രകാരമു ള്ള അവകാശങ്ങളുമുണ്ട്‌` (2:228) എന്ന ഖുർആനിക പ്രസ്താവന ഇക്കാര്യ ങ്ങളെല്ലാം ദ്യോതിപ്പിക്കുന്നതാണ്‌. പ്രസ്തുത പ്രസ്താവനയാണ്‌ ഇസ്ലാ മിലെ കുടുംനിയമങ്ങളുടെയെല്ലാം അടിസ്ഥാനം.

ആധുനിക ജനാധിപത്യത്തിന്‌ കീഴിലുള്ള സ്ത്രീപുരുഷ സമത്വമ​‍േല്ല ഖുർആനിക വീക്ഷണത്തേക്കാൾ കരണീയമായിട്ടുള്ളത്‌?[edit]

മനുഷ്യരക്ഷയ്ക്കുതകുന്ന ശാശ്വതമൂല്യങ്ങൾ നൽകുവാൻ ജനാധിപ ത്യം ശക്തമാണോ? ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ ആധിപത്യമാണ്‌ പ്രായോഗികത ലത്തിൽ ജനാധിപത്യം എന്നതാണ്‌ വസ്തുത. ഒരു സമൂഹത്തിലെ ഭൂരിപ ക്ഷത്തിന്‌ ജനജീവിതത്തിൽ പാലിക്കപ്പെടേണ്ട നിയമങ്ങളാവിഷ്കരി ക്കാൻ കഴിയുമോ? വിവാഹത്തിന്‌ മുമ്പുതന്നെ യുവതീയുവാക്കന്മാർ പരസ്പരം അടുത്തറിയുകയും അടുത്തിടപഴകുകയും അടുത്തുറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്ന ഡേറ്റിംഗ്‌ (dating) സമ്പ്രദായം യൂറോപ്പിലെയും അമേരി ക്കയിലെയും അധിക ജനങ്ങളും അംഗീകരിക്കുന്നു. പ്രസ്തുത അംഗീ കാരത്തിന്റെ അതിരുകവിച്ചിലാണല്ലോ ആ സമൂഹത്തെ എയ്ഡ്സ്‌ പോലെ യുള്ള മാരകരോഗങ്ങൾക്കും ഒട്ടനവധി മാനസികപ്രശ്നങ്ങൾക്കും അടി മയാക്കിയത്‌. പാശ്ചാത്യമൂല്യങ്ങൾ പിൻതുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഇ ന്ത്യയെപ്പോലെയുള്ള മൂന്നാം ലോകരാഷ്ട്രങ്ങളിൽ വളർന്നുവന്നുകൊണ്ടിരി ക്കുന്ന കുറ്റകൃത്യങ്ങളുടെയും ലൈംഗിക രോഗങ്ങളുടെയും കാരണംസാ ന്മാർഗിക ദർശനത്തിന്‌ ജനാധിപത്യത്തെ ആശ്രയിച്ചതാണെന്നുള്ള താണ്‌ വാസ്തവം. മനുഷ്യർ എങ്ങനെ ജീവിക്കണമെന്ന്‌ പഠിപ്പിക്കേണ്ട ത്‌ മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ച ദൈവംതമ്പുരാൻതന്നെയാണെന്നുള്ള വസ്തു തയാണ്‌ ഇവിടെ വ്യക്തമാകുന്നത്‌. ആധുനിക ജനാധിപത്യമെന്നു പറഞ്ഞാൽ എന്താണ്‌? മുതലാളിത്തത്തിന്‌ (capitalism) കൊടുത്ത ഒരു പുതിയ പേരല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല അത്‌.മുതലാളിത്ത ലോകത്ത്‌ സ്ത്രീയും പുരുഷനും തുല്യമല്ലേ? ഓഫീസു കളിലെ സ്ത്രീ-പുരുഷ അനുപാതം മാത്രം നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ മറുപടി പറയുന്നവർക്ക്‌ `അതെ`യെന്ന്‌ ഉത്തരം പറയാനായേക്കും. പക്ഷേ, സ്‌ ത്രീയിൽ നിന്ന്‌ പ്രകൃതി ആവശ്യപ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങൾ നിർവഹിക്കുന്നതിൽ നിന്ന്‌ മുതലാളിത്തം അവളെ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്നുവെന്ന വസ്തുത കാ ണാൻ അവർ കൂട്ടാക്കുന്നില്ല. പുരുഷനോടൊപ്പം പണിയെടുക്കുവാനുംശ മ്പളം വാങ്ങുവാനും അങ്ങാടിയിലിറങ്ങി നടക്കുവാനും ആധുനിക ജ നാധിപത്യത്തിന്‌ സ്ത്രീയോട്‌ പറയാൻ കഴിയും. എന്നാൽ, സ്ത്രീയെ​‍േ പ്പാലെ ഗർഭം ധരിക്കുവാനും പ്രസവിക്കുവാനും മുലയൂട്ടുവാനും പുരുഷ നോട്‌ പറയുവാൻ ആർക്കാണ്‌ കഴിയുക? പിതാവാരെന്നറിയാത്ത കു ഞ്ഞിനെ പേറുന്ന പെണ്ണിന്‌ ചെലവുകൊടുക്കാൻ രാഷ്ട്രത്തോടാവശ്യ​‍െ പ്പടാൻ മുതലാളിത്തത്തിന്‌ കഴിഞ്ഞേക്കും. വയറ്റിൽ കിടക്കുന്ന കുഞ്ഞി​‍െ ന്റ പിതാവിന്റെ തലോടലേൽക്കാൻ കൊതിക്കുന്ന പെണ്ണിന്‌ സാന്ത്വ നമേകാൻ ഏതു തത്ത്വശാസ്ത്രത്തിനാണ്‌ കഴിയുക? തന്തയും തള്ളയുമി ല്ലാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക്‌ `ബേബിഫുഡു`കൾ നൽകാൻ ഉപഭോഗസംസ്‌ കാരത്തിനാകുമായിരിക്കും. മാതാവിന്റെ ലാളനയും പിതാവിന്റെ സംര ക്ഷണവും കൊതിക്കുന്ന കുരുന്നു മനസ്സുകളെ സംതൃപ്തമാക്കാൻ ഏതു ടെലിവിഷൻ പരസ്യത്തിനാണ്‌ സാധിക്കുക? സ്ത്രീ-പുരുഷസമത്വം ഒരു മിഥ്യയാണ്‌; ആധുനിക ജനാധിപത്യം മീ ഡിയ ഉപയോഗിച്ച്‌ മനുഷ്യമനസ്സുകളിൽ സന്നിവേശിപ്പിച്ച ഒരു മിഥ്യ. സ്‌ ത്രീക്ക്‌ പുരുഷനെപ്പോലെയാകാൻ കഴിയില്ല; പുരുഷന്‌ സ്ത്രീയെപ്പോ



ലെയും. പുരുഷനെപ്പോലെയാകണമെന്ന്‌ പെണ്ണിനെ പഠിപ്പിക്കുന്ന പാശ്‌ ചാത്യ ജനാധിപത്യം സ്ത്രീജീവിതം ദുഃസഹമാക്കുകയാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌. അതിലൂടെ കുടുംത്തെ അത്‌ തകർക്കുന്നു; സമൂഹത്തിന്റെ ധാർമിക നിലവാരത്തെയും. മുതലാളിത്തം ലോകത്തെ എന്തിനെയും കാണുന്നത്‌ ഉപഭോഗവസ്‌ തുവായിട്ടാണ്‌. സ്ത്രീയും പുരുഷനുമൊന്നും അതിൽ നിന്ന്‌ വ്യത്യസ്തര ല്ല. അവരുടെ വികാരങ്ങളോ പ്രശ്നങ്ങളോ അതിന്‌ പ്രശ്നമല്ല. അങ്ങാടി കളിലേക്കാണ്‌ അത്‌ നോക്കുന്നത്‌. അവിടത്തെ ക്രയവിക്രയത്തെ സ്നി ഗ്ധമാക്കുന്ന വസ്തുക്കളെക്കുറിച്ചു മാത്രമേ അത്‌ ചിന്തിക്കുന്നുള്ളൂ. പെ ണ്ണിന്‌ മുതലാളിത്തത്തിലുള്ള സ്ഥാനമിതാണ്‌. അവൾ മോഡലാണ്‌, കാൾ ഗേളാണ്‌, സ്റ്റെനോ ആണ്‌, സെക്രട്ടറിയാണ്‌, നർത്തകിയാണ്‌, നായികയാ ണ്‌, പക്ഷേ, അവളെ ഒരിക്കലും അമ്മയാകാൻ മുതലാളിത്തം സമ്മതി ക്കില്ല. അമ്മയാകുമ്പോൾ അവളുടെ `അങ്ങാടി നിലവാരം` (​‍ാമൃസല​‍േ ​‍്മഹൗല) നഷ്ടപ്പെടുമല്ലോ! പിന്നെയവൾ വൃദ്ധയായി, വൃദ്ധസദനത്തിലെ അന്തേ വാസിയായി മരണത്തിലേക്കുള്ള ദിവസങ്ങൾ എണ്ണിക്കഴിയാൻ വിധിക്ക പ്പെട്ടവൾ. ഖുർആൻ ഒരു പ്രായോഗിക ധാർമിക വ്യവസ്ഥിതിയാണ്‌ അവതരി പ്പിക്കുന്നത്‌. മനുഷ്യ പ്രകൃതിയുമായി സദാസമരസപ്പെട്ടുപോകുന്ന ഒരു പ്രായോഗിക വ്യവസ്ഥിതി. തുടുത്ത കവിളും ചുളിയാത്ത തൊലിയുള്ള വൾ മാത്രമല്ല അതിന്റെ വീക്ഷണത്തിൽ മനുഷ്യൻ. ഗർഭസ്ഥശിശുവിനെ മുതൽ കുഴിയിലേക്ക്‌ കാലുനീട്ടിയിരിക്കുന്നവരെ (?) വരെ അതു പ രിഗണിക്കുന്നു. ശവശരീരത്തോടുപോലും അനീതി ചെയ്യാൻ പാടില്ലെ ന്നാണ്‌ അതിന്റെ നിർദേശം. മുതലാളിത്തത്തിന്റെ ഉപഭോഗക്ഷമതാവാദവുമായി (​‍ൗശേഹശംശമിശ​‍ൊ) ഖുർആൻ പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല. സ്ത്രീയെക്കുറിച്ച ഖുർആനിക വീക്ഷണം ആധുനിക ജനാധിപത്യത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടുമായി അന്തരം പുലർത്തുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട ബിന്ദു ഇവിടെയാണ്‌ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്‌. ഖുർആൻ സ്‌ ത്രീയെ ഒരു സാമ്പത്തിക സ്രോതസ്സായി കാണുന്നേയില്ല. അവളെ ഒരു കച്ചവടവസ്തുവായി വീക്ഷിക്കുവാനും അത്‌ സന്നദ്ധമാവുന്നില്ല; അവൾ മനുഷ്യാത്മാവിന്റെ പാതിയാണ്‌; സമൂഹത്തിന്റെ മാതാവും. അവളുടെ മാതൃത്വമാണ്‌ ഇസ്ലാം പ്രഥമമായി പരിഗണിക്കുന്നത്‌. സമൂഹത്തിൽ നിലനിൽക്കേണ്ട ധാർമികതയുടെ അടിസ്ഥാന സ്ഥാപനമായ കുടും ബത്തിന്റെ കെട്ടുറപ്പ്‌ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്‌ മാതാവിന്റെ മടിത്തട്ടിലാണെ ന്ന്‌ അത്‌ മനസ്സിലാക്കുന്നു. മാതാവാകുന്ന സ്ത്രീയുടെ പ്രയാസങ്ങ ളെയും പരിമിതികളെയും കുറിച്ച്‌ ഖുർആൻ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന പട ച്ചതമ്പുരാനറിയാം. അവ ഖുർആൻ പരിഗണിക്കുന്നു. കന്യകാത്വത്തിനാ ണ്‌ -കപടകന്യകാത്വം!-അങ്ങാടി നിലവാരം കൂടുതലുള്ളതെന്നാണ്‌ മു തലാളിത്തത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട്‌. ഇസ്ലാമിന്റെയും മുതലാളിത്തത്തിന്റെയും മൂല്യ സങ്കൽപങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന വ്യത്യാസവും ഇതുതന്നെയാ ണ്‌.

പുരുഷനു സ്ത്രീക്കുമേലുള്ള അധീശത്വം അനുവദിച്ചുകൊടുക്കുന്ന സൂക്തങ്ങൾ ഖുർആനിലുണ്ടല്ലോ. പുരുഷമേധാവിത്വത്തിന്റെ സൃഷ്‌ടിയാണ്‌ ഖുർആൻ എന്നല്ലേ ഇവ വ്യക്തമാക്കുന്നത്‌?[edit]

പുരുഷന്മാർ സ്ത്രീകളുടെമേൽ നിയന്ത്രണാധികാരമുള്ളവരാകുന്നു` (4:34). `പുരുഷന്മാർക്ക്‌ അവരേക്കാളുപരി ഒരു പദവിയുണ്ട്‌` (2:228). വിശുദ്ധ ഖുർആനിൽ പുരുഷമേധാവിത്തമാരോപിക്കുന്നവർ ഉദ്ധരിക്കാറു ള്ള സൂക്തങ്ങളാണിവ. ഈ സൂക്തങ്ങൾ അറികളുടെ ആൺകോയ്മാ വ്യവസ്ഥിതിയുടെ ഉൽപന്നമാണ്‌ ഖുർആൻ എന്ന്‌ വ്യക്തമാക്കുന്ന തായി വാദിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, വസ്തുതയെന്താണ്‌? ആദ്യം ഉദ്ധരിക്കപ്പെട്ട സൂക്തത്തിൽ സ്ത്രീ, പുരുഷന്റെ മേൽ `ഖവ്വാം` ആണ്‌ എന്നാണ്‌ ഖുർആൻ പറയുന്നത്‌. ഒരാളുടെയോ സ്ഥാപനത്തി​‍െ ന്റയോ കാര്യങ്ങൾ യഥോചിതം കൊണ്ടുനടത്തുകയും മേൽനോട്ടം വഹി ക്കുകയും അതിനാവശ്യമായത്‌ സജ്ജീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വ്യക്തി ക്കാണ്‌ അറിയിൽ `ഖവ്വാം` എന്നും `ഖയ്യിം` എന്നുമെല്ലാം പറയുന്നത്‌. അത്‌ ഒരു അവകാശത്തേക്കാളധികം ഉത്തരവാദിത്തത്തെയാണ്‌ ദ്യോതി പ്പിക്കുന്നത്‌. സ്ത്രീയും കുട്ടികളും അടങ്ങുന്ന കുടുംമെന്ന സ്ഥാപന ത്തിന്റെ നിയന്ത്രണാധികാരം, അതല്ലെങ്കിൽ നിയന്ത്രണത്തിനുള്ള ഉത്തരവാ ദിത്തം പുരുഷനിലാണ്‌ നിക്ഷിപ്തമായിരിക്കുന്നത്‌ എന്നാണ്‌ പ്രസ്‌ തുത സൂക്തത്തിന്റെ സാരം. കുടുംം ഒരു സ്ഥാപനമാണ്‌. ആത്മാവിന്റെ ഇരുപാതികൾക്കുംശാ ന്തിയും സമാധാനവും സായൂജ്യവും പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന മഹത്തായസ്ഥാപന ം. സാമൂഹിക സ്ഥാപനങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്‌ കു ടുംമെന്നുള്ളതാണ്‌ വാസ്തവം. ഏതൊരു സ്ഥാപനത്തിനും അതിന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനും ഉയർച്ചക്കും വളർച്ചക്കും വേണ്ടി യത്‌ നിക്കുന്നതിനും ഒരു മേലധികാരി ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്ന കാര്യം ആരും അംഗീകരിക്കുന്നതാണ്‌. എത്രതന്നെ ആത്മാർഥമായ സംരംഭമാണെന്നി



രിക്കിലും ഒരു നിയന്ത്രണാധികാരിയുടെ അഭാവത്തിൽ അത്‌ മുരടിച്ചുപേ ​‍ാവുമെന്നത്‌ കാര്യനിർവഹണശാസ്ത്രത്തിന്റെ (മറാശിശ​‍െ​‍്മശേ​‍്ല രെശലിരല) ബാലപാഠമെങ്കിലും മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുള്ളവർക്ക്‌ അറിയാവു ന്നതാണ്‌. അപ്പോൾ പിന്നെ സമൂഹത്തിന്റെ ധാർമികാടിത്തറയുടെ രൂ പീകരണം നടക്കുന്ന കുടുംത്തിന്‌ ഒരു മേലധികാരി ആവശ്യമില്ലേ? സ്ത്രീയും പുരുഷനും ചേർന്നുണ്ടാവുന്ന കൂട്ടുസ്ഥാപനമായ കുടും ത്തിന്റെയും അതിൽ വളർന്നുവരുന്ന സന്താനങ്ങളുടെയും അവയോട നുന്ധിച്ചുണ്ടാവുന്ന ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളുടെയും നടത്തിപ്പിന്‌ ഒരു മേൽ നോട്ടക്കാരൻ അത്യാവശ്യമാണ്‌. അല്ലാത്തപക്ഷം അരാജകത്വവും സർ വത്ര വിനാശവുമായിരിക്കും ഫലം. കുടുംത്തിന്‌ നായകത്വം വഹിക്കുവാൻ ഒരാൾ വേണമെന്ന്‌ വ്യക്‌ തം. ആർക്കാണിതിന്‌ അർഹതയുള്ളത്‌ എന്നു ചോദിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ആർക്കാണതിന്‌ സാധിക്കുകയെന്ന്‌ പരതുന്നതാവും ശരി. ഒന്നുകിൽ ര ണ്ടുപേരും കൂടി നായകത്വം വഹിക്കുക. അല്ലെങ്കിൽ സ്ത്രീ കുടുംത്തി​‍െ ന്റ നായകത്വമേറ്റെടുക്കുക. ഇവ രണ്ടും പ്രായോഗികമല്ലെങ്കിൽ മാത്രം പുരുഷനെ ആ ചുമതല ഏൽപിക്കുക എന്ന പൊതുധാരണയുടെ അടിസ്‌ ഥാനത്തിൽ നാം പ്രശ്നത്തെ സമീപിക്കുക; നിഷ്കളങ്കതയോടുകൂടി. ഒരു സ്ഥാപനത്തിന്‌ മേലധികാരിയില്ലാതിരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ അപ കടമാണ്‌ അതിന്‌ രണ്ടു നായകന്മാരുണ്ടാവുകയെന്നത്‌. സ്ഥാപനങ്ങൾ നോക്കിനടത്തിയിരുന്ന അച്ഛൻ മരിച്ചാൽ ഉടൻ അവ വിഭജിച്ചെടുക്കു കയോ അല്ലെങ്കിൽ മക്കളിൽ ആരെങ്കിലുമൊരാളെ നിയന്ത്രണാധികാരം ഏൽപിക്കുകയോ ചെയ്യാതിരുന്നാലുണ്ടാവാറുള്ള പ്രശ്നങ്ങളിൽ പലപ്പോഴും സ്ഥാപനങ്ങൾ തന്നെ തകർന്ന്‌ നാശമാകാറാണ്‌ പതിവ്‌. ഒന്നിലധി കം നായകന്മാരുള്ള സ്ഥാപനങ്ങളിൽ നായകത്വത്തിന്‌ വേണ്ടിയുള്ള കി ടമൽസരങ്ങളും പ്രശ്നങ്ങളും കാരണം അതു തകരും. തകരാതെ നില നിൽക്കുന്നുവെങ്കിൽതന്നെ അതിന്റെ `ഉൽപന്നങ്ങൾ`ക്ക്‌ എന്തെങ്കിലുംവൈ കല്യങ്ങളുണ്ടാവും. കുടുംത്തിന്റെ അവസ്ഥയും ഇതുതന്നെ. ര ണ്ടുപേരെയും നായകന്മാരാക്കിയാൽ പ്രശ്നങ്ങളിലുള്ള സമീപനത്തെക്കുറി ച്ച സംഘട്ടനങ്ങളുണ്ടാവും. ഇതു നേതൃത്വത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള മൽസര ത്തിൽ കലാശിക്കും. അശാന്തമായ കുടും​‍ാന്തരീക്ഷമായിരിക്കും ഇതി ന്റെ ഫലം. അത്തരമൊരു കുടും​‍ാന്തരീക്ഷത്തിൽ വളരുന്ന കുഞ്ഞു ങ്ങളിൽ മാനസിക സംഘർഷങ്ങളും വൈകാരിക താളപ്പിഴകളുമുണ്ടാവും. അത്‌ അടുത്ത തലമുറയിൽ ധാർമികത്തകർച്ചക്ക്‌ നിമിത്തമാകും. കുടുംത്തിന്റെ നിയന്ത്രണാധികാരം സ്ത്രീക്ക്‌ ഏറ്റെടുക്കുവാൻ പറ്റുമോ? അതല്ല പുരുഷനിലാണോ ആ ഉത്തരവാദിത്തം ഏൽപിക്കേണ്ടത്‌? ഈ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം `കുടുംത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിനാവശ്യം വിചാരമോ അതല്ല വികാരമോ?, എന്ന മറുചോദ്യമാണ്‌.വിചാരമെ ന്നാണ്‌ ഉത്തരമെങ്കിൽ പുരുഷനെയാണ്‌ കുടുംത്തിന്റെ നിയന്ത്രണമേ ൽപിക്കേണ്ടത്‌, വികാരമെന്നാണെങ്കിൽ സ്ത്രീയെയും. സ്ത്രീയുടെയും പുരുഷന്റെയും ശരീരപ്രകൃതിയും മാനസികാവസ്‌ ഥയും അവരേറ്റെടുക്കേണ്ട ധർമത്തിനനുസൃതമായ രീതിയിലാണ്‌ സംവിധ ​‍ാനിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്‌. ശാരീരിക പ്രകൃതിയെന്നു പറയുമ്പോൾ കേവലം ബാഹ്യമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ മാത്രമല്ല വിവക്ഷിക്കുന്നത്‌. അസ്ഥിവ്യവ സ്ഥ മുതൽ പേശീവ്യവസ്ഥ വരെയുള്ള ആന്തരിക വ്യവസ്ഥകൾ പോലും ഓരോരുത്തർക്കും പ്രകൃത്യാ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട ധർമത്തിനനുസൃ തമായ രീതിയിലാണുള്ളത്‌. പ്രസിദ്ധ ലൈംഗികശാസ്ത്രജ്ഞനായഹാ വ്ലോക്ക്‌ എല്ലിസിന്റെ `ആണ്‌ തന്റെ കൈവിരൽ തുമ്പുവരെ പുരുഷന ​‍ും സ്ത്രീ തന്റെ കാൽവിരൽ തുമ്പുവരെ പെണ്ണുമാണ്‌` എന്ന പ്രസി ദ്ധമായ അഭിപ്രായം നൂറുശതമാനം ശരിയാണെന്നുള്ളതാണ്‌ വസ്തുത. പുരുഷന്റെ എല്ലുകൾ അധ്വാനത്തിനു പറ്റിയ രീതിയിലുള്ളവയാണെ ങ്കിൽ സ്ത്രീയുടേത്‌ ഗർഭധാരണത്തിന്‌ അനുയോജ്യമായതാണ്‌. കഠിനാ ധ്വാനത്തിനാവശ്യമായ പേശികളാണ്‌ പുരുഷനുള്ളതെങ്കിൽ മാംസളതയും മിനുസവും നൽകുന്ന കൊഴുപ്പാണ്‌ സ്ത്രീ ശരീരത്തിലുള്ളത്‌. അ ധ്വാനത്തിന്‌ പറ്റിയ രീതിയിലുള്ള ആണിന്റെ കൈകൾ! ആലിംഗനത്തി ന്‌ പറ്റുന്ന പെണ്ണിന്റെ കൈകൾ...! ഇങ്ങനെ പോകുന്നു ശാരീരിക വ്യ ത്യാസങ്ങൾ. മാതൃത്വത്തിന്‌ പറ്റിയ രീതിയിൽ സ്ത്രീ ശരീരവും അധ്വാനത്തിന്‌ സാ ധിക്കുന്ന രൂപത്തിൽ പുരുഷശരീരവും സംവിധാനിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അവര വരുടെ ധർമത്തിന്‌ അനുഗുണമായ മാനസിക ഗുണങ്ങളും അതിനോട നുന്ധിച്ച്‌ നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുമല്ലോ. ദയയും വാൽസല്യവും ക്ഷിപ്രവൈ കാരികതയുമാണ്‌ സ്ത്രീ മനസ്സിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ. അത്‌ വികാരപ്ര ധാനമാണ്‌. ശൈശവത്തിലും ബാല്യത്തിലും പെൺകുട്ടികൾ കാണിക്കു ന്ന ബൗദ്ധിക കഴിവുകൾ പോലും കൗമാരത്തോടെ മന്ദീഭവിക്കുന്നുവെ ന്നാണ്‌ പഠനങ്ങൾ കാണിക്കുന്നത്‌. മാതൃത്വത്തിന്‌ തയാറാകുമ്പോൾ മ നസ്സും അതിനൊത്ത്‌ മാറുന്നുവെന്നർഥം. സ്ത്രീയുടെ മനസ്സിനെക്കുറി ച്ച്‌ വ്യവഹരിക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ മനസ്സിലോടിയെത്തുന്നതെന്താണ്‌? അലി വാർന്ന ഹൃദയം, അതിലോലമായ മനസ്സ്‌, പെട്ടെന്ന്‌ പ്രതികരിക്കുന്ന



പ്രകൃതം, നിരന്തരം നിർഗളിക്കുന്ന സ്നേഹവായ്പ്‌, നുരഞ്ഞുപൊങ്ങു ന്ന വൈകാരികത...ഇതെല്ലാംതന്നെ സ്ത്രീമനസ്സ്‌ വികാരപ്രധാനമാണെ ന്ന്‌ വ്യക്തമാക്കുന്നു. എന്നാൽ, പുരുഷമനസ്സിന്റെ അവസ്ഥയോ? ചി ന്തിച്ചുള്ള പ്രതികരണം, പാരുഷ്യത്തോടെയുള്ള പെരുമാറ്റം, അവധാനതയോ ടുകൂടിയുള്ളപ്രത്യുത്തരം, ആലോചനയോടെയുള്ള പ്രവർത്തനം. ഇവ യാണ്‌ പുരുഷമനസ്സിന്റെ പ്രതി​‍ിംം. ഇവ വിചാരപ്രധാനമാണ്‌. അ ധ്വാനത്തിന്‌ പറ്റിയ രീതിയിൽ പുരുഷമനസ്സ്‌ സംവിധാനിക്കപ്പെട്ടിരിക്കു ന്നവെന്ന്‌ സാരം. (ഇത്‌ പൊതുവായ വിലയിരുത്തലാണ്‌. ഭരിക്കാനും നീതിന്യായം നട ത്താനും യുദ്ധം നയിക്കാനും ഭാരം ചുമക്കാനും കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യാ നും കഴിയുന്ന സ്ത്രീകളില്ലേ? പാചകത്തിനും വാൽസല്യത്തോടെ ശിശു ക്കളെ പോറ്റുവാനും കുടുംഭരണത്തിനും പറ്റിയ പുരുഷന്മാരില്ലേ? `ഉണ്ട്‌` എന്നുതന്നെയാണുത്തരം. ഇത്‌ ചില അപവാദങ്ങൾ മാത്രമാണ്‌. അവർ പലപ്പോഴും ലൈംഗികമായി മാത്രമേ തങ്ങളുടെ ലിംഗത്തിലുള്ളവരിൽ ഉൾപ്പെടുകയുള്ളൂ. പെരുമാറ്റത്തിലും രീതിയിലും ധർമനിർവഹണത്തിലും എതിർലിംഗത്തിലുള്ളവരോടായിരിക്കും അവർക്ക്‌ അടുപ്പം) കുടുംത്തിന്റെ രക്ഷാധികാരത്തിന്‌ പുരുഷനെ പ്രാപ്തനാക്കുന്ന ത്‌ വിചാരത്തോടുകൂടി കാര്യങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യാനുള്ള അവന്റെ കഴിവാണ്‌. അവന്റെ ശാരീരിക ഘടന അവനിൽ അടിച്ചേൽപിച്ച ധർമ ത്തിന്റെ നിർവഹണമാണത്‌. അവൻ അധ്വാനിക്കണം, കുടുംത്തെ പോറ്റുവാനുള്ള സമ്പത്തുണ്ടാക്കണം -അവനിലാണ്‌ കുടുംബത്തിന്റെകൈ കാര്യകർതൃത്വം ഏൽപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്‌. ആ സ്ഥാപനത്തിന്റെയും അതിലുൾപ്പെട്ടവരുടെയും ജീവിതച്ചെലവിനുവേണ്ടിയുള്ള ആസൂത്രണ വും ആ മാർഗത്തിലുള്ള സാമ്പത്തിക മേൽനോട്ടവും അവന്റെ ബാ ധ്യതയാക്കിത്തീർക്കുകയാണ്‌ ഈ കൈകാര്യകർതൃത്വം ചെയ്യുന്നത്‌. അതുകൊ ണ്ടാണ്‌ `പുരുഷന്മാർ സ്ത്രീകളുടെമേൽ നിയന്ത്രണാധികാരമുള്ളവരാ കുന്നു`വെന്ന്‌ പറഞ്ഞതോടൊപ്പംതന്നെ അതിന്റെ കാരണമായി `മനുഷ്യ രിൽ ഒരു വിഭാഗത്തിന്‌ മറുവിഭാഗത്തേക്കാൾ അല്ലാഹു കൂടുതൽ കഴിവ്‌ നൽകിയതിലും അവരുടെ ധനം ചെലവഴിച്ചതിനാലുമാണിത്‌` (4: 34) എന്ന്‌ ഖുർആൻ എടുത്തുപറഞ്ഞത്​‍്‌. കുടുംത്തിന്റെ നിയന്ത്രണാ ധികാരം നൽകുക വഴി പുരുഷനുമേൽ ഒരു വലിയ ഉത്തരവാദിത്തമേൽ പിക്കുകയാണ്‌ ഖുർആൻ ചെയ്യുന്നതെന്ന്‌ പറയാൻ ഇതാണ്‌ കാരണം. സ്ത്രീയുടെ മേലും ഗൃഹഭരണത്തിൻമേലും പുരുഷൻ ഏകാധിപതിയാ യിരിക്കണമെന്നല്ല അവന്ന്‌ നിയന്ത്രണാധികാരം നൽകിയതുകൊണ്ട്‌വി വക്ഷിക്കുന്നത്‌. പരസ്പര സഹകരണവും കൂടിയാലോചനയുമുണ്ടാവു മ്പോഴേ നായകത്വം ജീവസ്സുറ്റതാവൂ. `സ്ത്രീകളുമായി നന്മയിൽ വർ ത്തിക്കണം` എന്ന ഖുർആനിക നിർദേശവും, `നിങ്ങളുടെ വീട്ടുകാരോട്‌ നന്നായി പെരുമാറുന്നവനാണ്‌ നിങ്ങളിൽ ഉത്തമൻ` എന്ന പ്രവാചകന്റെ ഉപദേശവും നായകത്വമേൽപിക്കപ്പെട്ട പുരുഷൻ സ്വീകരിക്കുമ്പോഴാൺസംതൃപ ​‍്തമായ കുടുംജീവിതം സംജാതമാവുക. `പുരുഷന്മാർക്ക്‌ സ്ത്രീകളേക്കാൾ ഒരു പദവിയുണ്ട്‌. (2:228) എന്നു ഖുർആൻ പറഞ്ഞതും ഈ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്‌. കുടുംത്തിന്റെ സാ മ്പത്തിക ഭാരമേറ്റെടുക്കുന്നതിലൂടെ കൈവരുന്ന പദവിയാണിത്‌. കുടും ബത്തിന്റെ രക്ഷാകർതൃത്വമാണ്‌ ആ പദവി. ഉയർന്ന ശമ്പളമുള്ള ഒരു വനിതക്ക്‌ കുടുംത്തിന്റെ നായകത്വം നൽ കിയെന്നുവെക്കുക. വൈവാഹിക ജീവിതത്തിന്റെ ആദ്യനാളുകളിൽ കു ടുംസംരക്ഷണമെന്ന ഉത്തരവാദിത്വം തലയിലെത്തുന്നതിന്‌ മുമ്പ്‌ അത്‌ അവൾക്കൊരു പ്രയാസമായി അനുഭവപ്പെടുകയില്ലായിരിക്കാം. എന്നാൽ, അവൾ ഗർഭിണിയും അമ്മയുമാവുമ്പോൾ നായകത്വത്തിന്റെ ഭാരം ചുമ ക്കാൻ അവൾക്ക്‌ കഴിയില്ല. പുരുഷനിൽ കുടുംനായകത്വമേൽപിക്കു ന്നതിലൂടെ ഖുർആൻ സ്ത്രീക്ക്‌ തണലേകുകയാണ്‌ ചെയ്തിട്ടുള്ളതെന്ന്സാ രം. സ്ത്രൈണതയെക്കുറിച്ചറിയുന്നവരൊന്നും ഇക്കാര്യത്തിൽ ഖുർ ആനിന്‌ എതിര്‌ നിൽക്കുകയില്ല.

സ്ത്രീകളെ കൃഷിസ്ഥലത്തോട്‌ ഉപമിക്കുന്ന ഖുർആൻ അവരെകേവലം ഉൽപാദനയന്ത്രമായിട്ടല്ലേ കാണുന്നത്‌?[edit]

`നിങ്ങളുടെ ഭാര്യമാർ നിങ്ങളുടെ കൃഷിയിടമാകുന്നു. അതിനാൽ നി ങ്ങൾ ഇച്ഛിക്കുംവിധം നിങ്ങൾക്ക്‌ നിങ്ങളുടെ കൃഷിയിടത്തിൽ ചെല്ലാവു ന്നതാണ്‌` (2:223) എന്ന ഖുർആൻ സൂക്തമാണ്‌ ഇവിടെ വിമർശിക്ക പ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്‌. ഭാര്യയെ കൃഷിയിടത്തോടുപമിക്കുന്ന ഖുർആൻ അവളെ വെറുമൊരു ഉൽപാദനോപകരണം മാത്രമാക്കിയെന്നാണ്‌ ആക്ഷേപം. ഖുർആനിൽ ഒരുപാട്‌ ഉപമാലങ്കാരങ്ങളുണ്ട്‌. സ്ത്രീയെ കൃഷിയിട​‍േ ത്താടും വസ്ത്രത്തോടും ഉപമിക്കുന്നത്‌ അവയിൽ ചിലതുമാത്രം. ഉപമ കൾക്ക്‌ ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്‌. ഓരോരുത്തർക്കും അവരുടെ മനോഗതംപേ ​‍ാലെ അവയെ വ്യാഖ്യാനിക്കാൻ കഴിയും. പ്രസ്തുത വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ വ്യാഖ്യാതാവിന്റെ മനസ്സിന്റെ നിമ്നോന്നതികളെയാണ്‌ പ്രതിഫലിപ്പി ക്കുക. കൃഷിസ്ഥലത്തോട്‌ ഭാര്യയെ ഉപമിച്ചതിനാൽ കൃഷിയിടം ചവിട്ടി



മെതിക്കുന്നതുപോലെ അവളെ ചവിട്ടിമെതിക്കാമെന്നും അത്‌ വിൽക്കു ന്നതുപോലെ സ്ത്രീയെ ഏതു സമയത്തും വിൽപന നടത്താമെന്നും അതിനെ ഉഴുതുമറിക്കുന്നതുപോലെ അവളെ ഉഴുതുമറിക്കാമെന്നുമാണ്‌ ഖുർ ആൻ പറയുന്നതെന്ന്‌ ഒരാൾക്ക്‌ വാദിക്കാം. ഭാര്യയെ വസ്ത്രത്തോടുപമി ച്ചതിൽ നിന്ന്‌ അവളെ വസ്ത്രം മാറുന്നതുപോലെ മാറ്റുവാനാണ്‌ ഖുർആൻ കൽപിക്കുന്നതെന്ന്‌ വ്യാഖ്യാനിക്കാനും സാധിക്കും. പക്ഷേ, ഈ വ്യാ ഖ്യാനങ്ങളെല്ലാം വ്യാഖ്യാതാക്കളുടെ മനോഗതിയെയും മുൻധാരണകളെ യുമല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനെയും പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നില്ല എന്നല്ലോ മനഃശാസ്​‍്ര ത മതം. ഏതൊരു ഗ്രന്ഥത്തിലെയും ഉപമാലങ്കാരങ്ങളെ വ്യാഖ്യാനിക്കുവാൻ ആ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ഇതിവൃത്തത്തെയും അത്‌ പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ആദർശ​‍െ ത്തയും അത്‌ മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന സാമൂഹികസംവിധാനത്തെയും കുറിച്ച അടിസ്ഥാന വസ്തുതകൾ അറിയേണ്ടതുണ്ട്‌. `സ്ത്രീകൾക്ക്‌ ബാധ്യതയു ള്ളപോലെ അവകാശങ്ങളുമുണ്ട്‌` (2:228) എന്ന ഖുർആൻ സൂക്തം സ്ത്രീ പുരുഷന്ധത്തെക്കുറിച്ച അതിന്റെ വീക്ഷണത്തെ സംന്ധിച്ച അടി സ്ഥാനപരമായ അറിവ്‌ നൽകുന്നുണ്ട്‌. `ഭൂമിയിലെ വിഭവങ്ങള ​‍ിൽ ഉത്ത മമാണ്‌ സദ്‌വൃത്തയായ സ്ത്രീ` എന്ന പ്രവാചക വചനം ഇതിന്‌ അനു ബന്ധമായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. ഈ അടിത്തറയിൽ നിന്നുകൊണ്ട്‌ സ്‌ ത്രീയെക്കുറിച്ച ഉപമകൾ മനസ്സിലാക്കിയാലേ പ്രസ്തുത ഉപമകളുടെ സൗ ന്ദര്യം ആസ്വദിക്കാനാവൂ. സ്ത്രീയെ വസ്ത്രത്തോടുപമിച്ച ഖുർആൻ എന്താണ്‌ അർഥമാക്കുന്നത്‌? ശരീരവുമായി ഒട്ടിച്ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന ഭൗതികമായി ഏറ്റവും അടുത്ത വസ്‌ തുവാണ്‌ വസ്ത്രം. അത്‌ അന്യൻ കാണാതിരിക്കേണ്ട ശരീരഭാഗങ്ങളെമറ ച്ചുവെക്കുന്നു. കാലാവസ്ഥയുടെ അസുഖകരമായ അവസ്ഥകളിൽ നി ന്ന്‌ ശരീരത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നത്‌ വസ്ത്രമാണ്‌. മനുഷ്യന്റെ അന്തസ്സി​‍െ ന്റ പ്രകടനവും വസ്ത്രത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നു. സൗന്ദര്യവും ആനന്ദ വും വർധിപ്പിക്കുന്നതിനും വസ്ത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു. സർവോപരി ഒരാളു ടെ സംസ്കാരത്തിന്റെ പ്രകടനമാണ്‌ വസ്ത്രം. ഖുർആൻ സ്ത്രീയെ പുരുഷന്റെ വസ്ത്രമായി മാത്രമല്ല പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതെന്ന കാര്യം പ്രത്യേകം പ്രസ്താവ്യമാണ്‌. `അവർ നിങ്ങൾക്കൊരു വസ്ത്രമാണ്‌, നിങ്ങൾ അവർ ക്കും ഒരു വസ്ത്രമാണ്‌` (2:187) എന്നാണ്‌ ഖുർആൻ പറയുന്നത്‌. ഖുർആ നിന്റെ ഉപമ എത്ര സുന്ദരം! കൃത്യം. പരസ്പരം വസ്ത്രമാകാതിരിക്കു ന്നതല്ലേ ഇന്നത്തെ കുടുംപ്രശ്നങ്ങളുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട കാരണം? സ്ത്രീയെ കൃഷിയിടത്തോടും പുരുഷനെ കൃഷിക്കാരനോടും ഉപമി ച്ച ഖുർആൻ എന്താണ്‌ അർഥമാക്കിയിരിക്കുന്നത്‌? കൃഷിയിടവും കൃഷി ക്കാരനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധമറിയാൻ കൃഷിക്കാരനോടുതന്നെ ചോദിക്ക ണം. കൃഷിയിടത്തിനുവേണ്ടി മരിക്കാൻ സന്നദ്ധനാണവൻ. മണ്ണെന്ന്‌ കേൾ ക്കുമ്പോൾ അയാൾ വികാരതരളിതനാവും. കൃഷിഭൂമിയുടെ നിയമത്തെ ക്കുറിച്ച്‌ അറിയുന്നവനാണവൻ. സ്വന്തം കൃഷിയിടത്തിൽ അന്യനെ വി ത്തിടാൻ അയാൾ അനുവദിക്കുകയില്ല. അപരന്റെ കൃഷി സ്ഥലത്ത്‌ വി ത്തിറക്കാൻ അയാളൊട്ട്‌ മുതിരുകയുമില്ല. കൃഷിഭൂമി പാഴാക്കരുത്‌. തരിശി ടരുത്‌. വളമിടണം. ജലസേചനം ചെയ്യണം. മണ്ണിന്റെ ഗുണം കൂട്ട ണം. മണ്ണൊലിപ്പ്‌ തടയണം. `നിങ്ങളുടെ ഭാര്യമാർ നിങ്ങളുടെ കൃഷിയിടമാ ണ്‌` (2:223) എന്ന ഖുർആനികാധ്യാപനം ശ്രവിക്കുന്ന കർഷകന്‌ പെ ണ്ണിനെ കേവലം ഒരു ഉൽപാദനയന്ത്രമായി കാണാൻ കഴിയില്ല. കൃഷിയി ടവും കർഷകനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ ആന്തരികമായ ആഴമറിയാ ത്തവർക്ക്‌ ഈ ഉപമ ആസ്വദിക്കാൻ കഴിയില്ല. എന്നാൽ കൃഷിക്കാര​‍െ ന്റ സ്ഥിതി അതല്ല. അവൻ പ്രസ്തുത ഉപമയുടെ അർഥം മനസ്സിലാ ക്കുന്നു. സൗന്ദര്യമുൾക്കൊള്ളുന്നു. ഖുർആൻ സംസാരിക്കുന്നത്‌ പച്ചയായ മനുഷ്യരോടാണ്‌; സാങ്കൽപിക ലോകത്ത്‌ ബുദ്ധി വ്യായാമം ചെയ്യു ന്ന `ജീവി`കളോടല്ലെന്ന കാര്യം പ്രത്യേകം പ്രസ്താവ്യമാണ്‌. സ്ത്രീയെ കൃഷിയിടത്തോടുപമിച്ച ഖുർആനിക സൂക്തത്തിന്റെ അവ തരണ പശ്ചാത്തലംകൂടി മനസ്സിലാക്കുന്നത്‌ നന്നായിരിക്കും. സ്ത്രീ കളുമായി ലൈംഗികന്ധം പുലർത്തുന്നത്‌ ചില പ്രത്യേക രീതികളിലാ യിരുന്നാൽ അത്‌ പാപമാണെന്നും ജനിക്കുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ കണ്ണിനു തകരാറുണ്ടാവുമെന്നുമുള്ള അന്ധവിശ്വാസങ്ങൾ മദീനയിലെ യഹൂദർ ക്കിടയിൽ പ്രചരിച്ചിരുന്നു. ഇതിനെക്കുറിച്ച്‌ അനുചരന്മാർ പ്രവാചകനോ ട്‌ (സ) ചോദിച്ചു: അപ്പോഴാണ്‌ ഈ സൂക്തം അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതെ ന്നാണ്‌ പ ല ഖുർആൻ വ്യാഖ്യാതാക്കളുടെയും അഭിപ്രായം. `നിങ്ങളുടെ ഭാര്യമാർ നിങ്ങളുടെ കൃഷിസ്ഥലമാകുന്നു. അതിനാൽ നിങ്ങൾ ഇച്ഛി ക്കുന്ന വിധം നിങ്ങളുടെ കൃഷിസ്ഥലത്തു ചെല്ലുക` എന്ന സൂക്തത്തി​‍െ ന്റ വിവക്ഷ ഈ പശ്ചാത്തലം വെച്ചുകൊണ്ട്‌ മനസ്സിലാക്കുന്നത്‌ തെ റ്റിദ്ധാരണ നീങ്ങാൻ സഹായകമാവും. കൃഷിയിടത്തിലേക്ക്‌ പല മാർഗ ങ്ങളുപയോഗിച്ച്‌ കടന്നുചെല്ലുന്ന കൃഷിക്കാരനെപ്പോലെ ലൈംഗിക ന്ധത്തിൽ വ്യത്യസ്ത മാർഗങ്ങളുപയോഗിക്കുന്നതുകൊണ്ട്‌ കുഴപ്പമില്ലെ ന്നാണ്‌ ഖുർആൻ ഇവിടെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്‌. കൃഷി സ്ഥലത്തുതന്നെയാ ണ്‌ വിത്തുവിതക്കുന്നതെന്ന്‌ ഉറപ്പുവരുത്തണമെന്നുമാത്രം. ലൈംഗിക ന്ധം കേവലം വൈകാരികാനുഭൂതി മാത്രം ലക്ഷ്യം വെച്ചുകൊണ്ടുള്ളത



ല്ല എന്നും മനുഷ്യവംശത്തിന്റെ നിലനിൽപിനുതന്നെ നിദാനമായിട്ടുള്ള പ്രത്യുൽപാദനം അതിന്റെ പ്രധാനപ്പെട്ട ലക്ഷ്യമാണെന്നുകൂടി പഠിപ്പി ക്കുകയാണ്‌ ഖുർആൻ ഈ സൂക്തത്തിലൂടെ ചെയ്യുന്നത്‌.

ബഹുഭാര്യത്വമനുവദിക്കുക വഴി ഖുർആൻ സ്ത്രീയുടെ അവകാശങ്ങളെ ഹനിക്കുകയല്ലേ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്‌?[edit]

ബഹുഭാര്യത്വത്തെക്കുറിച്ച്‌ പറയുമ്പോൾ പ്രഥമമായി മനസ്സിലാക്കേ ണ്ടത്‌ അത്‌ ഖുർആനോ ഇസ്ലാമോ കൊണ്ടുവന്ന ഒരു സമ്പ്രദായമല്ലെ ന്ന വസ്തുതയാണ്‌. പുരാതന സംസ്കാരങ്ങളിൽ പൊതുവായി കാണ​‍െ പ്പട്ടിരുന്ന ഒരു സമ്പ്രദായമാണത്‌. എൻസൈക്ളോപീഡിയ ബ്രിട്ടാണിക്ക എഴുതുന്നത്‌ കാണുക: `പൗരാണിക നാഗരികതയിൽ അധിക സമൂഹ ങ്ങളിലും ബഹുഭാര്യത്വമോ വെപ്പാട്ടികളെ ഉപയോഗിക്കുന്ന സമ്പ്രദായമോ നിലനിന്നതായി കാണാൻ കഴിയും. നിയമാനുസൃതമായ ഭാര്യക്കു പുറമെ അനവധി സ്ത്രീകളെ വെച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമ്പ്രദായം നില നിന്നിരുന്ന ചൈനയിൽ അത്‌ സദാചാരത്തിനോ മാന്യതയ്ക്കോ വിരുദ്ധ മായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. വെപ്പാട്ടിമാരെ ഉപയോഗിക്കുന്ന സമ്പ്ര ദായം ജപ്പാനിൽ 1880 വരെ നിലനിന്നിരുന്നു. പുരാതന ഈജിപ്തിൽ ബ ഹുഭാര്യത്വത്തിന്‌ അനുമതിയുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും അത്‌ സർവസാധാര ണമായിരുന്നില്ല. രാജാക്കന്മാർക്കിടയിൽ അത്‌ പതിവായിരുന്നു താനും“ (​‍്​‍ീഹ. ഃ​‍്ശശശ ​‍ുമഴല 188) റോമക്കാർക്കിടയിൽ ഒരു പ്രത്യേക കാലഘട്ടത്തിലൊഴിച്ച്‌ എല്ലാ പൗരാ ണിക സമൂഹങ്ങളിലും ബഹുഭാര്യത്വം സാർവത്രികമായിരുന്നുവെന്നാ ണ്‌ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നത്‌. മധ്യാഫ്രിക്കയിലും ആസ്ട്രേലിയയിലു ള്ള ചില സമൂഹങ്ങളിൽ ധനികരായവർ വിവാഹപ്രായമെത്തിയ പെൺ കുട്ടികളെ സ്വന്തം ഭാര്യമാരാക്കാൻ മൽസരിച്ചിരുന്നുവത്രേ. അവിടങ്ങളിലെ യുവാക്കൾ ഇക്കാരണത്താൽ വിവാഹം ചെയ്യാനാവാതെ പ്രയാസ​‍െ പ്പട്ടിരുന്നുവെന്നും പിതാവിന്റെ മരണശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പത്നിമാ രെ വിവാഹം കഴിക്കുകയായിരുന്നു പലരും ചെയ്തിരുന്നതെന്നുമാണ്മന സ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നത്‌. സിം​‍ാ​‍്‌വേയിലെ മോണോമട്ടാവോ രാ ജാക്കന്മാർക്ക്‌ മൂവായിരത്തോളം ഭാര്യമാരുണ്ടായിരുന്നുവത്രേ. സൈരേയി ലെ ബകു​‍ാ, ബകേത്തേ വർഗങ്ങളുടെ തലവന്മാർക്കായിരുന്നു ഏറ്റ വും കൂടുതൽ ഭാര്യമാരുണ്ടായിരുന്നത്‌ എന്നാണ്‌ ഗിന്നസ്‌ ബുക്കിന്റ വില യിരുത്തൽ. അവർക്ക്‌ നൂറുകണക്കിന്‌ ഭാര്യമാരുണ്ടായിരുന്നുവത്രെ! ബ്ൾ പഴയനിയമത്തിലെ പല പ്രവാചകന്മാർക്കും ഒന്നിലധികം ഭാര്യമാരുണ്ടായിരുന്നു. യഹൂദ സമുദായത്തിന്റെ ആദർശപിതാവ്‌ എ ന്നു വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന അബ്രഹാമിന്‌ സാറായ്‌, ഹാഗാർ എന്നീ ര ണ്ടു ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന്‌ ഉൽപത്തി പുസ്തകം (16:1-3) വ്യക്‌ തമാക്കുന്നു. സാറയുടെ മരണശേഷം അദ്ദേഹം കെതൂറയെന്നവളെയുംവി വാഹം കഴി ച്ചുവെന്നും ഇതുകൂടാതെ അനേകം ഉപഭാര്യമാരും അദ്ദേ ഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും ബ്ളിൽ കാണാം (ഉൽപത്തി 25:1-6) . ഇസ്രായേൽ ഗോത്രത്തിന്റെ പിതാവായിരുന്ന യാക്കോ​‍ിന്‌ ലേയാ (ഉൽപത്തി 29:21), ലാബാൻ (29:29), ബിൽഹാ (30:4), സിൽവാ (30:9) എ ന്നീ നാലു ഭാര്യമാരുണ്ടായിരുന്നു. സങ്കീർത്തനകർത്താവായി അറിയപ്പെ ടുന്ന ദാവീദിനാവട്ടെ മീകൽ (1 ശാമുവേൽ 18:28), ബത്ശേ (2 ശാമുവേ ൽ 11:27), അ​‍ീനോവം (2 ശാമുവേൽ 3:3) അ​‍ിഗായാൽ, മാക്‌യ്‌, ഹഗ്ഗീതി, അ​‍ീതാൽ, എഗ്ളായ്‌, (2 ശാമുവേൽ 3:4-5) തുടങ്ങി അനേകം ഭാര്യമാരുണ്ടായിരുന്നതായി കാണാൻ കഴിയും. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്ര നും സുഭാഷിതങ്ങളുടെ കർത്താവുമായ സോളമനാകട്ടെ എഴുന്നൂറു ഭാര്യ മാരും മുന്നൂറു ഉപഭാര്യമാരുമുണ്ടായിരുന്നുവത്രേ! (1 രാജാക്കന്മാർ 11: 3) പലരുടെയും മഹത്വമായി പഴയ നിയമം പറയുന്നത്‌ തന്നെ `അവർക്ക്‌ അനേകം ഭാര്യമാരും പുത്രന്മാരുമുണ്ടായിരുന്നു`വെന്നാണ്‌ (1 ദിനവൃത്താ ന്തം 7:3). പഴയ നിയമകാലത്ത്‌ ബഹുഭാര്യത്വം സർവസാധാരണമായിരു ന്നുവെന്നാണല്ലോ ഇവ കാണിക്കുന്നത്‌. യഹൂദമതത്തിന്റെ തുടർച്ചയായി വന്ന ക്രിസ്തുമതവും ബഹുഭാര്യത്വം നിഷിദ്ധമാണെന്ന്‌ വിധിച്ചതായി ആദ്യകാല രേഖകളിലൊന്നും കാണു ന്നില്ല. സുവിശേഷങ്ങളിലോ പ്രവൃത്തി പുസ്തകത്തിലോ വെളിപാടു പുസ്‌ തകത്തിലോ അജപാലക ലേഖനങ്ങളിലോ പൗലോസിന്റെ എഴുത്തു കളിൽ പോലുമോ ബഹുഭാര്യത്വത്തെ നിരോധിക്കുന്ന ഒരു വചനം പോലും കാണാൻ കഴിയില്ല. എന്നാൽ, പൗലോസിന്റെ ലേഖനങ്ങളിൽ പൊ തുവെ വിവാഹത്തെ തന്നെ പ്രോൽസാഹിപ്പിക്കാത്ത നിലപാടാണുള്ള ത്‌. `വിവാഹം കഴിക്കാതിരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ഏറെ നല്ലത്‌` (1 കൊരിന്ത്യർ 7:38) എന്നു പഠിപ്പിച്ച പൗലോസിന്റെ അനുയായികൾ സന്യാസത്തിൻപ്രേ രിപ്പിക്കുകയും അതു സാധ്യമല്ലാത്തവർ ഒരൊറ്റ ഭാര്യയെ മാത്രം വേൾ ക്കട്ടെയെന്ന തത്ത്വത്തിലെത്തിച്ചേരുകയുമാണുണ്ടായത്‌. എന്നാൽ, ഇതിനെതിരെയുള്ള നീക്കങ്ങളും ക്രൈസ്തവ സമൂഹത്തിലു ണ്ടായിട്ടുണ്ട്‌. അമേരിക്കയിലെ മെർമോണുകൾ ബഹുഭാര്യത്വത്തിനനു കൂലമായി വാദിച്ചവരായിരുന്നു. യേശുക്രിസ്തു വിവാഹം ചെയ്തിരുന്നുവെ ന്നും അദ്ദേഹത്തിന്‌ അനേകം ഭാര്യമാരുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും അവർ


വാദിച്ചു. ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപിനുശേഷം മഗ്ദലനമറിയം, സലോമി തുട ങ്ങിയ സ്ത്രീകൾക്കാണ്‌ ക്രിസ്തു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതെന്നും തന്റെ അപ്പോസ്‌ തലന്മാരെക്കാൾ അദ്ദേഹത്തിന്‌ അടുപ്പമുണ്ടായിരുന്നത്‌ ഈ സ്ത്രീകളോ ടായിരുന്നുവെന്നാണ്‌ ഇതു കാണിക്കുന്നതെന്നും അവർ യേശുവി​‍െൻ റ ഭാര്യമാരായിരിക്കാനാണ്‌ സാധ്യതയെന്നുമാണ്‌ അവർ സമർഥിച്ചത്‌. ആദ്യകാലത്ത്‌ ബഹുഭാര്യത്വം അനുവദനീയമാണെന്നുതന്നെയായിരുന്നു​‍്രൈ കസ്തവ വീക്ഷണം. എൻസൈക്ളോപീഡിയ ബ്രിട്ടാണിക്കയിൽ ഇ ക്കാര്യം സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. `ബഹുഭാര്യത്വം മധ്യകാലത്ത്‌ ക്രൈസ്തവസ ഭയിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. നിയമാനുസൃതമായി അത്‌ നിലനിന്നിരു ന്നു. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ നടുവിൽവരെ മതവും രാജ്യവും അ നുവദിച്ചതിനാൽ നിയമാനുസൃതമായിത്തന്നെ പലയിടങ്ങളിലും അത്‌ നിലനിന്നിരുന്നു. (ഢീഹ തകഢ ​‍ുമഴല:950) ഭാരതത്തിലാകട്ടെ ഋഗ്വേദകാലം മുതൽതന്നെ ഒന്നിലലധികം സ്ത്രീ കളെ ഭാര്യമാരായിവെക്കുന്ന സമ്പ്രദായം നിലനിന്നിരുന്നതായി കാണാൻ കഴിയും. ഋഗ്വേദത്തിലെ പ്രധാന ദേവനായ ഇന്ദ്രന്‌ ഒന്നിലധികം ഭാര്യമാ രുണ്ടായിരുന്നുവെന്നാണ്‌ മനസ്സിലാവുന്നത്‌. ഇന്ദ്രപത്നിമാരിൽ പ്രധാ നിയായിരുന്ന ഇന്ദ്രാണിയുടേതായി ഒരു സൂക്തമുണ്ട്‌ (ഋഗ്വേദം 10-​‍ാം മ ണ്ഡലം 17-​‍ാം സൂക്തം). പ്രസ്തുത സൂക്തത്തിലെ പ്രധാന പ്രതിപാ ദ്യം സപത്നീമർദനത്തിനുള്ള മന്ത്രമാണ്‌. സപത്നിയോട്‌ രാജാവിനുള്ള പ്രേമം നശിപ്പിച്ച്‌ തന്നിലേക്ക്‌ ആകർഷിക്കാനുള്ള മന്ത്രമാണത്‌. ഇതിൽ നിന്ന്‌ വേദകാലത്ത്‌ ബഹുഭാര്യത്വം സാർവത്രികമായിരുന്നുവെന്ന്‌ മന സ്സിലാക്കാനാവും. ഇതിഹാസകാലത്തും ബഹുഭാര്യത്വം നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. രാമായ ണത്തിലെ നായകനായ ശ്രീരാമന്റെ പിതാവായിരുന്ന ദശരഥന്‌ കൗസ ല്യ, കൈകേയി, സുമിത്ര എന്നീ മൂന്നു ഭാര്യമാരുണ്ടായിരുന്ന കാര്യംസു വിദിതമാണല്ലോ. മഹാഭാരതത്തിലെ നായകനായ ശ്രീകൃഷ്ണനാക​‍െ ട്ട പതിനാറായിരത്തി എട്ട്‌ ഭാര്യമാരുണ്ടായിരുന്നുവെന്നാണ്‌ പുരാണങ്ങൾ പറയുന്നത്‌.. രുക്മിണി, ജാം വതി, സത്യഭാമ, കാളിന്ദി, മിത്രവന്ദ, സരസ്വതി, കൈകേയി, ലക്ഷ്മണ എന്നീ എട്ടുപേരും നാരകാസുരന്റെ പതി നാറായിരം പുത്രിമാരുമായിരുന്നു ശ്രീകൃഷ്ണ ഭാര്യമാർ. സ്മൃതികാലമായപ്പോഴേക്കും ബഹുഭാര്യത്വ സമ്പ്രദായവും ജാതീയമാ യ അടിസ്ഥാനത്തിലായി മാറി. ബ്രാഹ്മണന്‌ മൂന്നും ക്ഷത്രിയന്‌ രണ്ടുംവൈ ശ്യനും ശൂദ്രനും ഓരോന്നും ഭാര്യമാരാകാമെന്നാണ്‌ യാജ്ഞവൽ ക്യസ്മൃതിയുടെ നിയമം. തിസ്വോവർണാനു പൂർവ്യേണ ദ്വോ തഥൈകാ യഥാക്രമം ബ്രാഹ്മണ ക്ഷത്രിയ വിശാം ഭാര്യാ സ്വാ ശൂദ്രജന്മനഃ (യാജ്ഞവൽക്യസ്മൃതി 1:57) (വർണക്രമമനുസരിച്ച്‌ ബ്രാഹ്മണന്‌ മൂന്നും ക്ഷത്രിയന്‌ രണ്ടും വൈശ്യന ​‍്‌ ഒന്നും ഭാര്യമാരാകാം. ശൂദ്രന്‌ സ്വജാതിയിൽ നിന്നുമാത്രമേ വിവാഹം പാടുള്ളൂ) ഏകപത്നീവ്രതം നിലനിൽക്കുന്നുവെന്നവകാശപ്പെടുന്ന ആധുനികസമൂ ഹങ്ങളിലും ഒന്നിലധികം സ്ത്രീകളുമായി ലൈംഗികവേഴ്ചയിലേർ പ്പെടുന്ന സമ്പ്രദായം സാർവത്രികമാണെന്നതാണ്‌ വസ്തുത. അതിന്‌ പലവിധ ഓമനപ്പേരുകൾ നൽകുന്നുവെന്നു മാത്രമെയുള്ളൂ. `പബ്ളിക്‌ റിലേഷ ൻസി`ൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കാൾഗേളുകളിൽ പണക്കാരൻ ലൈംഗി കദാഹം ശമിപ്പിക്കുമ്പോൾ വേശ്യാതെരുവുകളിലാണ്‌ സാധാരണക്കാരൻ സമാധാനം കണ്ടെത്തുന്നത്‌ എന്ന വ്യത്യാസമേയുള്ളൂ. പലതരം പേരുകളി ൽ വിളിക്കപ്പെടുന്ന അഭിസാരികകളെ ഒരു പ്രാവശ്യമെങ്കിലും സമീപി ക്കാത്തവർ ആധുനിക സമൂഹത്തിൽ വളരെ വിരളമാണെന്നാണ്‌ പഠന ങ്ങൾ കാണിക്കുന്നത്‌. അതൊരു തെറ്റായി ആധുനിക സമൂഹം കാണു​‍േ ന്നയില്ല. ഇവ കൂടാതെതന്നെ സമൂഹത്തിലെ ഉന്നതരിൽ നടക്കുന്ന ഭാര്യാവി​‍്ര കയം (ംശളല ​‍െംമുശിഴ), സംഘരതി (ഴൃ​‍ീ​‍ൗ​‍ു ലെഃ ​‍ീ​‍ൃ റമശ​‍്യെ രവമശി) തുടങ്ങിയലൈം ഗിക വൈകൃതങ്ങളും വർധിച്ചുവരികയാണെന്നാണ്‌ കണക്കുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്‌. ബഹുഭാര്യത്വത്തിനെതിരെ ശക്തമായി സംസാരിക്കു ന്നവരിൽ പലരും ഇത്തരം ലൈംഗികന്ധങ്ങളുടെ അടിമകളാണെന്ന താണ്‌ വാസ്തവം. ഭാര്യയായ ജെന്നിയെ കൂടാതെ ഹെലനയെന്ന വെപ്പാട്ടിയുമായി മാർ ക്സ്‌ പുലർത്തിയിരുന്ന ലൈംഗികന്ധം ഒരു യാദൃശ്ചിക സംഭവമായി കാണുന്ന രീതി ശരിയല്ല. യുക്തിവാദി ദാർശനികനായിരുന്ന ബെർട്രൻഡ്‌റ സ്സലിന്‌ നാലു ഭാര്യമാരുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും മകന്റെ ഭാര്യയായ സൂസന ടക്കം മറ്റു പല സ്ത്രീകളുമായും ബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നുമുള്ള വസ്തുതകൾ നൽകുന്ന പാഠത്തോട്‌ മുഖം തിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നതുകൊ ണ്ട്‌ കാര്യമില്ല. അവ തെളിയിക്കുന്ന യാഥാർഥ്യത്തോട്‌ ക്രിയാത്മകവുംവ സ്തുനിഷ്ഠവുമായി സംവദിക്കാൻ നമുക്കു കഴിയണം. അപ്പോൾ മന സ്സിലാവും, ഏകഭാര്യത്വം ചില വ്യക്തികളുടെയെങ്കിലും സ്വാഭാവികവും പ്രകൃതിപരവുമായ ദാഹം തീർക്കാൻ പര്യാപ്തമായ സമ്പ്രദായമല്ലെന്ന്‌. ഈ സത്യത്തിന്‌ നേരെ കണ്ണടച്ചുകൊണ്ട്‌ ബഹുഭാര്യത്വമെന്ന പ്രശ്നം


ചർച്ച ചെയ്യുന്നത്‌ വെറുതെയാണ്‌. ഖുർആൻ ബഹുഭാര്യത്വം അനുവദിക്കുന്നു. പ്രസ്തുത അനുവാദത്തി​‍െ ന്റ സൂക്തം ഇങ്ങനെയാണ്‌: “അനാഥകളുടെ കാര്യത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക്‌ നീതിപാലിക്കാനാവില്ലെന്ന്‌ നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്കിഷ്ടമുള്ള സ്ത്രീകളിൽ നിന്ന്‌ര ണ്ടോ മൂന്നോ നാലോ പേരെ വിവാഹം ചെയ്തുകൊള്ളുക. എന്നാൽ, നീതി പുലർത്താനാവില്ലെന്ന്‌ നിങ്ങൾ ആശങ്കിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ഒന്നേ പാടു ള്ളൂ” (4:3). ലോകത്തെ മറ്റു സമൂഹങ്ങളിലേതുപോലെതന്നെ, പലപ്പോഴും മറ്റുസമൂ ഹങ്ങളെ കവച്ചുവെക്കുന്ന രീതിയിൽ ബഹുഭാര്യത്വം അറ്യേയിൽ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. അനിയന്ത്രിതമായ അനുവാദമായിരുന്നു ഇക്കാര്യ ത്തിൽ അറികൾക്കിടയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത്‌. ഇതിനൊരു നിയന്ത്ര ണമുണ്ടാക്കുകയും നാലിൽ പരിമിതിപ്പെടുത്തുകയുമാണ്‌ ഖുർആൻ ചെയ്‌ തത്‌. പല പ്രവാചകാനുചരന്മാർക്കും ഇസ്ലാം ആശ്ളേഷിക്കുന്നതിനുമു മ്പ്‌ ഒരുപാട്‌ ഭാര്യമാരുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന വസ്തുത അറ്യേൻ സമൂഹ ത്തിൽ ഭാര്യമാരുടെ എണ്ണത്തിന്‌ യാതൊരു പരിധിയുമുണ്ടായിരുന്നി​‍െ ല്ലന്ന്‌ വ്യക്തമാക്കുന്നതാണ്‌. ഗീലാനു​‍്നു സൽമത്തുസ്സക്കഫിക്ക്‌ പ ത്തുഭാര്യമാരുണ്ടായിരുന്നു. അമീറത്തുൽ അസദിക്ക്‌ എട്ട്‌ ഭാര്യമാരും നൗ ഫലു​‍്നു മുആവിയത്തുദ്ദയ്‌ലമിക്ക്‌ അഞ്ച്‌ ഭാര്യമാരുമുണ്ടായിരുന്നു ഇസ്‌ ലാം സ്വീകരിക്കുന്ന സമയത്ത്‌ ഇഷ്ടമുള്ള നാലു ഭാര്യമാരെ നിലനിർ ത്തി ബാക്കിയുള്ളവരെ ഒഴിവാക്കാനാണ്‌ പ്രവാചകൻ (സ) അവരോടാവശ്യ പ്പെട്ടത്‌. കൈയും കണക്കുമില്ലാതെ എത്രയും ഭാര്യമാരെ വെച്ചുകൊ ണ്ടിരിക്കാമെന്ന അവസ്ഥ നിലനിന്നിരുന്ന സമൂഹത്തിലാണ്‌ നീതി പുല ർത്താനാവുമെങ്കിൽ നാലു വരെ ആകാമെന്നും അതിനാവില്ലെങ്കിൽ ഒ ന്നു മാത്രം മതിയെന്നുമുള്ള നിയമം കൊണ്ടുവന്നതെന്ന്‌ സാരം. അനിവാര്യമെന്നു തോന്നുന്നുവെങ്കിൽ ഒന്നിലധികം ഭാര്യമാരെ സ്വീ കരിക്കാൻ ഖുർആൻ അനുവാദം നൽകുന്നു. അവർക്കിടയിൽ നീതി പാലി ക്കണമെന്ന നിന്ധനയോടെ. ഒന്നിലധികം ഭാര്യമാരെ സ്വീകരിക്കുന്നതിനെ ആധുനികത വിലക്കു ന്നു. നിയമാനുസൃതം ഒരു ഭാര്യ മാത്രമേ പാടുള്ളുവെന്ന്‌ വിലക്കുമ്പോൾ തന്നെ കാൾഗേളുകളുമായോ മറ്റോ ബന്ധം പുലർത്തുന്നതിൽ അത്‌യാ തൊരു തെറ്റും കാണുന്നില്ല. ഏതാണ്‌ സ്ത്രീകൾക്ക്‌ ഹിതകരമായ നിയമം? വിവാഹേതര ബന്ധങ്ങൾ, അതിന്‌ എന്ത്‌ പേരിട്ട്‌ വിളിച്ചാലും ഇസ്ലാം അംഗീകരിക്കുന്നില്ല-വെറുക്കുന്നു എന്ന വസ്തുതയുടെ അടിത്തറയി ൽ നിന്നുകൊണ്ടാണ്‌ നാം ഈ പ്രശ്നത്തെ പരിശോധിക്കേണ്ടത്‌. ഇസ്ലാ മികമായ ഭരണക്രമം നിലനിൽക്കുന്ന രാഷ്ട്രത്തിലാണെങ്കിൽ വ്യഭിചരി ച്ചവർക്ക്‌-നാല്‌ ദൃക്സാക്ഷികളുടെ സാക്ഷ്യം കൊണ്ട്‌ കുറ്റം തെളി ഞ്ഞാൽ-വിവാഹിതരല്ലെങ്കിൽ നൂറ്‌ അടിയും വിവാഹിതരെങ്കിൽ മരണംവ രെ കല്ലേറും ലഭിക്കും. വിവാഹത്തിന്‌ പുറത്തുള്ള ലൈംഗിക ബന്ധ ത്തെ ഇസ്ലാം എന്തുമാത്രം വെറുക്കുന്നുവെന്ന്‌ ഈ ശിക്ഷകൾ വ്യക്‌ തമാക്കുന്നു. സമൂഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സ്ഥാപനമായ കുടുംബത്തി​‍െ ന്റ തകർച്ചക്കും അതുവഴി ധാർമിക തകർച്ചക്കും വ്യഭിചാരം നിമിത്ത മാവുമെന്നാണ്‌ ഇസ്ലാമിന്റെ വീക്ഷണം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സദാചാര നിഷ്ഠമായ ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ സൃഷ്ടിക്കുവേണ്ടി ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു ദർശനത്തിന്‌ അത്‌ പൂർണമായി ഇല്ലാതാക്കുവാനാശ്യമായ നിയമങ്ങൾ ആവിഷ്കരിക്കേണ്ടിവരുന്നത്‌ സ്വാഭാവികമാണ്‌. അതോടൊപ്പം മനുഷ്യ പ്രകൃതിക്ക്‌ ഇണങ്ങുന്ന നിയമങ്ങളിൽ വികാരപൂർത്തീകരണമെന്ന ജൈവി ക ആവശ്യം നിർവഹിക്കുവാനുള്ള മാർഗങ്ങൾ ഉണ്ടാകുകയും വേണം. ഇവിടെയാണ്‌ ഇസ്ലാം ബഹുഭാര്യത്വം അനുവദിച്ചതിലെ യുക്തി മന സ്സിലാക്കാനാവുന്നത്‌. സദാചാരനിഷ്ഠമായ ഒരു സമൂഹത്തിൽ ബഹുഭാര്യത്വം അനിവാര്യമാ കുന്ന വൈയക്തികവും സാമൂഹികവുമായ അവസ്ഥകളുണ്ട്‌. വ്യക്‌ തിപരമായ അവസ്ഥകളെ ഇങ്ങനെ സംക്ഷേപിക്കാം: ഒന്ന്‌-പുരുഷന്റെ ലൈംഗികാസക്തി: ചില പുരുഷന്മാർക്കെങ്കിലും തങ്ങളുടെ ലൈംഗികാവശ്യങ്ങൾക്ക്‌ ഒരു സ്ത്രീ മതിയാകാതെ വരുന്ന സാഹചര്യങ്ങളുണ്ടെന്നത്‌ നിഷേധിക്കാനാവാത്ത വസ്തുതയാണ്‌. സ്ത്രീയു ടെ ആർത്തവകാലം, പ്രസവകാലം തുടങ്ങിയ കാലയളവുകളിൽ ലൈം ഗികന്ധം അസാധ്യമാണല്ലോ. ഇത്തരം അവസ്ഥകളിൽ ലൈംഗികവി കാരം നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയാത്തവരുണ്ടാകാം. ബഹുഭാര്യത്വം അല്ലെ ങ്കിൽ വ്യഭിചാരമാണ്‌ അത്തരം ആളുകൾക്ക്‌ മുന്നിലുള്ള മാർഗം. രണ്ട്‌-ഭാര്യയുടെ ലൈംഗികശേഷിയില്ലായ്മ: സ്ത്രീകളിലെ ലൈംഗി കശേഷിക്കുറവ്‌ ചിലപ്പോൾ ചികിൽസിച്ചുമാറ്റാൻ കഴിയാത്തതാവാം. ഏതു തരം ശേഷിക്കുറവാണെങ്കിലും അതു നിലനിൽക്കുന്ന കാലയളവിൽ പുരുഷന്‌ വികാരശമനത്തിന്‌ മാർഗം വേണമെന്നാണ്‌ പ്രകൃതിയുടെ താൽ പര്യം. ഒന്നുകിൽ ബഹുഭാര്യത്വം അല്ലെങ്കിൽ വ്യഭിചാരം. അതുമല്ലെങ്കിൽ


വിവാഹമോചനം. ഇങ്ങനെ മൂന്നു മാർഗങ്ങളുണ്ട്‌ പുരുഷനു മുമ്പിൽ. വ്യ ഭിചാരം അധാർമികമാണ്‌. വിവാഹമോചനം അനുവദനീയമെങ്കിലും കഴി യുന്നത്ര ഒഴിവാക്കാൻ ശ്രമിക്കേണ്ട കാര്യമാണ്‌. ഇത്തരം ഒരവസ്ഥയിൽ ബഹുഭാര്യത്വമാണ്‌ ഏറ്റവും കരണീയമായിട്ടുള്ളത്‌. മൂന്ന്‌-ഭാര്യയുടെ വന്ധ്യത: ഭാര്യ വന്ധ്യയാണെങ്കിൽ പുരുഷനു മുമ്പിൽ മൂന്നു മാർഗങ്ങളുണ്ട്‌. ഒന്ന്‌. ജീവിതകാലം മുഴുവൻ കുട്ടികളില്ലാതെ ജീവി ക്കുക. രണ്ട്‌. വന്ധ്യയായ സ്ത്രീയെ വിവാഹമോചനം ചെയ്തുകൊ ണ്ട്‌ മറ്റൊരുത്തിയെ വേൾക്കുക. മൂന്ന്‌. വന്ധ്യയായ സ്ത്രീയെ നിലനിർ ത്തിക്കൊണ്ടുതന്നെ മറ്റൊരുത്തിയെ വിവാഹം ചെയ്യുക. ഒന്നാമത്തെ പരിഹാരം സ്വന്തത്തോടുചെയ്യുന്ന ക്രൂരതയാണ്‌. രണ്ടാമ ത്തേത്‌ ഭാര്യയോടുള്ള ക്രൂരതയും: അവർ ചെയ്ത തെറ്റുകൊണ്ടല്ലോ അവർ വന്ധ്യയായിത്തീർന്നത്‌. മൂന്നാമത്തെ നിർദേശമാണ്‌ മാനവികം. അതുവഴി ഭർത്താവിന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ തന്റേതെന്നവണ്ണം വളർത്തി​‍െ ക്കാണ്ട്‌ സായൂജ്യമണിയാൻ വന്ധ്യയായ സ്ത്രീക്കും അവസരം ലഭി ക്കുന്നു. അങ്ങനെ മാതൃത്വത്തിന്റെ ദാഹം ശമിപ്പിക്കുവാൻ അവൾക്കുംസാധ ​‍ിക്കുന്നു. നാല്‌-ഭാര്യയുടെ മാറാവ്യാധി: ചില രോഗങ്ങൾ ലൈംഗികന്ധത്തെ യും ഗർഭധാരണത്തെയും വിലക്കുന്നവയായുണ്ട്‌. അത്തരം രോഗമുള്ള സ്ത്രീകളുടെ ഭർത്താക്കന്മാർ എന്തുചെയ്യണം? മാറാരോഗം കാരണം ഗാർ ഹികജോലികൾ ചെയ്യാൻ പ്രയാസപ്പെടുന്നവരുമുണ്ടാകും. ഇവിടെയെല്ലാം പരിഹാരമായി നിർദേശിക്കപ്പെടുന്നത്‌ വ്യഭിചാരമോ വിവാഹമോചനമോ ബഹുഭാര്യത്വമോ ആണ്‌. മാറാവ്യാധി പിടിപെട്ട സ്ത്രീയെ മോചിപ്പിക്കുന്ന തിലൂടെ അവളെ വഴിയാധാരമാക്കുകയാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌. ഇവിടെയും മാ നവികമായ മാർഗം ബഹുഭാര്യത്വംതന്നെയാണ്‌. മുകളിൽ പറഞ്ഞ സാഹചര്യങ്ങളിൽ വിവാഹമോചനമാണ്‌ ചില മത ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ശുപാർശ ചെയ്യുന്നത്‌. മനുസ്മൃതിയുടെ കൽപന കാണുക

വന്ധ്യാഷ്ട മേധി വേദ്യാ​‍്ദേ ദേശമേതുമൃതപ്രജാ ഏകാ ദശേ സ്ത്രീ ജനനീ സത്യസ്ത്വപ്രിയ വാദിനീ (മനുസ്മൃതി 9:81) (വന്ധ്യയായ ഭാര്യയെ എട്ടു വർഷം കഴിഞ്ഞും, ചാപിള്ള പ്രസവി ക്കുന്നവളെ പത്തുവർഷം കഴിഞ്ഞും, പെണ്ണുമാത്രം പ്രസവിക്കുന്നവളെ പതിനൊന്നുവർഷം കഴിഞ്ഞും, അപ്രിയം പറയുന്നവളെ ഉടനെയും ഉപേ ക്ഷിച്ച്‌ വേറെ വിവാഹം ചെയ്യേണ്ടതാണ്‌. ഈ സ്ത്രീകൾക്ക്‌ സന്തോഷ ത്തിനായി യാതൊന്നും കൊടുക്കേണ്ടതില്ല). യുക്തിവാദത്തിന്റെ പരിഹാരവും വിവാഹമോചനംതന്നെ. നിരീശ്വര ത്വത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ തത്ത്വജ്ഞാനിയായി അറിയപ്പെടുന്ന ബർ ട്രൻഡ്‌ റസ്സൽ നിർദേശിക്കുന്ന പരിഹാരം കാണുക: `സന്താനങ്ങളില്ലാത്ത വൈവാഹിക ജീവിതത്തിൽ, ഇരുകൂട്ടരും നന്നായിപെ രുമാറുവാൻ പരമാവധി പരിശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെന്നുവരികിലും, വിവാഹമോ ചനംതന്നെയാണ്‌ ഏറ്റവും നല്ല പരിഹാരം` (ങമൃ​‍ൃശമഴല മിറ ങീ​‍ൃമഹ​‍െ, ജമഴല:96) ഇത്തരം അവസരങ്ങളിൽ ബഹുഭാര്യത്വമോ വിവാഹമോചനമോ വ്യഭി ചാരമോ ഏതാണ്‌ ഒരു സ്ത്രീ ഭർത്താവിൽ നിന്ന്‌ ആഗ്രഹിക്കുക? സന്മാർ ഗനിഷ്ഠയും സ്നേഹവതിയുമായ സ്ത്രീ തീർച്ചയായും കാംക്ഷിക്കുന്ന ത്‌ ബഹുഭാര്യത്വമായിരിക്കും. ഇസ്ലാം ബഹുഭാര്യത്വം അനുവദിച്ചിരിക്കു ന്നത്‌ സ്ത്രീകളുടെകൂടി രക്ഷ കണക്കിലെടുത്തുകൊണ്ടാണ്‌. ഖുർആനി ക ദർശനം മാനവികമാണെന്ന വസ്തുതയാണ്‌ നമുക്കിവിടെ കാണാൻ കഴിയുന്നത്‌. ബഹുഭാര്യത്വം സാമൂഹികമായ അനിവാര്യതയായിത്തീരുന്ന സന്ദർ ഭങ്ങളുമുണ്ട്‌. അവയെ ഇങ്ങനെ സംക്ഷേപിക്കാം: ഒന്ന്‌- സ്ത്രീ-പുരുഷ അനുപാതത്തിലുണ്ടാവുന്ന വ്യത്യാസം: ഇതുര ണ്ടു രൂപത്തിൽ സംഭവിക്കാം, സ്വാഭാവികമായും യുദ്ധത്തിന്റെ ഫലമായും. ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാൽ നമുക്ക്‌ കാണാൻ കഴിയുന്ന ഒരു യാഥാർ ഥ്യമുണ്ട്‌. ഏതാണ്ട്‌ എല്ലാ സമൂഹങ്ങളിലും എല്ലാ കാലഘട്ടങ്ങളിലും സ്‌ ത്രീകളുടെ എണ്ണം പുരുഷന്മാരുടേതിനേക്കാൾ കൂടുതലായിരുന്നുവെന്ന വസ്തുതയാണത്‌. ആധുനിക ശാസ്ത്രം ഈ അവസ്ഥക്ക്‌ വിശദീകരണം നൽകുന്നുണ്ട്‌. മനുഷ്യരുടെ ജനിതക നിലപ്രകാരം ഗർഭസ്ഥ ശിശുക്കളുടെ ലിംഗവ്യത്യാസം ഏതാണ്ട്‌ സമമായിരിക്കുമെങ്കിലും പെൺഭ്രൂണത്തി ന്‌ ആൺഭ്രൂണത്തെക്കാൾ രോഗപ്രതിരോധ ശേഷി കൂടുതലായതിനാൽ ജനിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളിൽ കൂടുതൽ പെൺകുട്ടികളായിരിക്കുമത്രേ. ആയിരം ആൺകുട്ടികൾക്ക്‌ ഏകദേശം ആയിരത്തിപത്ത്‌ പെൺകുട്ടികൾ എ ന്ന നിരക്കിലായിരിക്കും ഈ വ്യത്യാസമെന്നാണ്‌ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയു ന്നത്‌. യുദ്ധത്തിന്‌ ശേഷമുണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥയാണ്‌ മറ്റൊന്ന്‌. സ്വാഭാവികമാ യും യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നത്‌ പുരുഷന്മാരായിരിക്കും. അങ്ങനെ സ്ത്രീ-പുരുഷ അനുപാതത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ടാവും. രണ്ടാംലോക മഹായുദ്ധത്തിൽ ജർമനിയിലെ അമ്പത്‌ ലക്ഷം പുരുഷന്മാരാണ്‌ മ



രിച്ചുവീണത്‌. യുദ്ധത്തിന്‌ മുമ്പ്‌ അവിടത്തെ സ്ത്രീ-പുരുഷ അനുപാതംസ മമായിരുന്നുവെങ്കിൽ യുദ്ധശേഷം അമ്പത്‌ ലക്ഷം സ്ത്രീകൾ അധി കമായി ഭവിച്ചു. ഭർത്താക്കന്മാരെ നൽകണമെന്നാവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട്‌ ജ പ്പാനിലെയും ജർമനിയിലെയും സ്ത്രീകൾ പ്രകടനം നടത്തി. അവരുടെവീ ടുകൾക്കു മുമ്പിൽ `ഒരു സായാഹ്ന അതിഥിയെ ആവശ്യമുണ്ട്‌ (ണമിലേറ മി ല്ലിശിഴ ഴൗല​‍െ​‍ി) എന്ന ബോർഡുകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഇത്‌ ജർമനിയുടെമാ​‍്ര തം അവസ്ഥയല്ല. യുദ്ധം കഴിഞ്ഞാൽ ഏതു സമൂഹത്തിലുമുണ്ടാവു ന്ന സ്വാഭാവികമായ സ്ഥിതിവിശേഷമാണ്‌. സമൂഹത്തിൽ സ്ത്രീകളുടെ എണ്ണം പുരുഷന്മാരുടേതിനേക്കാൾ വർ ധിക്കുമ്പോൾമൂന്നു പ്രതിവിധികളാണ്‌ സമൂഹത്തിന്‌ സ്വീകരിക്കുവാൻ കഴി യുക. 1. ഓരോ പുരുഷനും ഓരോ സ്ത്രീയെ മാത്രം വിവാഹം ചെയ്യുക. ബാക്കിയുള്ള സ്ത്രീകൾ ലൈംഗികതൃഷ്ണ ഒതുക്കിക്കൊണ്ട്‌ ജീവിക്കു ക. 2. ഓരോ പുരുഷനും ഓരോ സ്ത്രീയെ വിവാഹം ചെയ്യുക. ബാക്കിയു ള്ള സ്ത്രീകൾ വ്യഭിചാരത്തിലേർപ്പെടുക. 3. പ്രാപ്തരും ഭാര്യമാരോട്‌ നീതിയിൽ വർത്തിക്കുവാൻ കഴിയുമെന്ന്തോ ന്നുന്നവരുമായ പുരുഷന്മാർ ഒന്നിലധികം ഭാര്യമാരെ സ്വീകരിക്കുക. ഈ മൂന്നു പരിഹാരങ്ങളിൽ ഏതാണ്‌ മാനവികം? പുരുഷനോടൊ ത്ത്‌ ജീവിക്കുവാൻ കഴിയാത്ത സ്ത്രീകളെ പരിഗണിക്കുമ്പോൾ ഒന്നാമ​‍െ ത്ത പ്രതിവിധി ക്രൂരവും പ്രകൃതിവിരുദ്ധവുമാണ്‌. രണ്ടാമത്തെ പ്രതിവി ധിയാകട്ടെ ധാർമിക വ്യവസ്ഥയെ തകർക്കുന്നതിലൂടെ സമൂഹത്തെ ന ശിപ്പിക്കാൻ പോന്നതാണ്‌. മൂന്നാമത്തെ പ്രതിവിധിതന്നെയാണ്‌ സദാചാരന ​‍ിഷ്ഠമായ സമൂഹത്തിന്റെ നിലനില്പ്‌ കാംക്ഷിക്കുന്നവർ തെരഞ്ഞെ ടുക്കുക. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ 1948-ൽ മ്യൂണിക്കിൽ സമ്മേളിച്ച ലോകയു വജനസംഘടന ജർമനിയുടെ പ്രശ്നത്തിന്‌ പരിഹാരമായി ബഹുഭാര്യ ത്വം നിർദേശിച്ചത്‌. ഇസ്ലാം നിർദേശിക്കുന്ന പരിഹാരവും ഇതുതന്നെ . ഒരു പരിഹാരം, ലോക യുവജനസംഘടന നിർദേശിക്കുമ്പോൾ മാനവി കവും ഇസ്ലാം നിർദേശിക്കുമ്പോൾ അപരിഷ്കൃതവുമാകുന്നതെങ്ങനെ യാണ്‌? ഇത്തരമൊരു പ്രതിസന്ധിക്ക്‌, പരിശുദ്ധാത്മാവ്‌ സകലസത്യത്തിലുംവ ഴി നടത്തുന്നുവെന്ന്‌ വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന ക്രൈസ്തവസഭക്ക്‌ നിർദേശി ക്കുവാൻ കഴിയുന്ന പ്രതിവിധിയെന്താണ്‌? അധികം വരുന്ന സ്ത്രീകളെ എന്തു ചെയ്യണമെന്നാണ്‌ അവർക്ക്‌ പറയാനുള്ളത്‌? അവരെയെല്ലാം കർ ത്താവിന്റെ മണവാട്ടികളാണെന്ന മിഥ്യാബോധത്തിൽ കുരുക്കി കന്യാസ്​‍്ര തീകളാക്കാമെന്ന്‌ സഭ കരുതുന്നുവോ? അതല്ല, ധാർമികതയുടെ അതിരു കൾ അതിലംഘിച്ച്‌ വേശ്യാവൃത്തിയിലേക്ക്‌ നയിക്കപ്പെടുവാൻ സഭ അവർക്ക്‌ കൂട്ടുനിൽക്കുമോ? സത്യത്തിൽ, ഏകഭാര്യാവ്രതമാണ്‌ തങ്ങളുടെ മതത്തിന്റെ അനുശാസനയെന്ന്‌ വീരവാദം മുഴക്കുന്നവരുടെ കൈയി ൽ സ്ത്രീകളുടെ എണ്ണം വർധിക്കുന്ന സാമൂഹികസാഹചര്യത്തിൽ സ്വീ കരിക്കേണ്ടത്‌ എന്തു നിലപാടാണെന്നതിനെക്കുറിച്ച യാതൊരു ധാരണയു മില്ലെന്നതാണ്‌ യാഥാർഥ്യം. ബഹുഭാര്യത്വത്തെ അപരിഷ്കൃതമായി കാണുന്ന യുക്തിവാദികളുടെ കെയിൽ ഈ സാമൂഹിക സാഹചര്യത്തിനുള്ള പരിഹാരം വ്യഭിചാരമാ ണ്‌. ഗർഭനിരോധന മാർഗങ്ങൾ യഥേഷ്ടം ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടുള്ള വ്യഭിചാരം! ബർട്രാൻഡ്‌ റസ്സൽ എഴുതുന്നു: `മുകളിൽ പറഞ്ഞ സാഹചര്യങ്ങളിൽ സാമ്പത്തിക കാരണങ്ങളാൽ പുരുഷന്മാരിൽ മിക്കവരും നേരത്തേ വിവാഹിതരാവുന്നത്‌ അസാധ്യമായി കരുതുകയും അതേസമയം സ്ത്രീകളിൽ കുറേപേർക്ക്‌ വിവാഹിതരാ വാൻതന്നെ കഴിയാതെ വരികയും ചെയ്യുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ നിലനിൽ ക്കുന്നിടത്തോളം കാലം സ്ത്രീ-പുരുഷന്മാർ തമ്മിലുള്ള തുല്യാവകാശംസ്​‍്ര തീകളുടെ ചാരിത്രത്തെ സംന്ധിച്ച പരമ്പരാഗത സങ്കൽപത്തിൽ ഒരു മാറ്റം ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ലൈംഗികന്ധം അനുവദിക്കപ്പെടുന്നുവെ ങ്കിൽ (സത്യത്തിൽ അത്‌ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്‌) സ്ത്രീകൾക്കും അത്‌ അനുവദിക്കപ്പെടണം. സ്ത്രീകൾ മിച്ചം വരുന്ന നാടുകളിൽ അവിവാഹ ​‍ി തരായി കഴിയുന്ന സ്ത്രീകളെയെല്ലാം ലൈംഗികാനുഭൂതിയിൽ നിന്ന്‌ ഒഴി ച്ചുനിർത്തുന്നത്‌ വ്യക്തമായ അനീതിയാണ്‌. വനിതാ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെആ ദ്യകാല വക്താക്കൾക്ക്‌ ഇക്കാര്യങ്ങൾ കാണാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ലെ ങ്കിലും അവരുടെ ആധുനികരായ അനുയായികൾ ഇവ വ്യക്തമായി നോ ക്കിക്കാണുന്നുണ്ട്‌. ഈ അഭിപ്രായങ്ങളെ അനുകൂലിക്കാത്തവർ സ്ത്രീലൈം ഗികതയോട്‌ നീതി ചെയ്യുന്നതിന്‌ എതിരാണെന്ന്‌ പറയേണ്ടിവരും (ങമൃ​‍ൃശമഴല മിറ ​‍ാ​‍ീ​‍ൃമഹ​‍െ, ജമഴല 59) സ്വതന്ത്ര ലൈംഗികത അനുവദിക്കപ്പെടുന്ന സമൂഹത്തിൽ സന്താനോൽ പാദനം വിവാഹവൃത്തിയിൽ മാത്രം ഒതുക്കണമെന്നും വിവാഹാഹ്യമാ യ ലൈംഗികവേഴ്ചകളെല്ലാം ഗർഭനിരോധന മാർഗങ്ങളുപയോഗിച്ചുകൊ ണ്ടുള്ളതായിരിക്കണമെന്നും റസ്സൽ നിർദേശിക്കുന്നുണ്ട്‌. സ്ത്രീ-പുരുഷ അനുപാതത്തിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടാവുന്ന സാമൂഹിക



സാഹചര്യങ്ങളിൽ സാധിക്കുന്ന പുരുഷന്മാർ ഒന്നിലധികം സ്ത്രീകളെ ഭാര്യമാരാക്കിവെച്ചുകൊണ്ട്‌ അവർക്കിടയിൽ നീതിയോടുകൂടി വർത്തിക്ക ണമെന്ന ഖുർആനിക നിർദേശമോ അധികം വരുന്ന സ്ത്രീകൾ വ്യഭിചാര ത്തിലേർപ്പെടണമെന്ന യുക്തിവാദ നിർദേശമോ ഏതാണ്‌ മാനവികം? സ്ത്രീയോട്‌ നീതി ചെയ്യുന്നത്‌ ഏത്‌ നിർദേശമാണ്‌? അവിഹിതന്ധം മൂലം സ്ത്രീ ക്രൂരമായി വഞ്ചിക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന തല്ലേ സത്യം! ഏതു നിമിഷവും അവളെ പുറംതള്ളാം. ഈ ബന്ധത്തിൽ ജനിക്കുന്ന കുഞ്ഞിനെ-ഒരു ഗർഭ നിരോധനമാർഗവും നൂറുശതമാനം കുറ്റ മറ്റതല്ലെന്നോർക്കുക- അതിന്റെ പിതാവിനോട്‌ ചേർക്കാൻ പോലും അവൾക്ക്‌ അവകാശമില്ല. അവളുടെ മാംസളത കുറയുകയും തൊലി ചുളി യുകയും ചെയ്താൽ പിന്നെ അവളെ ആരും തിരിഞ്ഞുനോക്കുകയില്ല. അവകാശങ്ങളുള്ള അധികൃതമായ ഭാര്യ എന്ന പദവിയോ വേശ്യ എന്ന പേരോ ഏതാണ്‌ അഭികാമ്യം? ഒന്നാമത്തെതായിരുന്നാലും നാലാമത്തെ തായിരുന്നാലും അവകാശങ്ങളുള്ള അധികൃത ഭാര്യ എന്ന പദവിയും പെ രുമാറ്റവും ലഭിക്കുവാൻ ഏതു സ്ത്രീക്കും അവകാശമുണ്ടെന്നാണ്‌ ഇസ്‌ ലാമിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട്‌. സപത്നിയായി ജീവിച്ച്‌ തന്റെയും സന്താന ങ്ങളുടെയും ചെലവുകൾ കണക്കുതീർത്തു വാങ്ങുകയും ഭർത്താവി​‍െൻ റ മരണശേഷം താനും കുട്ടികളും സ്വത്തിൽ അവകാശികളുമായിത്തീരു കയും ചെയ്യുന്നതോ, ഒരു അവകാശവുമില്ലാതെ വേശ്യയായി ജീവിക്കു കയും അവസാനം നരകിച്ച്‌ സമൂഹത്തിന്‌ ഭാരമായിത്തീരുന്നതോ ഏതാ ണ്‌ സ്ത്രീക്ക്‌ അഭിമാനകരമായിട്ടുള്ളത്‌? രണ്ട്‌- വിധവളുടെയും അനാഥകളുടെയും സംരക്ഷണം: വിധവകളെയും അനാഥകളെയും സംരക്ഷിക്കേണ്ടത്‌ സമൂഹത്തിന്റെ ബാധ്യതയാ ണ്‌. ഈ ബാധ്യത യഥോചിതം നിർവഹിക്കുന്നതിന്‌ ബഹുഭാര്യത്വം ചില പ്പോൾ അനിവാര്യമായിത്തീരുമെന്ന്‌ കാണാനാവും. യുദ്ധങ്ങളിലുംപെ ​‍ാതുജീവിതത്തിലെ അത്യാഹിതങ്ങളിലുമെല്ലാം കൂടുതൽ മരണപ്പെ ടുന്നത്‌ പുരുഷന്മാരാണല്ലോ. അപ്പോൾ വിധവകളും അവരുടെ അനാഥരാ യ മക്കളും കൂടുതലായുണ്ടാവുകയും അവരുടെ സംരക്ഷണം സമൂഹ ത്തിന്റെ ബാധ്യതയായിത്തീരുകയും ചെയ്യുന്നു. വിധവകളുടെ സംരക്ഷണമെന്നു പറയുമ്പോൾ കേവലം ഭക്ഷണസാമ​‍്ര ഗികളോ പാർപ്പിടമോ നൽകിയതുകൊണ്ട്‌ അത്‌ പൂർത്തിയാവുമെന്ന്‌ പറയാൻ വയ്യ. പലപ്പോഴും വിധവകളായിത്തീരുന്നത്‌ യുവതികളായിരി ക്കും. അവർക്ക്‌ ഒന്നോ രണ്ടോ കുട്ടികളുണ്ടെങ്കിലും മജ്ജയും മാംസവുമു ള്ള മനുഷ്യരെന്ന നിലക്ക്‌ ലൈംഗിക വികാരവുമുണ്ടാകും. ഭക്ഷണവുംവ സ്ത്രവും പാർപ്പിടവും ലഭിക്കുന്നതുകൊണ്ട്‌ ലൈംഗികതൃഷ്ണ ശമി പ്പിക്കപ്പെടുകയില്ലല്ലോ. അവരെ അങ്ങനെ വിടുന്നത്‌ അസാന്മാർഗിക വൃ ത്തികളിലേക്ക്‌ ചായുന്നതിന്‌ കാരണമാകും. സമൂഹത്തിന്റെ ധാർമികത യെതന്നെ തകർക്കുന്ന നടപടിയാണത്‌. അപ്പോൾ അവർ പുനർവിവാഹം ചെയ്യപ്പെടണം. അതാണ്‌ വിധവകളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുള്ള യ ഥാർഥ മാർഗം. ആരാണ്‌ വിധവകളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിന്‌ സന്നദ്ധരാവുക? വിശേഷി ച്ചും ഒന്നോ രണ്ടോ കുഞ്ഞുങ്ങളുള്ള വിധവകളാണെങ്കിൽ പൊതുവേ പുരുഷന്മാർ ആദ്യഭാര്യമാരായി വിധവകളെ സ്വീകരിക്കാൻ മടിക്കും. ഈമ ടി സ്വാഭാവികമായതിനാൽ അവർ അക്കാര്യത്തിൽ വിമർശിക്കപ്പെടുന്ന ത്‌ നീതിയല്ല. ഇവിടെയാണ്‌ ബഹുഭാര്യത്വം വിധവകളുടെ സംരക്ഷണ ത്തിനെത്തുന്നത്‌. ഒരു പുരുഷന്റെ രണ്ടാമത്തെയോ മൂന്നാമത്തെയോ ഭാര്യയായിത്തീരാൻ അവൾ സന്നദ്ധയാണെങ്കിൽ മാനുഷികമായ എല്ലാ അവകാശങ്ങളും അനുഭവിക്കാൻ അവൾക്ക്‌ സാധിക്കും. അനാഥകൾക്കും അമ്മയുടെ രണ്ടാം വിവാഹം ആശ്വാസവും സംര ക്ഷണവുമാണ്‌ നൽകുക. അനാഥാലയങ്ങളിൽ എന്തൊക്കെ സൗകര്യ ങ്ങളുണ്ടായാലും ഒരു കുടുംത്തിന്റെ സാഹചര്യമുണ്ടാവുകയില്ലല്ലോ. ചെറുപ്പത്തിൽതന്നെ അമ്മയിൽ നിന്നു പറിച്ചെടുക്കപ്പെട്ട്‌ അനാഥാലയ ത്തിൽ അയക്കപ്പെടുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ മനോനിലയെ അത്‌ കുറച്ചൊ ന്നുമല്ല ബാധിക്കുക. അമ്മയുടെ മടിയിൽ വളരേണ്ട കാലത്ത്‌ അവർ അവി ടെതന്നെ വളരണം. ഒരു കുടും​‍ാന്തരീക്ഷത്തിൽതന്നെ ജീവിക്കുവാൻ അവർക്ക്‌ അവസരം ലഭിക്കണം. ഇതിനുള്ള അവസരമൊരുക്കാൻ വിധവയു ടെ രണ്ടാം വിവാഹത്തിന്‌ സാധിക്കുന്നു. ധാർമികബോധവും മതനിഷ്‌ ഠയുമുള്ളയാളാണ്‌ അമ്മയുടെ പുതിയ ഭർത്താവെങ്കിൽ പിതാവിന്റേ തിന്‌ തുല്യമായ പെരുമാറ്റവും സംതൃപ്തമായ കുടും​‍ാന്തരീക്ഷവും ആ അനാഥകൾക്ക്‌ ലഭിക്കുന്നു. അനാഥാലയത്തിലെ ജീവിതത്തെക്കാൾ എ ത്രയോ ഉത്തമമാണ്‌ ഇതെന്നുള്ളതാണ്‌ സത്യം. വിധവകൾക്ക്‌ നിത്യദുഃഖമാണ്‌ പല മതങ്ങളും നിഷ്കർഷിക്കുന്നത്‌. മനുസ്മൃതിയുടെ വിധി നോക്കുക. ആ സീതാ മരണാൽക്ഷാന്താ നിയതാ ബ്രഹ്മചാരിണീയോ ധർമ്മ ഏക പത്നി നാം കാംക്ഷന്തി നമനുത്തമം (5:158) (ഭർത്താവു മരിച്ചശേഷം സ്ത്രീ ജീവാവസാനം വരെ സഹനശീലയാ



യും പരിശുദ്ധയായും ബ്രഹ്മധ്യാനമുള്ളവളായും മദ്യ-മാംസഭക്ഷണം ചെ യ്യാത്തവളായും ഉൽകൃഷ്ടയായ പതിവ്രതയുടെ ധർമത്തെ ആഗ്രഹിക്കു ന്നവളായും ഇരിക്കേണ്ടതാകു ന്നു ) ഇത്തരം നിയമങ്ങളിൽ നിന്നാണ്‌ കാലക്രമേണ ഭർത്താവിന്റെ ചിതയി ൽ ഭാര്യയും മരിക്കണമെന്ന സതി സമ്പ്രദായം ഉടലെടുത്തത്‌. ഇസ്ലാ മാകട്ടെ വിധവകളുടെ പ്രശ്നങ്ങളെ തൊട്ടറിയുകയും അതിനുള്ള പ രിഹാരങ്ങൾ നിർദേശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ബഹുഭാര്യത്വം വഴി പരിഹരി ക്കാൻ കഴിയുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾക്ക്‌ നടുവിൽ നിന്ന്‌ കണ്ണടച്ച്‌ ഇരുട്ടാക്കുവാ ൻ അത്‌ ആരോടും ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല. അത്തരം അവസരങ്ങളിൽ ഒ ന്നിലധികം ഭാര്യമാരെ സ്വീകരിക്കുവാൻ അത്‌ അനുവാദം നൽകുന്നു. വിധവകളുടെയും അനാഥകളുടെയും സംരക്ഷണത്തിനുതകുന്ന തികച്ചുംമാന വികമായ ഒരു സംവിധാനമാണത്‌. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇത്തരം ഒ ട്ടനവധി അവസരങ്ങളിൽ ബഹുഭാര്യത്വം സ്ത്രീയുടെ സംരക്ഷണത്തിനെ ത്തുന്നതായാണ്‌ നമുക്ക്‌ കാണാൻ കഴിയുന്നത്‌. ബഹുഭാര്യത്വമനുവദിക്കുന്നതിലൂടെ ഇസ്ലാം സ്ത്രീകളെ തരംതാഴ്‌ ത്തിയെന്ന ആരോപണത്തിൽ കഴമ്പില്ലെന്ന വസ്തുതയാണിവിടെ വ്യക്‌ തമാവുന്നത്‌. സദാചാരനിഷ്ഠമായ ഒരു സാമൂഹിക സംവിധാനം കാം ക്ഷിക്കുന്നവർക്കൊന്നുംതന്നെ ബഹുഭാര്യത്വത്തെ അപ്പടി അധിക്ഷേപി ക്കുവാൻ കഴിയില്ല.

പുരുഷന്‌ ബഹുഭാര്യത്വമനുവദിക്കുന്ന ഖുർആൻ എന്തുകൊണ്ട്‌ സ്‌ത്രീക്ക്‌ ബഹുഭർതൃത്വം അനുവദിക്കുന്നില്ല?[edit]

പല പുരാതന സമൂഹങ്ങളിലും ബഹുഭർതൃത്വം നിലനിന്നിരുന്നുവെ ന്നത്‌ നേരാണ്‌. ടിറ്റ്‌, സിലോൺ, സ്രിയ തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലെ ല്ലാം ഒരു രൂപത്തിലല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു രൂപത്തിൽ ബഹുഭർതൃത്വം നിലന ​‍ിന്നിരുന്നു. ഇന്ത്യയിലാകട്ടെ ഇതിഹാസകാലത്ത്‌ ഈ സമ്പ്രദായം നിലന ​‍ിന്നിരുന്നുവെന്ന്‌ മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട്‌. വേദകാലത്ത്‌ ബഹുഭർതൃത്വം നിലനിന്നിരുന്നതായി യാതൊരു സൂചനകളുമില്ല. ഐതരേയ ബ്രാഹ്മ ണത്തിലും തൈത്തിരീയ സംഹിതയിലും ബഹുഭാര്യത്വത്തെക്കുറിച്ച സൂ ചനകളുണ്ടെങ്കിലും ബഹുഭർതൃത്വത്തെക്കുറിച്ച യാതൊരു പരാമർശവുമി ല്ലെന്ന വസ്തുത വേദകാലത്ത്‌ ആ സമ്പ്രദായം നിലനിന്നിരുന്നില്ലെന്നാ ണ്‌ വ്യക്തമാക്കുന്നത്‌. എന്നാൽ മഹാഭാരതത്തിലെ പാഞ്ചാലിയുടെ കഥ യിൽ നിന്ന്‌ ഇവിടെ ഇതിഹാസകാലമായപ്പോഴേക്ക്‌ ബഹുഭർതൃത്വ സ മ്പ്രദായം നിലവിൽ വന്നിരുന്നുവെന്ന്‌ മനസ്സിലാക്കാവുന്നതാണ്‌. അടുത്ത കാലം വരെയും കേരളത്തിൽ ബഹുഭർതൃത്വം നിലനിന്നിരുന്നു. കൊല്ല ന്മാർക്കിടയിലും ആശാരിമാർക്കിടയിലും അനേകം സഹോദരന്മാർക്ക്‌ ഒര ​‍ു ഭാര്യയെന്ന സമ്പ്രദായമാണുണ്ടായിരുന്നത്‌. ഈഴവന്മാർക്കിടയിലും നായ ന്മാർക്കിടയിലുമെല്ലാം ഇതു നിലനിന്നിരുന്ന പ്രദേശങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. മലാറിലും തിരുവിതാംകൂറിലും നായന്മാർക്കിടയിൽ നിലനിന്നിരുന്ന സംന്ധം പ്രസിദ്ധമാണല്ലോ. സുന്ദരികളായ സ്ത്രീകൾക്ക്‌ നാലും അ ഞ്ചും സംന്ധക്കാരുണ്ടായിരുന്നുവത്രേ. എന്തുകൊണ്ട്‌ ഇസ്ലാം ബഹുഭർതൃത്വം അനുവദിക്കുന്നില്ല? മനുഷ്യ പ്രകൃതി ബഹുഭർതൃത്വത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നില്ലെന്നതാണ്‌ ഇതിന്‌ കാര ണം. ധാർമിക നിലവാരമുള്ള ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ സൃഷ്ടിക്കുമുമ്പിൽ ബഹുഭർതൃത്വം ഒരു വിലങ്ങായി മാത്രമേ നിൽക്കൂവെന്നതാണ്‌ വസ്തുത. ബഹുഭാര്യത്വം പോലെ ഒരു അവകാശമല്ല ബഹുഭർതൃത്വം. ബഹുഭാര്യ ത്വത്തിലൂടെ സ്ത്രീ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയും സാമൂഹികമായ ചില പ്രശ്‌ നങ്ങൾക്ക്‌ പരിഹാരമുണ്ടാവുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ബഹുഭർതൃത്വം മുഖേ ന സ്ത്രീയുടെയോ പുരുഷന്റെയോ ഒരു അവകാശവും നിറവേറ്റപ്പെടു കയോ സാമൂഹികമായ മറ്റെന്തെങ്കിലും പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. ബഹുഭർതൃത്വം ഒന്നിനും ഒരു പരിഹാരമല്ല. മറിച്ച്‌ ഒരു പാട്‌ പ്രശ്നങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഒരു പ്രശ്നം മാത്രമാണ്‌. കുടുംജീവി തം തകരാറിലാവുകയും സാമൂഹിക ഭദ്രത തകരുകയുമാണ്‌ ഇതിന്റെ ഫലം. വൈവാഹിക ജീവിതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനപരമായ ഉദ്ദേശ്യങ്ങളിലൊ ന്നുപോലും ബഹുഭർതൃത്വം മുഖേന നിറവേറ്റപ്പെടുന്നില്ല. സ്ത്രീയുടെ നിലവാരം ഇടിയുകയും അവൾ അടിമയായി ആപതിക്കുകയും ചെയ്യ കയാണ്‌ ബഹുഭർതൃത്വത്തിന്റെ പ്രായോഗിക പരിണതി. ബഹുഭർതൃത്വം സൃഷ്ടിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ നിരവധിയാണ്‌. ഒന്ന്‌: ലൈംഗികബന്ധത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ വിവിധ ഭർത്താക്കന്മാർ ക്കിടയിൽ പെരുമാറ്റച്ചട്ടം ആവശ്യമായി വരുന്നു. മഹാഭാരതത്തിൽ ബ ഹുഭർതൃത്വം സ്വീകരിച്ച ദ്രൗപതിയുടെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു സം ഭവം ഇതിന്‌ തെളിവാണ്‌. പഞ്ചപാണ്ഡവരിൽ ഓരോരുത്തർക്കും രണ്ടരമാ സക്കാലം വീതം പാഞ്ചാലി വീതിച്ചുനൽകിയിരുന്നുവത്രേ. ഒരാളോടൊ പ്പം ശയനമുറിയിലിരിക്കുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവരൊന്നും കടന്നുവരരുതെ ന്നായിരുന്നു അവർ തമ്മിലുണ്ടായിരുന്ന കരാർ. ഒരിക്കൽ യുധിഷ്ഠിരനും പാഞ്ചാലിയുംകൂടി ശയനമുറിയിലായിരിക്കുമ്പോൾ അർജുനൻ അങ്ങോ ട്ട്‌ കടന്നുചെന്നുകൊണ്ട്‌ കരാർ ലംഘിച്ചു. ഇതിനുള്ള പ്രായശ്ചിത്തമായി അർജുനന്‌ പന്ത്രണ്ട്‌ വർഷത്തെ വനവാസത്തിനു പോകേണ്ടിവന്നു



എന്നാണ്‌ കഥ. ലൈംഗികന്ധത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ പെരുമാറ്റച്ചട്ടമു ണ്ടാക്കുന്നതിന്റെ അപ്രായോഗികത ഈ കഥയിൽ നിന്ന്‌ സുതരാം വ്യക്‌ തമാവുന്നുണ്ട്‌. വിവിധ ഭർത്താക്കന്മാർ തമ്മിലുള്ള സംഘട്ടനത്തിനും പ്ര ശ്നങ്ങൾക്കും അതു നിമിത്തമാകുന്നു. രണ്ട്‌: ഗർഭധാരണത്തിനുശേഷമുണ്ടാകുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ: ഒന്നിലധികം ഭർത്താക്കന്മാരുള്ള സ്ത്രീ ഗർഭിണിയായാൽ ആരാണ്‌ പ്രസ്തുത ഗർഭ ത്തിന്‌ ഉത്തരവാദിയെന്നു തീരുമാനിക്കാനാവില്ല. ഗർഭകാലത്ത്‌ സ്ത്രീ കൾക്ക്‌ ലഭിക്കേണ്ട ശുശ്രൂഷയെയും പരിചരണത്തെയും ഇത്‌ പ്രതികൂലമാ യി ബാധിക്കും. ഗർഭിണിക്ക്‌ അസ്വസ്ഥതയും കഷ്ടതയും മാത്രമായിരി ക്കും ഇത്തരമൊരു അവസ്ഥയിലുണ്ടാവുക. ഗർഭസ്ഥശിശു ആരുടേതാ ണെന്ന്‌ അറിയാത്തതിനാൽ ആരുംതന്നെ ആത്മാർഥമായ ശുശ്രൂഷ ക്ക്‌ തയാറാവുകയില്ല. സ്നേഹം മനസ്സിനകത്തുനിന്ന്‌ സ്വമേധയാ നിർഗളി ക്കുന്നതാണ്‌. യാന്ത്രികമായി നിർമിച്ചെടുക്കാവതല്ല. ഗർഭിണികളുടെ ശു ശ്രൂഷയും മറ്റു പരിചരണങ്ങളും സ്നേഹത്തിൽ നിന്ന്‌ ഉയിർകൊള്ളുന്ന താണ്‌; ആവണം. അല്ലാത്തപക്ഷം അത്‌ യാന്ത്രികമായിരിക്കും. ഭർത്താവി ൽ നിന്നും പരിചാരികയിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന ശുശ്രൂഷകൾ തമ്മിൽ അ ത്തരം അവസ്ഥയിൽ വ്യത്യാസമൊന്നുമുണ്ടാവുകയില്ല. ഗർഭിണി ആഗ്രഹി ക്കുന്നത്‌ അതല്ല. ഗർഭത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിയിൽ നിന്നുള്ള സ്നേഹോഷ്‌ മളമായ പരിചരണമാണ്‌ അവൾക്കാവശ്യം. അത്‌ ആരാണെന്നറിയാ ത്തതിനാൽ അത്തരമൊരു പരിചരണം ലഭിക്കാതെ പോകുന്നു. അതുകൊ ണ്ടുതന്നെ ബഹുഭർതൃത്വം സ്ത്രൈണ പ്രകൃതിയോടുതന്നെ ചെയ്യു ന്ന അനീതിയായി ഭവിക്കും. മൂന്ന്‌: കുട്ടികളുടെ പിതൃത്വത്തിന്റെ പ്രശ്നം: ബഹുഭർതൃത്വത്തിലൂടെ ഉണ്ടാവുന്ന കുട്ടികളുടെ പിതാക്കൾ ആരൊക്കെയാണെന്ന്‌ മനസ്സിലാ ക്കാൻ കഴിയില്ല. പിതാക്കളിൽ നിന്നു ലഭിക്കേണ്ട സ്നേഹം കുട്ടികൾക്കുലഭ ​‍ിക്കാതിരിക്കുന്നതിന്‌ ഇതു കാരണമാകുന്നു. കുട്ടികളുടെ സംരക്ഷണംമാ താക്കളുടെ ബാധ്യതയായിത്തീരുന്നു. അത്‌ അവർക്ക്‌ പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടാ ക്കുന്നു. രക്തപരിശോധനയിലൂടെയും `ഡി.എൻ.എ-വിരലടയാള` പരിശോ ധനയിലൂടെയും യഥാർഥ പിതാവിനെ കണ്ടുപിടിക്കാ`മല്ലോയെന്നുവേണമെ ങ്കിൽ വാദിക്കാമെന്നത്‌ ശരിയാണ്‌. പക്ഷേ, ഒരു കുഞ്ഞിന്‌ പിതൃവാൽ സല്യം ലഭിക്കണമെങ്കിൽ ലാബോറട്ടറി റിസൽട്ട്‌ കാത്തിരിക്കണമെന്ന സാഹ ചര്യം എന്തുമാത്രം വലിയ അനീതിയല്ല! വൈദ്യപരിശോധനയിലൂടെതെ ളിയിക്കപ്പെട്ട പിതൃത്വത്തിന്‌ തന്റെ സന്താനങ്ങളോട്‌ എത്രത്തോളംവൈ കാരികമായ ബന്ധമുണ്ടാവുമെന്ന്‌ ഊഹിച്ചാൽ മനസ്സിലാക്കാവു ന്നതാണ്‌. ചുരുക്കത്തിൽ പിതൃ-പുത്രന്ധത്തിന്‌ പ്രകൃതി നിശ്ചയിച്ച വൈകാരിക ഭാവങ്ങൾക്ക്‌ വിരുദ്ധമാണ്‌ ബഹുഭർതൃത്വമെന്ന സമ്പ്രദായം. നാല്‌: അനന്തരാവകാശത്തിന്റെ പ്രശ്നം: പിതാവിനെ തിരിച്ചറിയാ തിരിക്കുന്നതുമൂലം വന്നുഭവിക്കുന്ന ഒരു പ്രശ്നമാണിത്‌. ബഹുഭർതൃത്വ ത്തിലൂടെ ജനിച്ച കുഞ്ഞിന്‌ ഏത്‌ ഭർത്താവിന്റെ സ്വത്താണ്‌ നൽകുക? കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കെല്ലാം തുല്യമായി വീതിക്കാമെന്ന്‌ കരുതാൻ കഴിയില്ല. ഒരു ഭർത്താവ്‌ പണക്കാരനും മറ്റെയാൾ പാവപ്പെട്ടവനുമായിരിക്കാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ടല്ലോ. അത്തരം അവസരങ്ങളിൽ ഏതൊക്കെ മക്കൾക്ക്‌ ആരു ടെയൊക്കെ സ്വത്താണ്‌ വീതിക്കുക? ഏതെങ്കിലും ഒരു ഭർത്താവ്‌ മര ണപ്പെട്ടാൽ എല്ലാ മക്കൾക്കും സ്വത്ത്‌ നൽകണമോ? അതല്ല അയാളുടെമ ക്കൾക്ക്‌ മാത്രം നൽകണമോ? ഇങ്ങനെ ഒട്ടനവധി പ്രശ്നങ്ങളുണ്ട്‌. അഞ്ച്‌: വാർധക്യത്തിലെ സംരക്ഷണത്തിന്റെ പ്രശ്നം: ഒന്നിലധികം ഭർത്താക്കന്മാരുള്ള സ്ത്രീയെ ആരാണ്‌ സംരക്ഷിക്കുക? വാർധക്യത്തിൽ അവരുടെ തുണക്ക്‌ ആരാണുണ്ടാവുക? അവളുടെ സംരക്ഷണ ഉത്തരവാ ദിത്തം ഭർത്താക്കന്മാർ പങ്കിട്ടെടുത്തുവെന്ന്‌ കരുതുക. അത്തരമൊരവസ്‌ ഥയിൽ ഈ സംരക്ഷണം തികച്ചും യാന്ത്രികമായിരിക്കും. സ്നേഹ ത്തിൽ നിന്നുണ്ടാവുന്ന സംരക്ഷണമല്ല അപ്പോൾ ലഭിക്കുക. സംരക്ഷണ ത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഭർത്താക്കന്മാർ തമ്മിൽ കലഹമുണ്ടാവാനും അ ങ്ങനെ സ്ത്രീ അരക്ഷിതയായിത്തീരുവാനുള്ള സാധ്യതയുമുണ്ട്‌. സ്ത്രീയു ടെ സംരക്ഷണത്തിനുവേണ്ടി ജഗന്നിയന്താവ്‌ നിശ്ചയിച്ച സംവിധാ നങ്ങളെ നിഷേധിക്കുന്നവർക്കു മാത്രമേ ബഹുഭർതൃത്വം കരണീയമായിതോ ന്നൂ. ആറ്‌: പുരുഷന്മാർ തമ്മിലുള്ള കലഹം: ഭാര്യയെച്ചൊല്ലി ഭർത്താക്ക ന്മാർക്കിടയിൽ കലഹമുണ്ടാകുവാൻ സാധ്യതയേറെയാണ്‌. ലൈംഗിക ബന്ധത്തിന്റെയും കുഞ്ഞിന്റെയും കുഞ്ഞിന്റെ പിതൃത്വത്തിന്റെയുമെ ല്ലാം പേരിൽ കലഹങ്ങളുണ്ടാവാം. ഈ കലഹങ്ങൾ കുടുംസംവിധാ നത്തിന്റെ തകർച്ചക്കും സ്ത്രീയുടെ നാശത്തിനും നിമിത്തമാകും. പ്രകൃതിമതമായ ഇസ്ലാം ബഹുഭർതൃത്വം അനുവദിക്കാത്തത്‌ അത്‌ തീർത്തും പ്രകൃതി വിരുദ്ധമായതുകൊണ്ടാണെന്ന്‌ കാണാൻ കഴിയും. ബഹുഭാര്യത്വമനുവദിച്ച ഇസ്ലാം എന്തുകൊണ്ടാണ്‌ ബഹുഭർതൃത്വമന ​‍ുവദിക്കാത്തത്‌ എന്നാണല്ലോ ചോദ്യം. ബഹുഭാര്യത്വം പല പ്രശ്ന ങ്ങൾക്കുള്ള പരിഹാരമാണ്‌. ബഹുഭർതൃത്വമാകട്ടെ ഒരു പ്രശ്നം മാത്രമാ


ണ്‌. ഒന്നിനുമുള്ള പരിഹാരമല്ല. `ബഹുഭാര്യത്വം സ്വീകരിക്കുവാൻ പുരുഷ നെ നിർന്ധിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾക്ക്‌ സമാനമായ സാഹചര്യങ്ങൾ സ്ത്രീകൾക്കുണ്ടായാൽ അവർക്ക്‌ എന്തു പരിഹാരമാണുള്ളത്‌?` എന്ന ചോദ്യമുയരാം. പ്രസ്തുത പ്രശ്നങ്ങൾ പരിശോധിക്കുക: ഒന്ന്‌: വൈയക്തികമായ പ്രശ്നങ്ങൾ: സ്ത്രീയുടെ ലൈംഗിക സംതൃ പ്തിക്കുവേണ്ടി ഒന്നിലധികം പുരുഷന്മാരെ ആവശ്യമായി വരുന്ന സന്ദർ ഭങ്ങൾ തീരെയില്ലെന്നുതന്നെ പറയാം. ആരോഗ്യവാനായ ഒരു പുരുഷൻ തന്നെ സ്ത്രീക്ക്‌ തന്റെ ലൈംഗിക ആവശ്യത്തിന്‌ ധാരാളമാണ്‌. സ്ത്രീയു ടെ ആർത്തവം, പ്രസവം തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളിൽ ലൈംഗികാസക്‌ തനായ പുരുഷൻ പ്രയാസപ്പെടുന്നതുപോലെ സ്ത്രീയുമായി ബന്ധത്തിന്‌ തടസ്സം നിൽക്കുന്ന അവസ്ഥകളൊന്നും സാധാരണ നിലയിൽ പുരുഷ നില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സ്ത്രീക്ക്‌ ലൈംഗിക സംതൃപ്തിക്ക്‌ വേണ്ടി ഒന്നിലധികം പുരുഷന്മാരെ ഭർത്താക്കന്മാരാക്കേണ്ട ആവശ്യം വരുന്നി ല്ല. പുരുഷന്റെ ലൈംഗികശേഷിയില്ലായ്മ, വന്ധ്യത എന്നിവയാണ്‌ മ റ്റു മുഖ്യപ്രശ്നങ്ങൾ. പുരുഷനിൽ വന്ധ്യതക്കുള്ള കാരണങ്ങൾ ബീജരാ ഹിത്യം, ബീജങ്ങളുടെ ചലനശേഷിയില്ലായ്മ, ശുക്ളത്തിലെ ബീജങ്ങ ളുടെ എണ്ണത്തിലുള്ള കുറവ്‌, ഉൽപാദന ഗ്രന്ഥികളുടെ തകരാറുകൾ എന്നിവയാണ്‌. ഇവയൊന്നും സ്ഥിരമായ വന്ധ്യതക്കുള്ള കാരണമല്ല. എല്ലാം ഫലപ്രദമായ ചികിൽസകൊണ്ട്‌ മാറ്റാവുന്നതാണ്‌. പുരുഷന്‌ ലൈം ഗിക ശേഷിയില്ലെങ്കിൽ സ്ത്രീക്ക്‌ അയാളിൽ നിന്ന്‌ വിവാഹമോചനം നേ ടാവുന്നതാണ്‌. ലൈംഗികശേഷിയില്ലാത്ത ഒരു പുരുഷനോടൊപ്പം ജീവി ക്കുവാൻ ഇസ്ലാം സ്ത്രീയെ നിർന്ധിക്കുന്നില്ല. അത്തരം അവസ്ഥയി ൽ വിവാഹമോചനംതന്നെയാണ്‌ യുക്തമായ പരിഹാരം; ബഹുഭർതൃ ത്വമല്ല. രണ്ട്‌: സാമൂഹികമായ പ്രശ്നങ്ങൾ: പുരുഷന്മാരുടെ എണ്ണം സ്ത്രീകളുടേ തിനേക്കാൾ കൂടുന്ന അവസ്ഥയിൽ ബഹുഭർതൃത്വമനുവദിച്ചുകൂടേയെ ന്ന്‌ ചോദിക്കാവുന്നതാണ്‌. ഇത്തരമൊരവസ്ഥ സാധാരണഗതിയിൽ സംജാതമാവുകയില്ല എന്നതാണ്‌ അതിനുള്ള ഉത്തരം. സാധാരണ നട ക്കുന്ന പ്രസവങ്ങളിൽ പുരുഷന്മാരുടെ എണ്ണം വർധിക്കുവാനുള്ള സാധ്യ ത തീരെയില്ല. യുദ്ധങ്ങളിലോ മറ്റോ സ്ത്രീകൾ കൂടുതലായി കൊല്ലപ്പെ ടുകയും സ്ത്രീകളേക്കാൾ അധികം പുരുഷന്മാർ ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്യു ന്ന അവസ്ഥയും ഉണ്ടാവുകയില്ല. അപ്പോൾ സ്ത്രീ-പുരുഷ അനുപാത ത്തിൽ പുരുഷന്മാരുടെ എണ്ണം വർധിക്കുകയെന്നത്‌ ഇല്ലാത്ത പ്രശ്നമാ ണ്‌. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അതിനുള്ള പരിഹാരമായി ബഹുഭർതൃത്വം നിർദേശിക്കുന്നത്‌ വ്യർഥമാണ്‌. ഇന്ത്യയെപ്പോലെയുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ ഈ അടുത്ത കാലത്തെ ജന സംഖ്യാ കണക്കെടുപ്പിൽ പുരുഷന്മാരുടെ എണ്ണമാണ്‌ സ്ത്രീകളേക്കാൾ കൂടുതലെന്ന വസ്തുത ഈ വാദത്തിനെതിരിൽ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാവുന്ന താണ്‌. അതിനുള്ള കാരണമെന്താണ്‌? സ്ത്രീ ഭ്രൂണഹത്യ. ഗർഭസ്ഥ ശിശു വിന്റെ ലിംഗ നിർണയം നടത്തി പിറക്കാൻ പോകുന്നത്‌ പെൺകു ഞ്ഞാണെങ്കിൽ അതിനെ ഗർഭത്തിൽവെച്ചുതന്നെ നശിപ്പിക്കുന്ന ക്രൂരമായ ഏർപ്പാടിന്റെ പരിണത ഫലമാണിത്‌. പെൺകുഞ്ഞുങ്ങളെ കൊല്ലൂ ന്ന പ്രാകൃത സമ്പ്രദായത്തിന്റെ പുനരാഗമനത്തിന്റെ ഫലം. ഇത്‌ ഖുർ ആൻ ശക്തിയായി വിമർശിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്‌ (16:59, 6:137, 17:31, 81:9). അതുകൊ ണ്ടുതന്നെ ഒരു ഇസ്ലാമിക സമൂഹത്തിൽ പെൺഭ്രൂണഹത്യകളോ ആൺഭ്രൂണഹത്യകളോ ഉണ്ടാവില്ല. സ്വാഭാവികമായ പ്രസവം നടക്കുന്ന ഒരു സമൂഹത്തിൽ സ്ത്രീകളുടെ എണ്ണമാണ്‌ കൂടുതലുണ്ടാവുക. പ്രകൃ തിയിലെ സംവിധാനം അങ്ങനെയുള്ളതാണ്‌. ഇനി ഒരു രാജ്യത്ത്‌ സ്ത്രീകളുടെ എണ്ണം പുരുഷന്മാരുടേതിനേക്കാൾ കുറവാണെങ്കിൽതന്നെ അവിടെ ജീവിക്കുന്ന പുരുഷന്മാർക്ക്‌ അയൽനാ ടുകളിൽപോയി ഭാര്യമാരെ കണ്ടെത്താവുന്നതാണ്‌. പുറംനാടുകളിൽ സ ഞ്ചരിക്കുവാനും അവിടെ ഇണകളെ കണ്ടെത്തുന്നതിനും സ്ത്രീകളേക്കാൾ സാധിക്കുക പുരുഷന്മാർക്കാണ്‌. അധികം വരുന്ന സ്ത്രീകളോട ​‍്‌ പുറം നാടുകളിൽ നിന്ന്‌ ഭർത്താക്കന്മാരെ കണ്ടെത്തുവാൻ പറയുന്നത്‌ തീരെ പ്രായോഗികമല്ല. പുരുഷന്മാരുടെ സ്ഥിതി അതല്ല. തങ്ങൾ ജീവിക്കുന്ന പ്രദേശത്ത്‌ സ്ത്രീകൾ കുറവാണെങ്കിൽ അവർക്ക്‌ അന്യനാടുകളിൽ നി ന്ന്‌ ഇണകളെ കണ്ടെത്തുക അത്രതന്നെ പ്രയാസകരമാവുകയില്ല. സാ ധാരണഗതിയിൽ ഇത്തരമൊരവസ്ഥ ഉണ്ടാവുകയില്ലെങ്കിലും അഥവാ ഉ ണ്ടായാൽ അതിനുള്ള പരിഹാരവുമുണ്ട്‌ എന്നതാണ്‌ വാസ്തവം. ബഹു ഭർതൃത്വം അനിവാര്യമായിത്തീരുന്ന യാതൊരു സാഹചര്യങ്ങളുമില്ലാത്ത തിനാലാണ്‌ ഇസ്ലാം അത്‌ അനുവദിക്കാത്തത്‌ എന്നർഥം.

അനന്തര സ്വത്തിൽ പുരുഷന്‌ സ്ത്രീയുടേതിന്റെ ഇരട്ടി അവകാശമുണ്ടെന്നാണല്ലോ ഖുർആൻ അനുശാസിക്കുന്നത്‌. ഇത്‌ വ്യക്തമായവിവേചനമല്ലേ?[edit]

സത്യത്തിൽ, സ്ത്രീകൾക്ക്‌ അനന്തരസ്വത്ത്‌ നൽകുവാൻ ആഹ്വാനം


ചെയ്യുന്ന ഏക മതഗ്രന്ഥമാണ്‌ ഖുർആൻ. പരിഷ്കൃതമെന്നു വിശേഷി പ്പിക്കപ്പെടുന്ന പല രാജ്യങ്ങളും ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ മാത്രമാണ്‌ സ്‌ ത്രീക്ക്‌ അനന്തര സ്വത്തിൽ അവകാശം നൽകിയത്‌. ഖുർആനാകട്ടെ ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽതന്നെ അസന്നിഗ്ധമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. “മാതാപിതാക്കളും അടു ത്ത ബന്ധുക്കളും വിട്ടേച്ചുപോയ സ്വത്തിൽ പുരുഷന്മാർക്ക്‌ ഓഹരിയു ണ്ട്‌. മാതാപിതാക്കളും അടുത്ത ബന്ധുക്കളും വിട്ടേച്ചുപോയ സ്വത്തിൽ സ്ത്രീകൾക്കും അവകാശമുണ്ട്‌” (4:7). ബ്ൾ പഴയനിയമപ്രകാരം പുത്രന്മാരുണ്ടെങ്കിൽ അവർക്കു മാ ത്രമാണ്‌ അനന്തര സ്വത്തിൽ അവകാശമുള്ളത്‌. മരിച്ചയാളുടെ സ്വത്തു ക്കൾ മക്കൾക്കാണ്‌ ഭാഗിച്ചുകൊടുക്കപ്പെടുന്നതെന്ന്‌ സൂചിപ്പിക്കുന്ന വച നങ്ങൾ കാണാനാവും (ആവർത്തനം 21:15-17). പുത്രന്മാരില്ലെങ്കിൽ പുത്രിമാ ർക്ക്‌ അവകാശം നൽകണമെന്ന്‌ നിർദേശമുണ്ട്‌. “പുത്രനില്ലാതെ ജനി ക്കുന്നയാളുടെ പിന്തുടർച്ചാവകാശം പുത്രിക്കു ലഭിക്കുമാറാകണം” (സം ഖ്യ 27:8). വിധവയ്ക്കുപോലും ഭർത്താവിന്റെ സ്വത്തിൽ അവകാശമു ണ്ടായിരുന്നില്ല (റവ. എ.സി. ക്ളെയ്റ്റൺ: ബ്ൾ നിഘണ്ടു, പുറം 113). ബ്ൾ പുതിയ നിയമത്തിലാകട്ടെ ദായക്രമത്തെക്കുറിച്ച്‌ പുതിയ നിയമങ്ങളൊന്നുംതന്നെ കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല. ക്രൈസ്തവസഭ പൊ തുവെ ഇക്കാര്യത്തിൽ പഴയ നിയമത്തിലെ കൽപനകൾ അനുസരിക്കു കയായിരുന്നു ചെയ്തിരുന്നത്‌. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ക്രൈസ്തവ ഭൂരിപ ക്ഷ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഈ അടുത്ത കാലംവരെ അനന്തരാവകാശം മാത്രമ ല്ല, സ്വത്തു സമ്പാദിക്കുവാൻ വരെ സ്ത്രീകൾക്ക്‌ അവകാശം നൽകപ്പെ ട്ടിരുന്നില്ല. സ്വന്തം പേരിൽ സ്വത്ത്‌ സമ്പാദിക്കാൻ ന്യൂയോർക്കിലെ സ്‌ ത്രീകളെ അനുവദിക്കുന്നത്‌ 1848-ലാണ്‌. 1850-ലാണ്‌ അമേരിക്കയിലെ എ ല്ലാ സംസ്ഥാനങ്ങളിലും സ്ത്രീകൾക്ക്‌ അനന്തരാവകാശം നൽകുന്ന നിയ മം പ്രാല്യത്തിലായത്‌. പുരുഷന്റെ സ്വകാര്യ സ്വത്തായി സ്ത്രീയെ കണക്കാക്കുകയും അതുപ്ര കാരമുള്ള നിയമങ്ങളാവിഷ്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഹൈന്ദവഗ്രന്‌ ഥങ്ങൾ അവളെ അനന്തര സ്വത്തിൽ പങ്കാളിയാക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച്‌ പ രാമർശിക്കുന്നുപോലുമില്ല. ഭർത്താവിനുദാനം ചെയ്യാനും വിൽക്കാനും ഉപയോഗിക്കുവാനുമെല്ലാം അവകാശമുള്ള സ്വകാര്യ സ്വത്താണ്‌ ഭാര്യ എന്നാണ്‌ ഇതിഹാസകഥകൾ വായിച്ചാൽ നമുക്ക്‌ ബോധ്യപ്പെടുക. അതി ഥി പൂജക്കുവേണ്ടി സ്വന്തം ഭാര്യയെ നൽകുന്ന സുദർശനനും (മഹാ ഭാരതം അനുശാസനപർവം) ഭാര്യയെ വസിഷ്ഠന്‌ നൽകുന്ന മിത്രസഹ നും (ശാന്തിപർവം) നൽകുന്ന സൂചനയിതാണ്‌. പിതാവിന്റെ സ്വത്തിൽ പെൺമക്കൾക്ക്‌ അവകാശമുള്ളതായി സൂചിപ്പിക്കുന്ന വചനങ്ങളൊന്നുംഹി ന്ദുമതഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാൻ കഴിയില്ല. പുത്രന്മാരാണ്‌ അനന്തരസ്വ ത്തിൽ അവകാശികളായിട്ടുള്ളവരെന്നാണ്‌ മനുസ്മൃതിയുടെ നിയമം. ഊർദ്ധ്വം പിതുശ്ച മാതുശ്ച സമേത്യ ഭ്രാതരഃ സ്സമം ഭജേരൻ പൈതൃകം രിക്ഥമനീശാസ്തേ ഹി ജീവതൊ (9:104) (മാതാപിതാക്കൾ രണ്ടുപേരും മരിച്ചശേഷം പുത്രന്മാരെല്ലാം ഒന്നുചേർ ന്ന്‌ അവരുടെ സമ്പാദ്യം വിഭജിച്ച്‌ എടുക്കണം. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ മാ താപിതാക്കന്മാർ ഇരിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ ധനം പുത്രന്മാർക്കു സ്വാധീ നമല്ല). മാതാപിതാക്കളുടെ സ്വത്തിൽ പുത്രന്മാർക്കും പുത്രിമാർക്കുമുള്ള അവ കാശം ഖുർആൻ അംഗീകരിക്കുന്നു. പുത്രന്മാർക്കും പുത്രിമാർക്കും മാ ത്രമല്ല, മാതാപിതാക്കൾക്കും ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർക്കും സഹോദരീസഹോ ദരന്മാർക്കുമെല്ലാം മരണപ്പെട്ടയാളുടെ സ്വത്തിലുള്ള അവകാശം എത്രയാ ണെന്നും എങ്ങനെയാണെന്നുമെല്ലാം ഖുർആൻ വ്യക്തമായി പ്രതി പാദിക്കുന്നുണ്ട്‌. ഇതിന്റെ ഭാഗം മാത്രമാണ്‌ പുത്രന്റെയും പുത്രിയുടെയും അവകാശം. അനന്തരാവകാശത്തെക്കുറിച്ച്‌ വിശദമായി വിവരിക്കു ന്ന ഖുർആൻ സൂക്തങ്ങളുടെ (4:11, 12) തുടക്കം ഇങ്ങനെയാണ്‌: “നിങ്ങ ളുടെ സന്താനങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ അല്ലാഹു നിങ്ങൾക്ക്‌ നിർദേശം നൽ കുന്നു. ആണിന്‌ രണ്ട്‌ പെണ്ണിന്റേതിന്‌ തുല്യമായ ഓഹരിയാണുള്ളത്‌” (4:11) മരിച്ചയാളുടെ പുത്രന്‌ പുത്രിക്കു ലഭിക്കുന്നതിന്റെ ഇരട്ടി സ്വത്ത്‌ അനന്തരമായി ലഭിക്കുമെന്ന്‌ സാരം. ഇത്‌ സ്ത്രീകളോടുള്ള അവഗണനയാണോ? പുരുഷപക്ഷപാതം പ്ര കടിപ്പിക്കുന്ന നിയമമാണോ? വിധി പറയുന്നതിനുമുമ്പ്‌ താഴെ പറയുന്ന വസ്തുതകൾ മനസ്സിലാക്കുക. ഒന്ന്‌: സ്ത്രീക്ക്‌ സ്വത്ത്‌ സമ്പാദിക്കുവാനുള്ള അവകാശം ഖുർആൻ അംഗീകരിക്കുന്നു. എത്ര വേണമെങ്കിലും സമ്പാദിക്കാം. പ്രസ്തുത സ മ്പാദ്യത്തിൽ പുരുഷന്‌ യാതൊരു അവകാശവുമില്ല. അവളുടെ സമ്പാ ദ്യം അവളുടേതു മാത്രമാണ്‌. രണ്ട്‌: സ്ത്രീയുടെയോ കുട്ടികളുടെയോ മാതാപിതാക്കളുടെയോ സംര ക്ഷണത്തിനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം ഒരു പരിസ്ഥിതിയിലും സ്ത്രീയുടെ ബാധ്യതയായിത്തീരുന്നില്ല. എത്രതന്നെ സമ്പത്തുള്ളവളായിരുന്നാലും ത


ന്റെയും മക്കളുടെയും മാതാപിതാക്കളുടെയും ഭർത്താവിന്റെയും ചെല വ്‌ വഹിക്കാൻ സ്ത്രീക്ക്‌ ബാധ്യതയില്ലെന്നർഥം. മൂന്ന്‌: വിവാഹാവസരത്തിൽ വരനിൽ നിന്‌ വിവാഹമൂല്യം നേടിയെടു ക്കുവാൻ സ്ത്രീക്ക്‌ അവകാശമുണ്ട്‌. പ്രസ്തുത വിവാഹമൂല്യം (മഹ്ര്) അവളുടെ സമ്പത്തായാണ്‌ ഗണിക്കപ്പെടുന്നത്‌. നാല്‌: കുടുംത്തിന്റെ സംരക്ഷണം പുരുഷന്റെ ബാധ്യതയാണ്‌. ഭാര്യയുടെയും കുട്ടികളുടെയും ചെലവുകൾ വഹിക്കാൻ പുരുഷൻ ബാ ധ്യസ്ഥനാണ്‌. മാതാപിതാക്കളെയും അടുത്ത ബന്ധുക്കളെയും സംര ക്ഷിക്കേണ്ട ബാധ്യതയും പുരുഷന്റെതുതന്നെ. എല്ലാവിധ സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയും പുരുഷനാണുള്ളതെന്നർഥം. അഞ്ച്‌: ഭാര്യ എത്രതന്നെ വലിയ പണക്കാരിയാണെങ്കിലും അവളുടെസ്വ ത്തിൽ നിന്ന്‌ അവളുടെ അനുവാദമില്ലാതെ ഒന്നും എടുത്തുപയോഗി ക്കുവാൻ ഭർത്താവിന്‌ അവകാശമില്ല. ഇനി പറയൂ, സ്ത്രീയോട്‌ നീതി പുലർത്തുകയാണോ അതല്ല വിവേ ചനം കാണിക്കുകയാണോ എന്താണ്‌ ഖുർആൻ ചെയ്തിട്ടുള്ളത്‌? സ്ത്രീക്ക്‌ ലഭിക്കുന്ന അനന്തരസ്വത്ത്‌ അവളുടേത്‌ മാത്രമാണ്‌. മറ്റാർ ക്കും അതിൽ യാതൊരു പങ്കുമില്ല. പുരുഷന്‌ ലഭിക്കുന്നതോ? അവൻ വിവാ ഹമൂല്യം നൽകണം, സ്ത്രീയുടെ സംരക്ഷണം ഏറ്റെടുക്കണം, അവ ൾക്കും കുട്ടികൾക്കുമുള്ള ചെലവുകൾ വഹിക്കണം. എല്ലാം പുരുഷ​‍െ ന്റ ഉത്തരവാദിത്തം. അപ്പോൾ സ്ത്രീയെയാണോ പുരുഷനെയാണോ ഖുർആൻ കൂടുതൽ പരിഗണിച്ചിരിക്കുന്നത്‌? സാമ്പത്തിക ബാധ്യതകൾ പുരുഷനിൽ നിക്ഷിപ്തമാക്കുന്ന മറ്റു മത ഗ്രന്ഥങ്ങളെല്ലാം പ്രസ്തുത ബാധ്യതകൾക്കു പകരമായി അനന്തരാവ കാശം പുരുഷനിൽ പരിമിതപ്പെടുത്തുകയാണ്‌ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്‌. ഖുർ ആനാകട്ടെ എല്ലാ സാമ്പത്തിക ബാധ്യതകളും പുരുഷനാണെന്ന്‌ പഠിപ്പി ക്കുന്നതോടൊപ്പംതന്നെ സ്ത്രീക്ക്‌ അനന്തരാവകാശം നൽകുകയും ചെ യ്യുന്നു. പുരുഷന്റെ പകുതി അനന്തരസ്വത്ത്‌ നൽകിക്കൊണ്ട്‌ അത്‌ അവ ളെ ബഹുമാനിക്കുകയാണ്‌ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്‌. ഖുർആനിന്റെതല്ലാത്ത ഏത്‌ നിർദേശമാണ്‌ ഈ രംഗത്ത്‌ വിമർശകരു ടെ കൈവശമുള്ളത്‌? രണ്ട്‌ നിർദേശങ്ങൾ ഉന്നയിക്കപ്പെടാം. 1. സ്ത്രീക്ക്‌ പുരുഷന്റെ ഇരട്ടി സ്വത്ത്‌ നൽകുക. സാമ്പത്തിക ബാ ധ്യതകൾ സ്ത്രീയിൽ നിക്ഷപ്തമാക്കുക. 2. സ്ത്രീക്കും പുരുഷനും സ്വത്തിൽ തുല്യാവകാശം നൽകുക. സാ മ്പത്തിക ബാധ്യതകൾ തുല്യമായി വീതിച്ചെടുക്കുക. ഈ രണ്ട്‌ നിർദേശങ്ങളിലും സാമ്പത്തിക ബാധ്യതകൾ സ്ത്രീയിൽ കെട്ടിയേൽപിക്കുകയാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌. സ്ത്രൈണപ്രകൃതിക്ക്‌ വിരുദ്ധമായ ഒരു ആശയമാണിത്‌. ഗർഭകാലത്തും പ്രസവകാലത്തുമെല്ലാം പുരുഷ​‍െ ന്റ പരിരക്ഷയും സഹായവുമാണ്‌ അവൾ കാംക്ഷിക്കുന്നത്‌. സാമ്പ ത്തിക ബാധ്യതകൾ ഒരു നിയമമെന്ന നിലയിൽ സ്ത്രീയുടെ ചുമലിൽ വെക്കുന്നത്‌ ദൂരവ്യാപകമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾക്കു കാരണമാകും. അതു കൊണ്ട്‌ സ്ത്രീക്ക്‌ ഏറ്റവും അനുഗുണമായ നിയമംതന്നെയാണ്‌ സ്വ ത്തവകാശത്തിന്റെ വിഷയത്തിൽ ഖുർആൻ മുന്നോട്ടുവെച്ചിരിക്കുന്നത്‌.

ഒരു പുരുഷനു പകരം രണ്ടു സ്ത്രീകൾ സാക്ഷികളായി ഉണ്ടാവണമെന്നാണല്ലോ ഖുർആനിന്റെ അനുശാസന. ഇതു സ്ത്രീയോടു ചെയ്യുന്ന വ്യക്തമായ ഒരു അനീതിയല്ലേ?[edit]

കടമിടപാടുകളെ സംന്ധിച്ച്‌ പ്രതിപാദിക്കുന്നിടത്ത്‌ ഖുർആൻ പറയു ന്നു: “നിങ്ങളിൽപെട്ട രണ്ടു പുരുഷന്മാരെ നിങ്ങൾ സാക്ഷിനിർത്തുക. ഇ നി ഇരുവരും പുരുഷന്മാരായില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളിഷ്ടപ്പെടുന്ന സാക്ഷികളിൽ നിന്ന്‌ ഒരു പുരുഷനും രണ്ടു സ്ത്രീകളും ആയാലും മതി. അവരിൽ ഒരുവ ൾക്ക്‌ തെറ്റുപറ്റിയാൽ മറ്റവൾ അവളെ ഓർമിപ്പിക്കുവാൻ വേണ്ടി” (2: 283). പല മതഗ്രന്ഥങ്ങളും സ്ത്രീ, സാക്ഷ്യത്തിനുതന്നെ അയോഗ്യയാണെ ന്നാണ്‌ വിധിച്ചിരിക്കുന്നത്‌. ഉദാഹരണത്തിന്‌, യാജ്ഞവൽക്യസ്മൃതിയുടെ വിധി കാണുക: സ്ത്രീ ബാലവൃദ്ധ കിവത മത്തോൻമത്താഭിശസ്തകാഃരം ഗാവതാരി പാഖണ്ഡി കുടകൃദ്വിലേന്ദ്രിയഃ പതിതാപതാർത്ഥ സംന്ധി സഹായരി പുതസ്കരാഃസാ ഹസീ ദൃഷ്ട ദോഷശ്ച നിർദ്ധുതാദ്യാസ്ത്വ സാക്ഷിണഃ (2:70, 71). (സ്ത്രീ, ബാലൻ, വൃദ്ധൻ ചൂതുകളിക്കാരൻ, മത്തനായവൻ, ഉന്മാദമു ള്ളവൻ, ബ്രഹ്മഹത്യ തുടങ്ങിയ പാപമുള്ളവൻ, ചാരണൻ (ഗായകൻ, നടൻ തുടങ്ങിയവർ), പാഖണ്ഡി (നാസ്തികൻ), വ്യാജരേഖ ചമക്കുന്ന


വൻ, വികലാംഗൻ, പതിതൻ, സുഹൃത്ത്‌, പണം കൊടുക്കുന്നവൻ, സഹാ യി, ശത്രു, കള്ളൻ, സാഹസി (പിടിച്ചുപറിക്കാരൻ), പ്രത്യക്ഷമായദോ ഷമുള്ളവൻ, ബന്ധുക്കൾ ഉപേക്ഷിച്ചവൻ തുടങ്ങിയവർ സാക്ഷികളാവാ ൻ യോഗ്യരല്ല) എന്തുകൊണ്ടാണ്‌ സ്ത്രീകളെ സാക്ഷ്യത്തിനു പറ്റാത്തത്‌? മനുസ്മൃ തിയുടെ വിശദീകരണം ഇങ്ങനെയാണ്‌: ഏകോലു​‍്ധസ്തു സാക്ഷീസ്യാൽ ബഹ്യശ്ശൂ ച്യോപിന സ്ത്രീയഃസ്​‍്ര തീ ബുദ്ധേര സ്ഥിരത്വാത്തു ദോഷൈശ്ചാന്യോപിയേ വൃതാഃ (8:77) (നിഷ്കാമനായ ഒരുത്തനെ സാക്ഷിയായി സ്വീകരിക്കാം. സ്ത്രീകൾ വളരെപ്പേരായാലും അവരുടെ ബുദ്ധിക്കു സ്ഥൈര്യമില്ലാത്തതിനാലും അവ രെയും മുൻപറഞ്ഞ ദോഷികളെയും കടം മുതലായ വിഷയത്തിൽ സാ ക്ഷിത്വേന സ്വീകരിക്കരുത്‌). സ്ത്രീയെ സാക്ഷ്യത്തിനേ കൊള്ളുകയില്ലെന്ന നിലപാടുമായി ഇസ്ലാം വിയോജിക്കുന്നു. അവളെ സാക്ഷിയാക്കാമെന്നുതന്നെയാണ്‌ ഇസ്ലാ മിന്റെ നിലപാട്‌. എന്നാൽ, അവളുടെ സാക്ഷ്യത്തിന്‌ വ്യത്യസ്ത തല ങ്ങളുണ്ട്‌. വിവാഹമോചനത്തെയും മരണസമയത്തെ വസ്വിയത്തിനെ യും കുറിച്ച്‌ പ്രതിപാദിക്കുമ്പോൾ ഖുർആൻ അവക്ക്‌ രണ്ടു സാക്ഷികൾ വേണമെന്ന്‌ നിഷ്കർഷിക്കുന്നുണ്ട്‌ (65:2, 5:106). ഇവിടെയെല്ലാം സ്ത്രീയാ യിരുന്നാലും പുരുഷനായിരുന്നാലും രണ്ടു സാക്ഷികളാണ്‌ വേണ്ടതെ ന്ന അഭിപ്രായക്കാരാണ്‌ പ്രമുഖരായ ഇസ്ലാമിക പണ്ഡിതന്മാർ. അതുപേ ​‍ാലെതന്നെ ആർത്തവം, പ്രസവം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളുമായി ബന്ധ പ്പെട്ട വിഷയങ്ങളിൽ സ്ത്രീകളുടെ സാക്ഷ്യം മാത്രമേ സ്വീകാര്യമാകൂ എന്ന കാര്യത്തിൽ ഇസ്ലാമിക പണ്ഡിതന്മാർക്കിടയിൽ അഭിപ്രായാന്തര ങ്ങളൊന്നുമില്ല. സാദാചാരലംഘനം ആരോപിക്കപ്പെടുന്ന ഘട്ടങ്ങളിൽ സ ത്യം ചെയ്യുകയും സ്വയം സാക്ഷ്യം വഹിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടിവരുമ്പോഴും സ്ത്രീ-പുരുഷ വ്യത്യാസങ്ങളൊന്നുമില്ലെന്നതാണ്‌ ഖുർആനിക നിലപ ​‍ാട്‌. (ഖുർആൻ 24:6-9). എന്നാൽ, കടമിടപാടുകളുടെ സ്ഥിതി ഇതിൽ നിന്ന്‌ വ്യത്യസ്തമാണ്‌. സാക്ഷ്യത്തിനുതന്നെ സ്ത്രീകളെ കൊള്ളുകയി ല്ലായെന്ന `മത` വീക്ഷണം പുലർത്തുന്ന കാലത്താണ്‌ സ്ത്രീയെ സാ ക്ഷ്യത്തിന്‌ കൊള്ളുമെന്നും കടമിടപാടുകളുടെ കാര്യത്തിൽ രണ്ടു സ്‌ ത്രീകൾ ഒരു പുരുഷനു പകരം സാക്ഷ്യം വഹിച്ചാൽ മതിയെന്നുമുള്ള നിയമം ഖുർആൻ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്‌. എന്തുകൊണ്ട്‌ ഒരു പുരുഷനുപകരം രണ്ട്‌ സ്ത്രീകൾ വേണം? ഉത്തരവും ഖുർആൻ തന്നെ പറയുന്നുണ്ട്‌: “അവരിൽ ഒരുവൾക്ക്‌ തെറ്റു പറ്റിയാൽ മറ്റവൾ അവളെ ഓർമിപ്പിക്കുവാൻ വേണ്ടി”. സത്യത്തിൽ ഈ ഖുർആനിക നിർദേശം അതിന്റെ ദൈവികത മ നസ്സിലാക്കിത്തരികയാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌; സ്ത്രീയെയും പുരുഷനെയും വ്യ ക്തമായി അറിയാവുന്ന സ്രഷ്ടാവിന്റെ നിയമസംഹിതയാണ്‌ ഖുർആൻ എന്ന വസ്തുത. സ്ത്രീയെ തരം താഴ്ത്തുകയല്ല പ്രത്യുത അവളുടെ അ ബലതകൾ മനസ്സലാക്കുകയാണ്‌ ഇവിടെ ഖുർആൻ ചെയ്യുന്നത്‌. നീതി നിർവഹണത്തിന്‌ ഉപയുക്തമാകുംവിധമായിരിക്കണം സ്ത്രീയുടെയും പുരു ഷന്റെയും ഓരോ രംഗത്തെയും പങ്കാളിത്തം നിർണയിക്കേണ്ടതെന്ന ഖുർആനിന്റെ പൊതുതത്ത്വംതന്നെയാണ്‌ ഇവിടെയും തെളിഞ്ഞുകാണു ന്നത്‌. താഴെ പറയുന്ന വസ്തുതകൾ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ ഇക്കാര്യം ബോധ്യമാവും. ഒന്ന്‌: ഈ സൂക്തത്തിൽ കടമിടപാടുകളെക്കുറിച്ചാണ്‌ പരാമർശിച്ചിരി ക്കുന്നത്‌. സാമ്പത്തിക ബാധ്യത പുരുഷന്മാരിലാണ്‌ ഇസ്ലാം നിക്ഷി പ്തമാക്കുന്നതെന്നതിനാൽതന്നെ സാമ്പത്തിക ക്രയവിക്രയങ്ങളിൽ പൊ തുവേ പുരുഷന്മാരായിരിക്കും പങ്കാളികളായുണ്ടാവുക. ഇസ്ലാമിക സമൂ ഹത്തിൽ പരസ്ത്രീ-പുരുഷ സംഗമം പ്രോൽസാഹിപ്പിക്കപ്പെടാത്തതി നാൽ പുരുഷന്മാർ പരസ്പരമുള്ള ഇടപാടുകളിലും അവർ മാത്രം വിഹരി ക്കുന്ന രംഗങ്ങളിലും സ്ത്രീകൾ സാക്ഷികളായുണ്ടാവുക സ്വാഭാവികമ ല്ല. ഇടപാടുകൾക്ക്‌ സ്ത്രീകൾ സാക്ഷികളാണെങ്കിൽതന്നെ അവർ ഇസ്‌ ലാമികമായ അച്ചടക്കം പാലിക്കാൻ ബാധ്യസ്ഥരുമാണ്‌. അങ്ങനെ അ ച്ചടക്കം പാലിക്കപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയിൽ ഇടപാടുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വ്യക്തികളെ വേണ്ടിവിധം തിരിച്ചറിയാൽ കഴിഞ്ഞുകൊള്ളണമെന്നില്ല. രണ്ട്‌: സ്ത്രീകൾ പൊതുവേ വികാരജീവികളാണ്‌. ചടുലമായ വികാര ത്താൽ സ്വാധീനിക്കപ്പെടുന്ന സ്ത്രീ സത്യത്തിൽ നിന്നും വ്യതിചലിച്ചേ ക്കാൻ ഇടയുണ്ട്‌. സാക്ഷ്യം വഹിക്കപ്പെടുന്നത്‌ സാക്ഷിനിൽക്കുന്നവളുടെ അസൂയയെ ഇളക്കിവിടാൻ മാത്രം സൗന്ദര്യമുള്ളവളുടെ കാര്യത്തിലാ യിരിക്കാം. അല്ലെങ്കിൽ അവളിലെ മൃദുല വികാരങ്ങളെ തൊട്ടുണർ ത്താൻ പോന്ന ഒരു യുവാവിന്റെ കാര്യത്തിലായിരിക്കാം. മാതൃത്വത്തെ തഴുകിയുണർത്തുന്ന സാഹചര്യങ്ങളുടെ സ്വാധീനമുണ്ടാകാനും സാധ്യ തയുണ്ട്‌. ഈ അവസ്ഥകളിലെ വൈകാരിക സമ്മർദങ്ങൾ അവളുടെ സാ ക്ഷ്യത്തെ സ്വാധീനിക്കാനിടയുണ്ട്‌.


മൂന്ന്‌: സ്ത്രീയുടെ ശാരീരികമായ പ്രത്യേകതകൾ അവളിൽ പല തര ത്തിലുള്ള പ്രയാസങ്ങളുമുണ്ടാക്കാറുണ്ട്‌. ആർത്തവത്തിന്‌ തൊട്ടുമുമ്പു ള്ള ദിവസങ്ങളിലെ മനഃസംഘർഷം, ഗർഭധാരണത്തിന്റെ ആദ്യനാളുകളി ലെ ശാരീരിക-മാനസിക പ്രശ്നങ്ങൾ, ആർത്തവ വിരാമത്തോടനു ന്ധിച്ചുള്ള പ്രയാസങ്ങൾ, പ്രസവകാലത്തെ പ്രശ്നങ്ങൾ, ഗർഭഛിദ്രമുണ്ടാ ക്കുന്ന മാനസികാഘാതം ഇങ്ങനെ ഒട്ടനവധി പ്രശ്നങ്ങൾ സ്ത്രീകൾ മാ ത്രം നേരിടേണ്ടവയാണ്‌. ഈ സാഹചര്യങ്ങളിൽ ശാരീരിക പ്രയാസ ങ്ങൾക്കുപുറമെ ഒട്ടനവധി മാനസിക പ്രശ്നങ്ങൾക്കും സ്ത്രീകൾ വിധേ യരാവുന്നുവെന്നാണ്‌ ശാസ്ത്രീയ ഗവേഷണങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്‌. മനേ ​‍ാമാന്ദ്യം (ഹ്ം ​‍ാശിറലറില​‍ൈ), ഏകാഗ്രതയില്ലായ്മ, ഓർമക്കുറവ്‌ തുടങ്ങിയ വ ഈ സാഹചര്യങ്ങളിലെ മാനസിക പ്രശ്നങ്ങളാണെന്നാണ്‌ കണ്ടെ ത്തിയിട്ടുള്ളത്‌. സ്ത്രീകളുടെ സാക്ഷ്യത്തെക്കുറിച്ച്‌ പറയുമ്പോൾ ഇത്ത രം സാഹച ര്യങ്ങളെകൂടി കണക്കിലെടുക്കേണ്ടതുണ്ടല്ലോ. ഒരു പുരുഷ ന ​‍ു പ ക ര ം രണ്ടു സ്ത്രീകൾ സാക്ഷികളാവണമെന്ന്‌ പറഞ്ഞ സൂക്തത്തിൽ `ഒരുവ ൾക്ക്‌ തെറ്റിയാൽ മറ്റെവൾ ഓർമിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി`യെന്നാണ്‌ പറഞ്ഞി ട്ടുള്ളതെന്ന കാര്യം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധേയമാണ്‌. സത്യത്തിൽ, ഈ ഖുർആനിക നിയമം സ്ത്രീകളുടെ വിലയിടിക്കുയ ല്ല, പ്രത്യുത അവളുടെ അലതകളും പ്രയാസങ്ങളും മനസ്സിലാക്കി അതിന ​‍ുള്ള പരിഹാരമാർഗം നിർദേശിക്കുകയും അവൾക്കുകൂടി പുരുഷനെ പ്പോലെ സാക്ഷിയാകുവാനുള്ള അവസരം നൽകുകയുമാണ്‌ ചെയ്യുന്ന ത്‌. മനോമാന്ദ്യത്തിന്റെയും ഓർമക്കുറവിന്റെയും അവസ്ഥകളിൽ ഒരുവ ളെ തിരുത്താൻ മറ്റവൾക്ക്‌ സാധിക്കുകയെന്നതാണ്‌ ഇതിന്റെ താൽപ ര്യം. അതേസമയം, സ്ത്രീകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിഷയങ്ങളിലും അവളു ടേതായ ഇടപാടുകളിലും ഒറ്റ സ്ത്രീയുടെ സാക്ഷ്യംതന്നെ പൂർണമായി പരിഗണിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. പ്രകൃതിമതത്തിന്റെ നിയമ നിർദേശ ങ്ങളെല്ലാം പ്രകൃതിയുമായി പൂർണമായും പൊരുത്തപ്പെടുന്നതാണെ ന്ന യാഥാർഥ്യമാണ്‌ ഇവിടെയും നമുക്ക്‌ കാണാൻ കഴിയുന്നത്‌.

അടിമത്തത്തിന്റെ അടയാളമായ മൂടുപടം (പർദ) അണിയാൻ സ്‌ത്രീകളോടു കൽപിക്കുക വഴി അവളെ പാരതന്ത്ര്യത്തിന്റെ വൻമതിലുകൾക്കകത്ത്‌ തളച്ചിടുകയല്ലേ ഖുർആൻ ചെയ്യുന്നത്‌?[edit]

ഇസ്ലാമിക വസ്ത്രധാരണം അടിമത്തത്തിന്റെ അടയാളമല്ല. പ്രത്യു ത ആഭിജാത്യത്തിന്റെ ചിഹ്നമാണ്‌ എന്ന്‌ അൽപം ചിന്തിച്ചാൽ ബോ ധ്യമാകും. മുഖവും മുൻകൈയും ഒഴികെയുള്ള ശരീരഭാഗങ്ങളെല്ലാം മറ ക്കണമെന്ന്‌ ഇസ്ലാം സ്ത്രീയോട്‌ കൽപിക്കുന്നുവെന്നത്‌ ശരിയാണ്‌. എ ന്തിനാണ്‌ ഈ കൽപന? സ്ത്രീകളെ അടിമത്തത്തിന്റെ കാരാഗൃഹത്തില ടക്കുകയോ സുരക്ഷിതത്വത്തിന്റെ താഴ്‌വരയിൽ വിഹരിക്കാനനുവദി ക്കുകയോ എന്താണ്‌ ഈ കൽപന ചെയ്യുന്നത്‌? ഇസ്ലാമിക വസ്ത്രധാര ണം നിർന്ധമാക്കിക്കൊണ്ടുള്ള ഖുർആൻ സൂക്തങ്ങൾ ഈ ചോദ്യ ങ്ങൾക്ക്‌ വ്യക്തമായ ഉത്തരം നൽകുന്നുണ്ട്‌. അത്‌ ഇങ്ങനെയാണ്‌: “നിയേ, താങ്കളുടെ പത്നിമാരോടും പുത്രിമാരോടും സത്യവിശ്വാസി കളുടെ സ്ത്രീകളോടും അവർ തങ്ങളുടെ മൂടുപടങ്ങൾ തങ്ങളുടെമേ ൽ താഴ്ത്തിയിടാൻ പറയുക. അവർ തിരിച്ചറിയപ്പെടുവാനും അങ്ങനെ അവർ ശല്യം ചെയ്യപ്പെടാതിരിക്കാനും അതാണ്‌ ഏറ്റവും അനുയോജ്യമാ യത്‌. അല്ലാഹു ഏറെ പൊറുക്കുന്നവനും കരുണാനിധിയുമാകുന്നു“ (33:59). ”സത്യവിശ്വാസിനികളോട്‌ അവരുടെ ദൃഷ്ടികൾ താഴ്ത്തുവാനും അവ രുടെ ഗുഹ്യാവയവങ്ങൾ കാത്തുരക്ഷിക്കാനും അവരുടെ ഭംഗിയിൽ നി ന്ന്‌ പ്രത്യക്ഷമായതൊഴിച്ച്‌ മറ്റൊന്നും വെളിപ്പെടുത്താതിരിക്കുവാനും നീ പറയുക. അവരുടെ മക്കനകൾ കുപ്പായമാറുകൾക്ക്‌ മീതെ അവർ താഴ്‌ ത്തിയിട്ടുകൊള്ളട്ടെ“ (24:31). ”പഴയ അജ്ഞാനകാലത്തെ സൗന്ദര്യപ്രകടനം പോലെയുള്ള സൗന്ദ ര്യ പ്രകടനം നിങ്ങൾ നടത്തരുത്‌“ (33:33). സ്ത്രീയോട്‌ മാന്യമായ വസ്ത്രധാരണരീതി സ്വീകരിക്കാൻ കൽപിച്ച തിന്‌ പിന്നിലുള്ള ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഈ സൂക്തങ്ങളിൽൽ നിന്ന്‌ സുതരാം വ്യ ക്തമാണ്‌. ഒന്ന്‌, തിരിച്ചറിയപ്പെടുക. രണ്ട്‌, ശല്യം ചെയ്യപ്പെടാതിരിക്കുക. സമൂഹത്തിന്റെ വ്യത്യസ്ത തുറകളിൽ ജീവിക്കുന്നവർ തിരിച്ചറിയ​‍െ പ്പടുന്നതിനുവേണ്ടി വ്യത്യസ്ത വസ്ത്രധാരണരീതികൾ സ്വീകരിക്കാറു ണ്ട്‌. സ്ത്രീകളെ സംന്ധിച്ചിടത്തോളം അവരുടെ വസ്ത്രധാരണരീ തിയിൽ നിന്നുതന്നെ ഒരളവോളം അവരുടെ ജീവിതരീതിയെയും പെരുമാ റ്റ രീതിയെയും നമുക്ക്‌ അളക്കുവാൻ സാധിക്കും. ആവശ്യക്കാർക്ക്‌ തിരിച്ചറിയുവാൻ സാധിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള വസ്‌ ത്രധാരണരീതിയാണ്‌ വേശ്യകൾ സ്വീകരിക്കുക. ക്ഷേത്രങ്ങളോട്‌ ബന്‌


ധപ്പെട്ട്‌ ജീവിച്ചിരുന്ന ദേവദാസികൾക്ക്‌ അവരുടേതായ വസ്ത്രധാരണരീ തിയുണ്ടായിരുന്നു. ഗ്രീസിലെ ഹെറ്റേയ്‌റേകൾക്കും ചൈനയിലെ ചിൻ കുവാൻ ജെന്നുകൾക്കും ജപ്പാനിലെ ഗായിഷേകൾക്കുമെല്ലാം അവരുടേതാ യ വസ്ത്രധാരണരീതികളുണ്ടായിരുന്നതായി കാണാൻ കഴിയും. ഈവ സ്ത്രധാരണത്തിൽ നിന്ന്‌ അവരെ മനസ്സിലാക്കാം. ആവശ്യക്കാർക്ക്‌ ഉ പയോഗിക്കുവാൻ ക്ഷണിക്കുകയും ചെയ്യാം. ഇസ്ലാം വിഭാവനം ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീ, മാന്യയും കുലീനയുമാണ്‌; ചാരി ത്രവതിയും സദ്‌വൃത്തയുമാണ്‌. അവളുടെയടുത്തേക്ക്‌ ലൈംഗികദാഹം പൂണ്ട ചെന്നായ്ക്കൾ ഓടിയടുക്കേണ്ടതില്ല. കാമാഭ്യർഥനയുമായി അവളെ ആരും സമീപിക്കേണ്ടതില്ല. ഇത്‌ അവളുടെ വസ്ത്രത്തിൽ നിന്നുത​‍െ ന്ന തിരിച്ചറിയണം. പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിലെ വെനീസിലെ നിയമസംഹി തയിൽ വേശ്യകൾ മാറുമറയ്ക്കാതെ ജനാലക്കൽ ഇരുന്നുകൊള്ള ണമെന്ന കൽപനയുണ്ടായിരുന്നു. മാംസദാഹം തീർക്കുവാൻ വരുന്ന വർക്ക്‌ മാംസഗുണമളക്കുവാൻ വേണ്ടിയുള്ള നടപടി! ഇന്നലെകളിൽ ആവ ശ്യക്കാരെ ആകർഷിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി അഭിസാരികകൾ സ്വീകരിച്ചിരു ന്ന വസ്ത്രങ്ങൾക്ക്‌ സമാനമായ ഉടയാടകളാണ്‌ ആധുനിക വനിതകളു ടെ വേഷമെന്ന കാര്യം എന്തു മാത്രം വിചിത്രമല്ല! സത്യവിശ്വാസികളെ യും മാംസവിൽപനക്കാരികളെയും തിരിച്ചറിയണമെന്ന്‌ ഖുർആൻ നിർദേശി ക്കുന്നു; അവരുടെ വസ്ത്രധാരണത്തിലൂടെ. എക്കാലത്തും ശല്യം ചെയ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗമാൺസ്​‍്ര തീകൾ. അവരുടെ മാംസത്തിനുവേണ്ടി-ചാരിത്ര്യത്തിനുവേണ്ടി-കടി പിടി കൂടുന്നവരാണ്‌ എന്നത്തെയും സാഹിത്യ-സാംസ്കാരിക രംഗത്തെ നായകന്മാർ. നഗ്നനൃത്തങ്ങളും നഗ്നതാ വിവരങ്ങളുൾക്കൊള്ളുന്ന കവി തകളും ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു ഇന്നലെ സ്ത്രീയുടെ മാനത്തെ പിച്ചിച്ചീന്തിയിരുന്നതെങ്കിൽ ഇന്നത്‌ `വിഡ്ഢിപ്പെട്ടി`കളിലൂടെയും ഇന്റർ നെറ്റിലൂടെയും കുടുംത്തിന്റെ ഇടനാഴികളിലേക്ക്‌ കടന്നുവന്നുകൊ ണ്ടിരിക്കുകയാണ്‌. ആധുനിക ജനതയുടെ മുഴുജീവിതവും ലൈംഗികവത്‌ കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്‌. അതിരാവിലെ കുടിക്കേണ്ട കാപ്പിയേതാണെ ന്ന്‌ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിനും അതിരാത്രി ഉറങ്ങുമ്പോൾ വെയ്ക്കേണ്ട തല യിണ ഏതാണെന്ന്‌ തീരുമാനിക്കുന്നതിനുംപോലും പെണ്ണിന്റെ നിമ്നേ ​‍ാന്നതികളിലൂടെ കണ്ണ്‌ പായിക്കണമെന്നുള്ള അവസ്ഥയാണിന്നുള്ള ത്‌. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, പെണ്ണിനു നേരെയുള്ള കൈയേറ്റങ്ങളും കൂടി​‍െ ക്കാണ്ടിരിക്കുന്നു. സ്വന്തം മകളെ മാനഭംഗം ചെയ്യുന്ന അച്ഛനും പെറ്റ മ്മയുമായി ലൈംഗികകേളികളിലേർപ്പെടുന്ന മകനും നമ്മുടെ മസ്തിഷ്‌ കങ്ങളിൽ യാതൊരു ആന്ദോളനവും സൃഷ്ടിക്കാത്ത കഥാപാത്രങ്ങളായി ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വിദ്യാർഥിനികളെ മാനഭംഗപ്പെടുത്തുന്ന അധ്യാപ കർ! അധ്യാപികമാരുമായി ഊരുചുറ്റുന്ന വിദ്യാർഥികൾ! വനിതാ സെക്ര ട്ടറിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ലൈംഗിക അപവാദങ്ങൾ മൂലം രാജിവെച്ചൊഴിയേ ണ്ടിവരുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥ പ്രമുഖർ! പലരുമായി ലൈംഗികന്ധമു​‍െ ണ്ടന്ന്‌ പരസ്യമായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന രാജകുമാരിമാർ! ഇങ്ങനെ പോകു ന്നു ദിനപത്രങ്ങളിൽ ദിനേന നാം വായിക്കുന്ന വർത്തമാനങ്ങൾ. സ്ത്രീ കൾക്ക്‌ സ്വൈരമായി യാത്ര ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥ! സ്വൈര്യമായി ജോലി ചെയ്യാനാവാത്ത സ്ഥിതി! എന്തിനധികം, സ്വൈര്യമായി വീ ട്ടിൽ അടങ്ങിക്കൂടി നിൽക്കുവാൻ പോലും കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിലേ ക്കാണ്‌ നമ്മുടെ സമൂഹം പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്‌. ഇതിനെന്താണ്‌ കാര ണം? പക്വമതികളായ വിദഗ്ധർ പറയുന്ന ഉത്തരം ശ്രദ്ധിക്കുക: `കുമാരി` വാരികയിലെ `പ്രതിവാര ചിന്തകൾ` എന്ന പംക്തിയിൽ എൻ.വി. കൃഷ്ണവാരിയർ എഴുതി: “സ്ത്രീകളുടെ മാദകമായ വസ്ത്ര ധാരണവും ചേഷ്ടകളും നിമിത്തം മതിമറന്ന്‌ താൽക്കാലികമായ ഒരു ഉ ന്മാദാവസ്ഥയിലാണ്‌ പുരുഷൻ ബലാൽസംഗം നടത്തുന്നതെന്ന്‌ പൊ തുവെ വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. പുരുഷനെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുമാറ്‌ വസ്ത്രം ധ രിച്ച ഓരോ സ്ത്രീയും ബലാൽസംഗം അർഹിക്കുന്നുവെന്ന്‌ ഇന്ത്യയിൽ ഒരു സുപ്രീംകോടതി ജഡ്ജി കുറെമുമ്പ്‌ പരസ്യമായി പ്രസ്താവിക്കുകയു ണ്ടായി“ (കുമാരി വാരിക 11.3.83). അപ്പോൾ വസ്ത്രധാരണത്തിൽ മാന്യത പുലർത്തുന്നതുവഴി സ്ത്രീസ്വ ന്തം ശരീരത്തെ സംരക്ഷിക്കുകയാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌. പടച്ചതമ്പുരാൻ പ റഞ്ഞതെത്ര ശരി! ”അവർ തിരിച്ചറിയപ്പെടാനും ശല്യം ചെയ്യപ്പെടാതിരിക്കാനും അതാ ണ്‌ അനുയോജ്യം“ (33:59). വ്യഭിചാരവും ബലാൽസംഗങ്ങളും സ്ത്രീകൾക്ക്‌ നേരെയുള്ള കൈയേ റ്റങ്ങളും അവസാനിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ ആദ്യപടിയെന്ന നിലക്കാണ്‌ മാ ന്യമായി വസ്ത്രധാരണം ചെയ്യണമെന്ന്‌ ഖുർആൻ സ്ത്രീകളോട്‌ ഉപദേശി ക്കുന്നത്‌. മുഖവും മുൻകൈയും ഒഴികെയുള്ള ശരീരഭാഗങ്ങളെല്ലാം മറയ്ക്കണമെ ന്നുതന്നെയായിരുന്നു സത്യവിശ്വാസിനികളായ സ്ത്രീകളോട്‌ മുൻ പ്ര


വാചകന്മാരും പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത്‌ എന്നാണ്‌ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നത്‌. അന്യപുരുഷന്മാരെ കാണുമ്പോൾ മൂടുപടം അണിയുന്ന പതിവ്‌ ഇസ്രായേ ൽ സമൂഹത്തിൽ ആദ്യം മുതൽക്കുതന്നെ നിലനിന്നിരുന്നുവെന്നാണ്‌ പഴയനിയമ ചരിത്രം നൽകുന്ന സൂചന (ഉൽപത്തി 24:62-65). ഒരു സ്ത്രീയു ടെ മൂടുപടം എടുത്തുകളയുന്നത്‌ അവളെ മാനഭംഗം ചെയ്യുന്നതിന്‌ തുല്യമായിക്കൊണ്ട്‌ വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിൽ നിന്ന്‌ (ഉത്തമഗീതം 5:7) അതിന ​‍ുണ്ടായിരുന്ന പ്രാധാന്യം എത്രത്തോളമായിരുന്നുവെന്ന്‌ ഊഹിക്കുവാ ൻ കഴിയും. യേശുക്രിസ്തുവിന്‌ ശേഷവും മൂടുപടം ഉപയോഗിക്കുന്ന സമ്പ്രദായം നിലനിന്നിരുന്നതായി കാണാൻ കഴിയും. പൗലോസിന്റെ എഴുത്തുകളി ൽ നിന്ന്‌ നമുക്ക്‌ ഇക്കാര്യം മനസ്സിലാക്കാനാവും. അദ്ദേഹം എഴുതി: “സ്വ ന്തം ശിരസ്സ്‌ മൂടാതെ പ്രാർഥിക്കയോ പ്രവചിക്കയോ ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീ ത​‍െ ന്റ ശിരസ്സിനെ അപമാനിക്കുന്നു. അവളുടെ തല മുണ്ഡനം ചെയ്യുന്ന തിന്‌ സമമാണത്‌. തല മൂടാത്ത സ്ത്രീ തന്റെ മുടി മുറിക്കണം. മുടി മുറി ക്കുന്നതും മുണ്ഡനം ചെയ്യുന്നതും അപമാനമാണെന്ന്‌ കരുതുന്നവർ ശിരോവസ്ത്രം ധരിക്കട്ടെ” (1 കൊരിന്ത്യർ 11:5-7). “വ്യഭിചാരത്തെ സമീപ ​‍ിക്കുകപോലും ചെയ്യരുത്‌” (17:32) എന്ന സത്യവി ശ്വാസികളോടുള്ള ഖുർആനിക കൽപനയുടെ പ്രയോഗവത്കരണത്തി​‍െ ന്റ ഭാഗമായിട്ടാണ്‌ മാന്യമായ വസ്ത്രധാരണം വേണമെന്ന്‌ അത്‌ സ്‌ ത്രീകളോട്‌ അനുശാസിക്കുന്നത്‌. കാമാർത്തമായ നോട്ടവും വാക്കും അം ഗചലനങ്ങളുമെല്ലാം വ്യഭിചാരത്തിന്റെ അംശങ്ങളുൾക്കൊള്ളുന്നവയാണെ ന്നാണ്‌ മുഹമ്മദ്‌ നബി(സ) പഠിപ്പിച്ചത്‌. വ്യഭിചാരത്തിലേക്കും തദ്വാരാ സദാചാര തകർച്ചയിലേക്കും നയിക്കുന്ന `കൊച്ചു വ്യഭിചാരങ്ങ` ളുടെ വാതിലടയ്ക്കണമെന്ന്‌ ഇസ്ലാം നിഷ്കർഷിക്കുന്നു. മാദകമായ വസ്​‍്ര തധാരണവും ലൈംഗികചേഷ്ടയിലെ അംഗചലനങ്ങൾക്കൊള്ളുന്ന നൃത്തനർത്യങ്ങളും ഇസ്ലാം നിരോധിക്കുന്നത്‌ അതുകൊണ്ടാണ്‌. വ്യഭിചാരം കടന്നുവരുന്ന വാതിലുകൾ അടയ്ക്കണമെന്നുതന്നെയാ ണ്‌ യേശുക്രിസ്തുവും പഠിപ്പിച്ചത്‌. അദ്ദേഹം ഉപദേശിച്ചു:`വ്യഭിചരിക്കരു ത്‌ എന്ന കൽപന നിങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ. എന്നാൽ, ഞാൻ നിങ്ങളോട്‌ പറയുന്നു: കാമാർത്തിയോടെ സ്ത്രീയെ നോക്കുന്നവൻ അവളെ ത​‍െൻ റ മനസ്സിൽ വ്യഭിചരിച്ചുകഴിഞ്ഞു. പാപം ചെയ്യാൻ നിന്റെ വലതു കണ്ണ്‌ കാരണമാകുന്നുവെങ്കിൽ അത്‌ ചൂഴ്ന്നെടുത്ത്‌ എറിഞ്ഞുകളയുക. നി​‍െൻ റ ഒരവയവം നഷ്ടപ്പെടുന്നതാണ്‌ ശരീരം മുഴുവൻ നരകത്തിൽ എറിയ​‍െ പ്പടുന്നതിനേക്കാൾ ഉത്തമം. നീ പാപം ചെയ്യാൻ നിന്റെ വലതുകൈകാ രണമാകുന്നുവെങ്കിൽ അതു വെട്ടി എറിഞ്ഞുകളയുക. നിന്റെ ഒരവയ വം നഷ്ടപ്പെടുന്നതാണ്‌ ശരീരം മുഴുവൻ നരകത്തിൽ വീഴുന്നതിനേ ക്കാൾ ഉത്തമം“ (മത്തായി 5:27-30). വ്യഭിചാരം ഇല്ലാതാക്കുവാൻ കാമാർത്തമായ നോട്ടവും കാമമുളവാ ക്കുന്ന ചലനങ്ങളുമില്ലാതാക്കണമെന്നാണ്‌ ക്രിസ്തു ഇവിടെ പഠിപ്പിക്കു ന്നത്‌. അതില്ലാതെയാവണമെങ്കിൽ എന്താണാവശ്യം? സ്ത്രീ മാന്യമായിവ സ്ത്രം ധരിക്കണം, തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ നിമ്നോന്നതികൾ വ്യക്തമാ ക്കാത്ത-സൗന്ദര്യം പ്രകടമാക്കാത്ത വസ്ത്രം. ഇങ്ങനെ വസ്ത്രം ധരി ക്കണമെന്ന്‌ നിഷ്കർഷിക്കുന്ന ഖുർആനുമായി വന്ന മുഹമ്മദ്‌ നി (സ)യാണോ, സ്ത്രീ സൗന്ദര്യത്തെ വിപണനത്തിനുള്ള മാർഗമായി കാ ണുന്ന മുതലാളിത്തത്തിന്‌ ഓശാന പാടുന്ന പുരോഹിത സഭയാണോ അന്തിക്രിസ്തുവെന്ന്‌ ചിന്തിക്കുവാൻ സാധാരണ ക്രൈസ്തവർ സന്നദ്ധ രാവണം. ക്രൈസ്തവ ഗ്രന്ഥകാരനായ സാക്ക്‌ പുന്നന്റെ ഭാര്യ ഡോ. ആനി പുന്നൻ ക്രിസ്ത്യൻ വനിതകൾക്ക്‌ നൽകുന്ന ഉപദേശം ശ്രദ്ധേയമാണ്‌: “ദൈവം നമ്മെ വിശ്വസിച്ചേൽപിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു സ്വത്താണ്‌ ശരീരം. അതി നെ നാം ദുരുപയോഗം ചെയ്യാൻ പാടില്ല. നമ്മുടെ ശരീരം കൊണ്ട്ദൈ വത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുവാൻ ദൈവം നമ്മോട്‌ കൽപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇത്‌ ശാരീരിക ശീലങ്ങളെക്കുറിച്ച്‌ മാത്രമല്ല, ശരീരത്തിൽ നാം ധരിക്കു ന്ന വേഷവിധാനത്തെക്കുറിച്ചുംകൂടിയാണ്‌ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്‌. പുരുഷന്മാരെ ആകർഷിക്കുവാൻ നൽകിയിട്ടുള്ള ഈ ശക്തിയെ പലവിധ മാർഗ ങ്ങളിലൂടെ ദുരുപയോഗപ്പെടുത്തിയതിന്‌ സിയോൻ പുത്രിമാരെ ദൈവംശി ക്ഷ വിധിച്ചതായി പഴയ നിയമത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു (യെശ. 3:1 6-24 വായിക്കുക). അകമേ നാം യഥാർഥത്തിൽ എന്തായിരിക്കുന്നുവെന്ന്‌ കാണിക്കുന്ന ഒരു പരസ്യമാണ്‌ നാം ധരിക്കുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ പലപ്പോഴും. ഒരളവുവരെ അത്‌ നമ്മുടെ വ്യക്തിത്വത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. മറ്റു മനുഷ്യർക്ക്‌ ന മ്മെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യധാരണ ലഭിക്കുന്നത്‌ സാധാരണയായി നാം ധരി ക്കുന്ന വസ്ത്രങ്ങളിലൂടെയാണ്‌. അതിനാൽ നമ്മുടെ വസ്ത്രധാരണത്തിൽ നാം ലോകത്തിന്റെ വഴികൾ പിന്തുടരുന്നുവെങ്കിൽ ക്രിസ്തുവിനുവേ ണ്ടിയുള്ള നമ്മുടെ സാക്ഷ്യം നിഷ്ഫലമായിത്തീർന്നെന്നു വരാം... പുരുഷന്മാരിൽ ദുർമോഹം ജനിപ്പിക്കുമാറുള്ള വസ്ത്രധാരണാരീതി


നാം ഏതായാലും ധരിക്കാൻ പാടില്ല. ദൈവം ദുർമോഹത്തിന്‌ പുരുഷ ന്മാരെ വിധിക്കുമെങ്കിൽ അവരിൽ ദുർമോഹം ജനിപ്പിക്കുമാറ്‌ വസ്ത്രധാര ണം ചെയ്ത യുവതികളെക്കൂടി വിധിക്കുക എന്നുള്ളത്‌ യുക്തിയുക്‌ തം മാത്രമാണ്‌“ (സാക്‌ പുന്നൻ: സെക്സ്‌, പ്രേമം, വിവാഹം-ക്രിസ്തീയസ മീപനം, പുറം 112, 113). എങ്ങനെയാണ്‌ ഒരു സ്ത്രീ മാന്യമായി വസ്ത്രം ധരിക്കേണ്ടത്‌? കാർ ക്കൂന്തലുകളും മാറിന്റെ സിംഹഭാഗവും വയറുമെല്ലാം പുറത്തുകാണി ച്ചുകൊണ്ടുള്ള പഴയ ദേവദാസികളുടേതിനു തുല്യമായ വസ്ത്രധാരണാരീ തിയോ? കാൽമുട്ടുവരെയും കഴുത്തും കാർക്കൂന്തലുകളും പുറത്ത്‌ കാ ണിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഗ്രീസിലെ ഹെറ്റയ്‌റേകളുടെ വസ്ത്രധാരണ സമ്പ്രദായ മോ? ഇറുകിയ വസ്ത്രങ്ങളിലൂടെ ശരീരത്തിന്റെ നിമ്നോന്നതികൾ പുരുഷന്‌ മുന്നിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്ന ചൈനയിലെ ചിൻകുവാൻ ജെന്നു കളുടെ ഉടയാടകൾക്ക്‌ തുല്യമായ പുടവകളോ? അതല്ല, മുഖവും മുൻ കൈയും മാത്രം പുറത്തുകാണിക്കുകയും ശരീരഭാഗങ്ങൾ വെളിവാകാ ത്ത രൂപത്തിൽ അയഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഇസ്ലാമികരീ തിയോ? മുൻധാരണയില്ലാത്ത ആർക്കും അവസാനത്തേതല്ലാത്ത മ​‍െ റ്റാരു ഉത്തരം തെരഞ്ഞെടുക്കാൻ കഴിയില്ല. ഇസ്ലാം സ്ത്രീയോട്‌ മാന്യമായി വസ്ത്രം ധരിക്കാൻ പറയുക മാത്രമ ല്ല, എങ്ങനെയാണ്‌ ആ വസ്ത്രധാരണരീതിയെന്ന്‌ പഠിപ്പിക്കുക കൂടിചെ യ്തുവെന്നുള്ളതാണ്‌ അതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സവിശേഷത. പുരു ഷന്മാരെ വഴിതെറ്റിക്കുന്ന രീതിയിലുള്ള വസ്ത്രധാരണം സ്വീകരിക്ക രുതെന്ന്‌ പറയുന്ന മറ്റുള്ളവർക്ക്‌ പലപ്പോഴും പ്രസ്തുത വസ്ത്രധാരണരീ തിയെക്കുറിച്ച്‌ വ്യക്തമായൊരു ചിത്രം നൽകാൻ കഴിയാറില്ല. ഇസ്ലാം വിജയിക്കുന്നത്‌ ഇവിടെയാണ്‌. ഇസ്ലാമിക വസ്ത്രധാരണാരീതിസ്വീ കരിച്ചിരിക്കുന്ന സമൂഹങ്ങളിൽ സ്ത്രീകൾക്കെതിരെയുള്ള കുറ്റകൃ ത്യങ്ങൾ തുലോം വിരളമാണെന്ന വസ്തുത `അവർ ശല്യപ്പെടാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി“ (33:59)​‍്യൂ എന്ന ഖുർആനിക നിർദേശത്തിന്റെ സത്യതയും പ്രായോ ഗികതയും വ്യക്തമാക്കുന്നതാണ്‌. ഇസ്ലാമിക വസ്ത്രധാരണം സ്ത്രീയെ അടുക്കളയിൽ തളച്ചിടുന്നതി നുവേണ്ടി സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തതാണെന്ന ആരോപണം അടിസ്ഥാനരഹിതമാ ണ്‌. ഈ വസ്ത്രധാരണാരീതി സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ സമൂഹത്തി​‍െ ന്റ വിവിധ തുറകളിൽ പ്രശോഭിച്ച ഒട്ടനവധി മഹിളാരത്നങ്ങളെക്കുറി ച്ച്‌ ചരിത്രം നമുക്ക്‌ പറഞ്ഞുതരുന്നുണ്ട്‌. പ്രവാചകനിൽ നിന്ന്‌ കാര്യങ്ങൾ പഠിക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതകാലത്തും ശേഷവും പ്രവാചകാ നുചരന്മാരെ പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിന്‌ പ്രവാചകപത്നി ആഇശ(റ) ക്ക്‌ ഇസ്ലാമിക വസ്ത്രധാരണം ഒരു തടസ്സമായി നിന്നിട്ടില്ല. പ്രസ്തുതവ സ്ത്രം ധരിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെയായിരുന്നു അവർ ജമൽ യുദ്ധം നയിച്ച ത്‌. പുരുഷന്മാരിൽ ഭൂരിപക്ഷവും യുദ്ധരംഗം വിട്ടോടിയ സന്ദർഭത്തിൽ -ഉഹ്ദ്‌ യുദ്ധത്തിൽ -ആയുധമെടുത്ത്‌ അടരാടിയ ഉമ്മു അമ്മാറ (റ) ധരി ച്ചത്‌ പർദതന്നെയായിരുന്നു. ഏഴ്‌ യുദ്ധങ്ങളിൽ പ്രവാചകനോടൊപ്പം പ ങ്കെടുത്ത്‌ പരിക്കേറ്റവരെ പരിചരിച്ചും ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്തും പ്രശസ്‌ തയായ ഉമ്മുഅത്വിയ്യ(റ)ക്ക്‌ തന്റെ ദൗത്യനിർവഹണത്തിനു മുമ്പിൽ ഇസ്‌ ലാമിക വസ്ത്രധാരണം ഒരു വിലങ്ങായിത്തീർന്നിട്ടില്ല. ഇങ്ങനെ പ്ര വാചകാനുചരന്മാരിൽതന്നെ എത്രയെത്ര മഹിളാരത്നങ്ങൾ! മുഖവും മുൻ കൈയും മാത്രം പുറത്തുകാണിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ സമൂഹത്തിന്റെ വ്യ ത്യസ്ത തുറകളിൽ വ്യക്തിമുദ്ര പതിപ്പിച്ച മഹതികൾ! ഇന്നും ഇസ്ലാമി ക സമൂഹത്തിൽ ഇത്തരം സഹോദരിമാരുണ്ട്‌. ഇസ്ലാമിക വസ്ത്രധാര ണരീതി സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട്‌ സാമൂഹിക മേഖലകളിലേക്ക്‌ സേവന സ ന്നദ്ധരായി സധൈര്യം കയറിച്ചെല്ലുന്ന സഹോദരികൾ. ഇസ്ലാമിക വസ്​‍്ര തധാരണം സ്ത്രീയെ ചങ്ങലകളിൽ ബന്ധിക്കുന്നുവെന്ന ആരോപ ണം അർഥമില്ലാത്തതാണെന്ന വസ്തുത ഇവിടെ അനാവൃതമാകുന്നു. സത്യത്തിൽ, മാന്യമായി വസ്ത്രം ധരിക്കണമെന്ന്‌ നിർദേശിക്കുക വഴി ഖുർആൻ സ്ത്രീകളുടെ ആത്മാഭിമാനം ഉയർത്തുകയും അവർ ആ ക്രമിക്കപ്പെടുന്ന അവസ്ഥ ഇല്ലാതാക്കുവാനുള്ള പ്രായോഗിക പദ്ധതി ക്ക്‌ രൂപം നൽകുകയുമാണ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌.

സ്ത്രീയെ അടിക്കുവാൻ പുരുഷന്‌ ഖുർആൻ അനുവാദം നൽകുന്നുണ്ടല്ലോ. ഇത്‌ അവളോടുള്ള അവഹേളനമല്ലേ?[edit]

കുടുംമെന്ന സ്ഥാപനത്തിലെ രണ്ട്‌ പാതികളാണ്‌ പുരുഷനും സ്‌ ത്രീയും. എന്നാൽ, സ്ഥാപനത്തിന്റെ നിയന്ത്രണാധികാരം പുരുഷനിലാ ണ്‌ നിക്ഷിപ്തമായിരിക്കുന്നത്‌. സ്ഥാപനം തകരാതെ സൂക്ഷിക്കേണ്ട ത്‌ അവന്റെ ബാധ്യതയാണ്‌. ഇതിനുവേണ്ടി പരമാവധി പരിശ്രമിക്കണമെ ന്ന്‌ ഖുർആൻ പുരുഷനോട്‌ നിഷ്കർഷിക്കുന്നു. അതിനുവേണ്ടിയുള്ള നടപടി ക്രമങ്ങളെക്കുറിച്ച്‌ വിശദീകരിക്കുന്ന സൂക്തം ശ്രദ്ധിക്കുക: “അതിനാൽ നല്ലവരായ സ്ത്രീകൾ അച്ചടക്കമുള്ളവരും അല്ലാഹു കാ ത്തത്‌ മറവിലും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവളുമാണ്‌. അച്ചടക്കരാഹിത്യം നി ങ്ങൾ ഭയപ്പെടുന്ന സ്ത്രീകളെ നിങ്ങൾ ശാസിക്കുക; കിടപ്പറകളിൽ അവ


രുമായി അകന്നുനിൽക്കുക; അവരെ അടിക്കുകയും ചെയ്യുക. എന്നിട്ട്‌ അവർ നിങ്ങളെ അനുസരിക്കുന്നപക്ഷം പിന്നെ നിങ്ങൾ അവർക്കെതിരി ൽ യാതൊരു മാർഗവും തേടരുത്‌“ (4:34). ഈ സൂക്തത്തിൽ അച്ചടക്കരാഹിത്യത്തെക്കുറിച്ച്‌ പറയുന്നത്‌ നല്ല സ്ത്രീ ആരാണെന്ന്‌ നിർവചിച്ചതിനുശേഷമാണ്‌. ”അച്ചടക്കമുള്ളവളും അല്ലാഹു കാത്തത്‌ മറവിലും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവളും“ ആണ്‌ ഖുർ ആനിക വീക്ഷണത്തിലെ നല്ല സ്ത്രീ. കുടുംത്തിന്റെ ഭദ്രതയ്ക്കുംസ മൂഹത്തിന്റെ ധാർമികതക്കും സ്ത്രീകളിൽ ഈ സ്വഭാവങ്ങൾ ആവശ്യ മാണ്‌. അവൾ അച്ചടക്കമുള്ളവളായിരിക്കണം. അതോടൊപ്പംതന്നെ അ ല്ലാഹു കാത്തത്‌ മറവിലും സംരക്ഷിക്കുന്നവളുമായിരിക്കണം. ഭർത്താവിനോട്‌ കയർക്കുകയും അയാൾ പറയുന്നതിനോടെല്ലാം എതി രു പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഭാര്യയുമൊത്തുള്ള ജീവിതം സഹി ക്കാൻ എത്ര പേർക്ക്‌ കഴിയും? പരസ്പരം പിണങ്ങിയും ശണ്ഠ കൂടിയും നിലനിൽക്കുന്ന കുടും​‍ാന്തരീക്ഷത്തിൽ വളരുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ അവ സ്ഥയെന്തായിരിക്കും? അത്തരമൊരു അവസ്ഥയുണ്ടാകുവാൻ പാടി​‍െ ല്ലന്ന്‌ ഖുർആൻ നിഷ്കർഷിക്കുന്നു. ഭാര്യയിൽ നിന്ന്‌ ഭർത്താവിന്‌ മാത്രം അർഹതപ്പെടുന്ന പലതുമുണ്ട്‌. അവ അയാളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ അയാ ൾക്ക്‌ നൽകുകയും അസാന്നിധ്യത്തിൽ മറ്റു പലർക്കും നൽകുകയുംചെ യ്യുക നല്ല സ്ത്രീയുടെ സ്വഭാവമല്ല. ഭർത്താവിന്‌ മാത്രം അവകാശ​‍െ പ്പട്ട ഒരു നോട്ടമോ വാക്കോ പോലും അവളിൽ നിന്ന്‌ അന്യർക്കായി ഉ ണ്ടായിക്കൂടാ. അതുണ്ടാവുന്നത്‌ കുടുംത്തിന്റെ തകർച്ചക്ക്‌ കാരണമാ വും. ഒരു കാരണവശാലും അത്തരമൊരു തകർച്ചയുണ്ടാവരുത്‌. ഖുർ ആനികമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ ഈയൊരു ലക്ഷ്യത്തോടുകൂടിയുള്ളവയാ ണ്‌. കുടുംത്തിന്റെ തകർച്ചക്ക്‌ നിമിത്തമായേക്കാവുന്ന അച്ചടക്കരാഹി ത്യത്തെ മുളയിലേ നുള്ളിക്കളയണമെന്നാണ്‌ ഖുർആനിന്റെ അനുശാ സന. അത്‌ പരമകാഷ്ഠ പ്രാപിച്ച്‌ ധിക്കാരത്തിന്റെ പാരമ്യത്തിലെ ത്തുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കുന്നത്‌ കുടുംമെന്ന സ്ഥാപനം പൊട്ടിപ്പിളരു ന്നതിന്‌ കാരണമാവും. ആ തലത്തിലെത്തിയാൽ പിന്നെ ചികിൽസ കൾ ഫലിക്കുകയില്ല. ശാന്തിയും സമാധാനവും തകർന്ന്‌ സർവനാശത്തിലേ ക്ക്‌ പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കുടും ത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന കുട്ടികളുടെ സ്ഥിതി പരിതാപകരമായിരിക്കും. അതിനാൽ അച്ചടക്കരാഹിത്യത്തി​‍െ ന്റ ലക്ഷണങ്ങൾ വളരെ വിദൂരത്തുതന്നെ പ്രത്യക്ഷമായിത്തുടങ്ങിയാൽ കുടുംത്തെ നാശത്തിൽ നിന്നു രക്ഷിക്കുവാൻ ക്രമപ്രവൃദ്ധമായ ചില നടപടികളാവശ്യമാണ്‌. അങ്ങനെയുള്ള സന്ദർഭത്തിൽ അച്ചടക്കരാഹി ത്യം ഇല്ലാതാക്കുന്നതിനുവേണ്ടി ചില നടപടികൾ കൈക്കൊള്ളുവാൻ പുരുഷനെ ഇസ്ലാം അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. ഈ നടപടികൾ നിന്ദിക്കുന്നതിനേ ​‍ാ പ്രതികാരം ചെയ്യുന്നതിനോ ശിക്ഷിക്കുന്നതിനോ വേണ്ടിയുള്ളതല്ല. പ്രത്യുത, സംസ്കരണത്തിനും അച്ചടക്കരാഹിത്യം ഇല്ലാതാക്കുന്നതിലൂടെ ഐക്യപ്പെടുത്തുന്നതിനും വേണ്ടിയുള്ളതാകുന്നു. ഖുർആൻ നിർദേശിക്കുന്ന പ്രസ്തുത നടപടിക്രമം ഇങ്ങനെയാണ്‌: “ശാസിക്കുക, കിടപ്പറയിൽ അവളെ ബഹിഷ്കരിക്കുക, പിന്നെ അവളെ അടിക്കുക”. അച്ചടക്കമില്ലാത്ത സ്ത്രീയെ ആദ്യം ശാസിക്കുകയാണ്‌ വേണ്ടത്‌. അവ ളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ കൊണ്ട്‌ ഇഹത്തിലും പരത്തിലുമുണ്ടാകുവാൻ പോകുന്ന പ്രതിഫലനങ്ങളെക്കുറിച്ച്‌ ബോധ്യപ്പെടുത്തുക. പെണ്ണിന്റെ പ്രത്യേകമായ സ്വഭാവങ്ങളാൽ സംഭവിച്ചുപോയ പാകപ്പിഴവുകളാണെങ്കി ൽ തിരുത്തുവാൻ ഉപദേശം ഫലം ചെയ്യും. ശാസനയും ഉപദേശവും ഫലം ചെയ്യാത്ത സ്ഥിതിയുണ്ടാവാം. ഭർ ത്താവിന്റെ സ്നേഹവായ്പോടെയുള്ള ശാസനയും വികാരസാന്ദ്രമായ ഉപദേശവും ഫല ം ചെയ്യാതിരിക്കുന്നതിന്‌ കാരണം പലപ്പോഴും അഹ ങ്കാരമായിരിക്കും. സൗന്ദര്യത്തിന്റെയും ധനത്തിന്റെയും കുടും മാഹാ ത്മ്യത്തിന്റെയും പേരിലുള്ള അഹന്ത. ഇവിടെയാണ്‌ രണ്ടാമത്തെ നടപടിക്രമം വരുന്നത്‌. കിടപ്പറയിൽ അവളെ ബഹിഷ്കരിക്കുക. ആകർ ഷണത്തിന്റെയും പ്രലോഭനത്തിന്റെയും കേന്ദ്രമാണ്‌ കിടക്ക. അച്ചട ക്കമില്ലാത്ത അഹങ്കാരിയായ സ്ത്രീയുടെ അധീശത്വത്തിന്റെ ഉച്ചകോടി അവിടെയാണല്ലോ. അവിടെ അവൾ ബഹിഷ്കരിക്കപ്പെടുകയെന്നു പറ ഞ്ഞാൽ അവളുടെ അഹന്തയെ പുല്ലുവില പോലും കൽപിക്കാതെ പു ച്ഛിച്ചുതള്ളുന്നുവെന്നർഥം. അച്ചടക്കമില്ലാത്ത സ്ത്രീയുടെ ഏറ്റവും മൂർ ച്ചയുള്ള ആയുധത്തിനെതിരെയുള്ള ശക്തമായ നടപടി. ഈ നടപടിക്കുമു തിരുന്ന പുരുഷന്‌ അപാരമായ നിയന്ത്രണവും നിശ്ചയദാർഢ്യവുമാവ ശ്യമാണ്‌. ഏതൊരു അഹങ്കാരിയെയും ചിന്തിപ്പിക്കുന്ന രാത്രികളായിരി ക്കും അത്‌. എന്തിന്റെ പേരിലാണോ താൻ അധീശത്വം നടിച്ചിരുന്നത്‌ അത്‌ തന്റെ ഇണയ്ക്ക്‌ ആവശ്യമില്ലെന്ന രീതിയിലുള്ള ബഹിഷ്കരണംസ്​‍്ര തീയുടെ മനസ്സ്‌ മാറ്റുകതന്നെ ചെയ്യും. ബഹിഷ്കരണവും പരാജയപ്പെടുന്ന സന്ദർഭങ്ങളിലും കുടുംത്തെ


തകരാൻ അനുവദിക്കരുതെന്നാണ്‌ ഖുർആനിന്റെ അനുശാസന. ശാസ നകൾ ഫലിക്കാതിരിക്കുകയും ശയ്യാഹിഷ്കരണം വിജയിക്കാതിരിക്കു കയും ചെയ്യുന്ന സാഹചര്യം വളരെ വിരളമായിരിക്കും. അത്തരം സാഹ ചര്യങ്ങളുണ്ടാവുകയാണെങ്കിൽ അവിടെ അച്ചടക്കരാഹിത്യം അതിന്റെ പരമകാഷ്ഠയിലെത്തിയിരിക്കും. ചെറിയ ശിക്ഷകളല്ലാതെ ഇനി മാർഗ ങ്ങളൊന്നുമില്ല. അടുത്ത മാർഗമെന്ന നിലയ്ക്കാണ്‌ ഖുർആൻ `പ്രഹരം` നിർദേശി ക്കുന്നത്‌. സമാധാനപരമായ മാർഗങ്ങളെല്ലാം പരാജയപ്പെടുമ്പോൾ ഒരു കരുതൽ നടപടിയെന്ന നിലയിൽ നിർദേശിക്കപ്പെട്ടതാണ്‌ അവളെ അടിയ്‌ ക്കുകയെന്നത്‌. സാധാരണ ഗതിയിൽ സ്ത്രീയെ അടിക്കുന്നതിനെതിരെ ശക്തമായി സംസാരിച്ചിട്ടുള്ള വ്യക്തിയാണ്‌ മുഹമ്മദ്‌ (സ). “ഭാര്യമാ രെ അടിക്കുന്നവർ മാന്യന്മാരല്ല” (അ​‍ൂദാവൂദ്‌, ഇ​‍്നുമാജ) എന്നാ ണ്‌ അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെട്ടത്‌. അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു: “നാണമില്ലേ നി ങ്ങൾക്ക്‌? അടിമയെ അടിക്കുന്നതുപോലെ സ്വന്തം ഭാര്യയെ അടിക്കാൻ; പിന്നെ അവളോടൊത്ത്‌ ശയിക്കാനും” (മുസ്ലിം, അഹ്മദ്‌). “നിങ്ങളിൽ ഭാര്യമാരോട്‌ നന്നായി പെരുമാറുന്നവരാണ്‌ ഏറ്റവും നല്ലവൻ” (തുർമുദി ) എന്നു പഠിപ്പിച്ച പ്രവാചകനിലൂടെ അവതീർണമായ ഖുർആൻ വെറുതെ സ്ത്രീയെ അടിക്കണമെന്ന്‌ കൽപിക്കുകയില്ലെന്നുറപ്പാണ്‌. വലിയ തിന്മയില്ലാതാക്കുവാനുള്ള ശിക്ഷണമായി, മറ്റു മാർഗങ്ങൾ പരാ ജയപ്പെടുമ്പോഴുള്ള അവസാന മാർഗമായിട്ടാണ്‌ ഖുർആൻ അടി നിർദേശി ക്കുന്നത്‌. അതുതന്നെ അവൾക്ക്‌ അഭിമാനക്ഷതമുണ്ടാകുന്ന രീതിയി ൽ മുഖത്തോ മറ്റോ ആകരുതെന്ന്‌ പ്രവാചകൻ (സ) പ്രത്യേകം നിർ ദേശിച്ചിട്ടുമുണ്ട്‌. സ്ത്രീയെ നിന്ദിക്കുവാനോ അപമാനിക്കുവാനോ വേണ്ടിയ ല്ല, പ്രത്യുത നന്നാക്കുന്നതിനും സംസ്കരിക്കുന്നതിനും വേണ്ടിയുള്ള അവസാനത്തെ മാർഗമെന്ന നിലയ്ക്കാണ്‌ ഖുർആൻ അടി നിർദേശിക്കു ന്നത്‌. പിതാവ്‌ മക്കളെ അടിക്കുന്നതുപോലെ, അധ്യാപകൻ വിദ്യാർഥികളെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതുപോലെ, ഒരു പരിശീലകന്റെ വികാരത്തോടെ യുള്ള ശിക്ഷണമാണത്‌. എപ്പോഴും സ്നേഹം നൽകുകയും തന്റെസ്‌ നേഹപ്രകടനങ്ങൾക്ക്‌ പാത്രമാവുകയും ചെയ്യുന്ന തന്റെ ഇണയുടെ പ്രഹരം അവളെ വീണ്ടുവിചാരത്തിനും ഖേദപ്രകടനത്തിനും അങ്ങനെ തെറ്റുതിരുത്തലിനും പ്രേരകമാക്കിയേക്കാം. അങ്ങനെ തകർച്ചയുടെ വ ക്കിലെത്തിനിൽക്കുന്ന കുടുംം തകരാതെ രക്ഷപ്പെടാനിടയുണ്ട്‌. ഈശി ക്ഷണത്തിന്റെ ആത്യന്തിക ലക്ഷ്യം കുടും മെന്ന സ്ഥാപനത്തെ തക ർച്ചയിൽ നിന്ന്‌ രക്ഷിക്കുകയാണെന്നർഥം.

വിവാഹമോചനം അനുവദിക്കുക വഴി നിരാലംരായ സ്ത്രീകളെയും കുട്ടികളെയും സൃഷ്ടിക്കുവാൻ കൂട്ടുനിൽക്കുകയല്ലേ ഖുർആൻ ചെയ്യുന്നത്‌?[edit]

ദാമ്പത്യന്ധം മരണം വരെ നിലനിൽക്കണമെന്നാണ്‌ ഖുർആനിക നിയമങ്ങളുടെ പൊതുവായ താൽപര്യം. എന്നാൽ, മനുഷ്യപ്രകൃതിയിലെ പ്രശ്നങ്ങൾക്കുനേരെ അത്‌ അന്ധത നടിക്കുന്നില്ല. ദമ്പതിമാർക്കിടയിൽ പൊരുത്തക്കേടുകളും ശണ്ഠകളുമുണ്ടാവാം. കുടുംത്തെ തകർക്കുന്ന തിലേക്ക്‌ അവ നയിക്കപ്പെടാം. സ്ത്രീയുടെ അച്ചടരാഹിത്യവും അനുസര ണക്കേടുമാണ്‌ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക്‌ കാരണമെങ്കിൽ കുടുംം തകരാതിരി ക്കുന്നതിനുവേണ്ടി പുരുഷൻ സ്വീകരിക്കേണ്ട നടപടിക്രമങ്ങളാണ്‌ സൂറ ത്തുന്നിസാഇലെ 34-​‍ാം സൂക്തത്തിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്നത്‌. ശാസിക്കുക, ശയ്യകളിൽ നിന്ന്‌ ബഹിഷ്കരിക്കുക, അടിക്കുക ഇവയെ ല്ലാം കുടുംം തകരാതിരിക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയുള്ള നടപടികളാണ്‌. ഈ നടപടികളുടെ ഫലമായി അച്ചടക്കരാഹിത്യത്തിൽ നിന്ന്‌ പിന്മാറുന്ന ഇണ ക്കെതിരെ പിന്നെ ശിക്ഷാനടപടികളൊന്നും സ്വീകരിക്കുവാൻ പാടി​‍െ ല്ലന്ന്‌ ഖുർആൻ ഉൽബോധിപ്പിക്കുന്നു. “എന്നിട്ടവർ നിങ്ങളെ അനുസരി ക്കുന്ന പക്ഷം പിന്നെ നിങ്ങൾ അവർക്കെതിരിൽ ഒരു മാർഗവും തേടരു ത്‌” (4:34). കുടുംബം തകരാതിരിക്കുന്നതിന്‌ ആവശ്യമായ മാർഗനിർദേശങ്ങൾ നൽകുകയാണ്‌ ഖുർആൻ. ഈ നടപടികൾക്കുശേഷവും പ്രശ്നങ്ങളു ണ്ടാവുകയാണെങ്കിൽ ധൃതിയിൽ വിവാഹമോചനം ചെയ്യണമെന്നല്ല ഖുർ ആനിന്റെ നിർദേശം. മറിച്ച്‌, അകന്നുനിൽക്കുന്ന മനസ്സുകളെ അടുപ്പി ക്കാൻ കുടുംക്കാർ ആത്മാർഥമായി ശ്രമിക്കണമെന്നാണ്‌. അനുരഞ്ഞ്‌ ജനത്തിനുവേണ്ടി ആത്മാർഥമായി പരിശ്രമിക്കുമ്പോൾ അതിനുള്ള മാർ ഗങ്ങൾ അല്ലാഹു തുറന്നുതരുമെന്നാണ്‌ ഖുർആൻ പറയുന്നത്‌. “ഇനി അവർക്കിടയിൽ ശൈഥില്യം നിങ്ങൾ ഭയപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ അവന്റെ ആളുകളിൽ നിന്ന്‌ ഒരു മധ്യസ്ഥനെയും അവളുടെ ആളുകളിൽ നിന്ന്‌ ഒരു മധ്യസ്ഥനെയും അയക്കുക. ഇരുവിഭാഗവും അനുരഞ്ജനമാണ്‌ ആ ഗ്രഹിക്കുന്നതെങ്കിൽ അല്ലാഹു അവർക്കിടയിൽ രഞ്ജിപ്പുണ്ടാക്കുന്നതാ ണ്‌. നിശ്ചയം, അല്ലാഹു സർവജ്ഞനും സൂക്ഷ്മജ്ഞനുമാകുന്നു” (4: 35). ഇങ്ങനെയെല്ലാം രഞ്ജിപ്പിനുവേണ്ടി ശ്രമിച്ചിട്ടും അകന്ന മനസ്സുകളെ അടുപ്പിക്കുവാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ വിവാഹന്ധം വേർപെടു


ത്താൻ ഖുർആൻ അനുവദിക്കുന്നുവെന്നത്‌ ശരിയാണ്‌. അനുരഞ്ജനത്തി നുവേണ്ടിയുള്ള ശ്രമങ്ങളെല്ലാം പരാജയപ്പെട്ടതിനുശേഷവും ദമ്പതികളെ ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാരായി ജീവിക്കാൻ വേണ്ടി നിർന്ധിക്കുമ്പോൾ അവിടെ ബന്ധമല്ല ഉണ്ടാവുക. പ്രത്യുത ബന്ധനമാണ്‌. ഈ ബന്ധനം അഴിച്ചുമാറ്റാതിരിക്കുന്നത്‌ അത്‌ അറുത്തുമാറ്റുവാനുള്ള പ്രേരണക്കുള്ള നിമിത്തമായിരിത്തീരും. വിവാഹമോചനം അനുവദിക്കപ്പെടാത്ത മതസമൂ ഹങ്ങളിൽ നടക്കുന്നത്‌ അതാണ്‌. ഖുർആൻ വിവാഹമോചനം അനുവ ദിക്കുന്നത്‌ ഇത്തരം അവസ്ഥകളിൽ ബന്ധനം അഴിച്ചുമാറ്റുന്നതിനുവേ ണ്ടിയാണ്‌. വിവാഹമോചനം അനുവദിച്ചതിനോടൊപ്പംതന്നെ അത്തരമൊരു അവസ്ഥയില്ലാതിരിക്കുവാൻ ദമ്പതിമാർ പരമാവധി പരിശ്രമിക്കേ ണ്ടതാണെന്നുകൂടി പ്രവാചകൻ (സ) നിഷ്കർഷിച്ചതായി കാണാൻ കഴിയും. സത്യത്തിൽ മറ്റു കാര്യങ്ങളിലെന്നപോലെ വിവാഹമോചനത്തിന്റെവി ഷയത്തിലും നിലവിലിരുന്ന അവസ്ഥയെ സംസ്കരിക്കുകയും മനുഷ്യ ർക്ക്‌ സ്വീകരിക്കുവാൻ ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ നിയമങ്ങളാവിഷ്‌ കരിക്കുകയുമാണ്‌ ഖുർആൻ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്‌. ലോകത്തെ ഒരുവിധം എല്ലാ നിയമസംഹിതകളും വിവാഹമോചനം അനുവദിക്കുന്നുവെന്നതാ ണ്‌ സത്യം. പല നിയമങ്ങളും വിവേചനരഹിതമായി പുരുഷന്‌ സ്ത്രീ ക്കുനേരെ പ്രയോഗിക്കാവുന്ന ആയുധമായിട്ടാണ്‌ വിവാഹമോചനത്തെ കാണുന്നത്‌. ഈ അവസ്ഥക്ക്‌ മാറ്റമുണ്ടാവുകയും അനിവാര്യമായ അവസ രങ്ങളിൽ മാത്രം അനുവദനീയമായ കാര്യമായി വിവാഹമോചനത്തെ അവതരിപ്പിക്കുകയാണ്‌ ഖുർആൻ ചെയ്യുന്നത്‌. വിവാഹമോചനത്തെക്കുറിച്ച്‌ മനു പറയുന്നത്‌ ഇങ്ങനെയാണ്‌: വന്ധ്യാഷ്ടമേധി വേദ്യാ​‍്ദേ ദേശമേതുമൃതപ്രജാ ഏകാദശേ സ്ത്രീജനനീ സത്യസ്ത്വപ്രിയ വാദിനീ (മനുസ്മൃതി 9: 81). (മച്ചിയായ ഭാര്യയെ എട്ടു വൽസരം കഴിഞ്ഞും, ചാപിള്ള പ്രസവിക്കു ന്നവളെ പത്ത്‌ വൽസരം കഴിഞ്ഞും, പെണ്ണുമാത്രം പ്രസവിക്കുന്നവളെ പതിനൊന്നു വൽസരം കഴിഞ്ഞും, അപ്രിയം പറയുന്നവളെ ഉടനെയും ഉപേക്ഷിച്ച്‌ വേറെ വിവാഹം ചെയ്യാം. ഈ സ്ത്രീകൾക്ക്‌ സന്തോഷത്തി നായി യാതൊന്നും കൊടുക്കേണ്ട). ഭാര്യ വന്ധ്യയോ മറ്റു രോഗങ്ങളുള്ളവളോ ആണെങ്കിൽ അവളെ ഉപേ ക്ഷിക്കുവാൻ ഖുർആൻ നിർദേശിക്കുന്നില്ലെന്ന കാര്യം പ്രത്യേകം പ്ര സ്താവ്യമാണ്‌. അവൾ ചെയ്യാത്ത തെറ്റിന്‌ -വന്ധ്യയാവുക, ചാപിള്ള പ്ര സവിക്കുക, പെണ്ണു മാത്രം പ്രസവിക്കുക എന്നിവയൊന്നും സ്ത്രീയുടെകു റ്റം കൊണ്ട്‌ സംഭവിക്കുന്നതല്ലല്ലോ-സ്ത്രീയെ വിവാഹമോചനം ചെ യ്യുകയെന്നത്‌ ക്രൂരതയാണ്‌. ഈ ക്രൂരതക്ക്‌ ഖർആൻ കൂട്ടുനിൽക്കുന്നി ല്ല. അപ്രിയം ചെയ്യുന്നവളെ ഉടനെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതും അനീതിയാണ്‌. അവൾക്ക്‌ തിരുത്തുവാൻ അവസരം നൽകുകയും തിരുത്താൻ തയാറ​‍െ ല്ലങ്കിൽ മാത്രം, അനിവാര്യമെങ്കിൽ അവളെ ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുകയെ ന്നതാണ്‌ ഖുർആനിക നിർദേശം. വിവാഹമോചനസമയത്ത്‌ സ്ത്രീ ക്ക്‌ മാന്യമായ ഉപഹാരം നൽകണമെന്നും ഖുർആൻ നിർദേശിക്കുന്നു. “വിവാഹമോചിതരായ സ്ത്രീകൾക്ക്‌ ന്യായപ്രകാരം എന്തെങ്കിലും ജീവി തവിഭവമായി നൽകേണ്ടതാണ്‌. ഭയഭക്തിയുള്ളവർക്ക്‌ അതാരു ബധ്യ തയത്രെ” (2:241) `വിവാഹമുക്തകൾക്ക്‌ യാതൊന്നും കൊടുക്കേണ്ടതി ല്ല` എന്ന മനുസ്മൃതിയുടെ നിർദേശം ഖുർആനിന്‌ അന്യമാണെന്നർഥം. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പ്രത്യയശാസ്ത്രമെന്ന്‌ അവകാശപ്പെട്ടുകൊ ണ്ട്‌ രംഗത്തുവന്ന മാർക്സിസത്തിന്റെ ഈ രംഗത്തുള്ള നിലപാടെന്താ ണ്‌? മാർക്സിസ്റ്റ ​‍്ആചാര്യന്മാർതന്നെ സംസാരിക്കട്ടെ: “വ്യക്തിഗതമായ ലൈംഗികപ്രേമം ഓരോരുത്തനും, വിശിഷ്യാ പുരുഷന്‌, എത്രകാലം നിലനിൽക്കുമെന്ന്‌ പറയാൻ ആരെക്കൊണ്ടുമാവില്ല. സ്നേഹം വറ്റിപ്പോയെ ന്നോ മറ്റൊരു പാത്രത്തിലേക്ക്‌ തിരിഞ്ഞുപോയെന്നോ വ്യക്തമായാലു ടൻ വിവാഹമോചനം നടത്തുകയാണ്‌ നല്ലത്‌. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ അത്‌ ദമ്പതികൾക്കും സമുദായത്തിനൊട്ടാകെയും ഒരനുഗ്രഹമായിരിക്കും” (മാർക്സ്‌, ഏംഗൽസ്‌: തെരഞ്ഞെടുത്ത കൃതികൾ മൂന്നാം വാള്യം, പുറം 319). സ്നേഹം വറ്റിപ്പോയാൽ ഉടൻ വിവാഹമോചനമാവണമെന്നാണ്‌ കമ്യൂ ണിസത്തിന്റെ നിലപാട്‌. ഖുർആൻ ഇതിനോട്‌ വിയോജിക്കുന്നു. വ റ്റിപ്പോകുന്ന ഒരു ഭൗതിക വസ്തുവല്ല ഖുർആനിക വീക്ഷണത്തിൽ സ്നേ ഹം. അത്‌ ദൈവികമായ ഒരു ദാനമാണ്‌. അത്‌ ഇല്ലാതെയാവുന്നത്‌ ഭൗതിക സാഹചര്യങ്ങളിലുണ്ടാവുന്ന പരിണാമങ്ങളാലാണ്‌. കാമവും സ്നേ ഹവും ഒന്നല്ല. ഇണകൾ തമ്മിൽ പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടാവുന്നുവെങ്കിൽ സ്നേ ഹം വറ്റിയെന്നു കരുതി വിവാഹന്ധം വേർപിരിക്കുന്നതിനല്ല ഖുർ ആൻ നിർദേശിക്കുന്നത്‌. പ്രസ്തുത പ്രശ്നങ്ങൾക്കുള്ള കാരണങ്ങൾ ക​‍െ ണ്ടത്തി അത്‌ പരിഹരിക്കുന്നതിനുള്ള മാർഗങ്ങൾ ഖുർആൻ വരച്ചുകാ


ണിക്കുന്നു. എല്ലാ ശ്രമങ്ങളും പരാജയപ്പെടുകയും ദമ്പതികൾ തമ്മിലു ള്ള അകലം വർധിച്ചുവരികയും ചെയ്യുന്ന സാഹചര്യത്തിലാണ്‌ വിവാഹമോ ചനം കരണീയമാവുന്നതെന്നാണ്‌ ഖുർആനിക കാഴച്‌ പ്പാട്‌. മാർക്സി സം സ്നേഹത്തെയും ഒരു ഭൗതികവസ്തുവായി അഭിവീക്ഷിക്കുകയും അത്‌ വറ്റുന്നുവെങ്കിൽ മോചനം പരിഹരമായി നിർദേശിക്കുകയുംചെ യ്യുന്നു. അതു പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന സമൂഹ സങ്കൽപത്തിന്റെ ഭാഗമാ ണത്‌. പ്രസ്തുത സമൂഹത്തെക്കുറിച്ചാണല്ലോ ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ മാർക്സിസ്റ്റ്‌ സൈദ്ധാന്തികൻ ഇങ്ങനെ എഴുതിയത്‌: “അവർക്ക്‌ ഇഷ്‌ ടമുള്ള ഇണയെ തെരഞ്ഞെടുത്ത്‌ ഇഷ്ടമുള്ള കാലത്തോളം ദാമ്പത്യജീവി തം നയിക്കുക. ദമ്പതിമാരിൽ ആർക്കെങ്കിലും ഇഷ്ടമില്ലാതെ വന്നാൽ വിവാഹമോചനം നടത്തുക, ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കിൽ പുതിയ ഇണയെ കണ്ടെ ത്തി മറ്റൊരു ദാമ്പത്യത്തിൽ ഏർപ്പെടുക. ഈ സ്ഥിതി കൈവരുത്തുന്ന തിനുവേണ്ടിയാണ്‌ ആധുനിക ജനാധിപത്യവും അതിന്റെ ഉന്നത രൂപ മായ സോഷ്യലിസവും പ്രവർത്തിക്കുന്നത്‌” (ഇ.എം.എസ്‌: ചിന്ത വാരിക 25 നവം ർ 1983). കമ്യൂണിസം വിഭാവനം ചെയ്യുന്ന ഇത്തരമൊരു സാമൂഹിക സംവി ധാനത്തിൽ വിവാഹമോചനം ദൈനംദിന സംഭവമായിരിക്കുമെന്നു വ്യക്‌ തമാണ്‌. ഇത്തരമൊരു സമൂഹത്തെയല്ല ഇസ്ലാം വിഭാവനം ചെയ്യുന്നത്‌. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അനിവാര്യമായ സാഹചര്യത്തിൽ മാത്രം അനുവദ നീയമാകുന്ന കാര്യമായിട്ടാണ്‌ ഖുർആൻ വിവാഹമോചനത്തെ പരിചയ​‍െ പ്പടുത്തുന്നത്‌. ഇസ്രായേൽ സമൂഹത്തിൽ വിവാഹമോചനമനുവദിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്ന്ബൈ ​‍ിൾ പഴയനിയമത്തിൽ നിന്ന്‌ വ്യക്തമാവും. യാതൊരുവിധ നി ന്ധനകളുമില്ലാതെയുള്ള വിവാഹമോചനമായിരുന്നു അനുവദിക്കപ്പെട്ടിരു ന്നത്‌. വിവാഹമോചനം ചെയ്ത സ്ത്രീയെ പിന്നീട്‌ വിവാഹം ചെയ്തയാ ളും മോചിപ്പിച്ചാൽ ആദ്യഭർത്താവിന്‌ പിന്നെ വിവാഹം ചെയ്യാൻ പാ ടില്ലെന്ന നിന്ധന മാത്രമായിരുന്നു നിലവിലുണ്ടായിരുന്നത്‌. ബ്ൾ പഴയനിയമത്തിൽ വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്‌ കാണുക: “ഒരു പുരുഷൻ ഒരു സ്ത്രീയെ തെരഞ്ഞെടുത്തു വിവാഹം ചെയ്യുന്നുവെ ന്നു കരുതുക. എന്നാൽ, അവളിൽ ചില ദൂഷ്യങ്ങൾ കാണുക നിമി ത്തം അവളിൽ പ്രീതി ഇല്ലാതെ അയാൾ വിവാഹമോചനമെഴുതി കൈയിൽ കൊടുത്തിട്ട്‌ അവളെ പറഞ്ഞയക്കുന്നു. അവൾ അയാളുടെ ഭവനത്തിൽ നിന്ന്‌ പുറപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. അവൾ പോയി മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയാവു ന്നു. രണ്ടാമത്തെ ഭർത്താവും അവളിൽ പ്രീതിയില്ലാതെ വിവാഹമോ ചന പത്രമെഴുതി കൈയിൽ കൊടുത്ത്‌ വീട്ടിൽ നിന്ന്‌ പറഞ്ഞയക്കുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ അവളെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ച രണ്ടാമത്തെ ഭർത്താവ്‌ മരി ക്കുന്നു. അപ്പോൾ അവളെ പറഞ്ഞയച്ച ആദ്യഭർത്താവ്‌ മലിനമായിത്തീർ ന്നിരിക്കുന്ന അവളെ വീണ്ടും ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചുകൂടാ. കാരണം, ഇത്‌ കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ മ്ളേച്ഛമായ കാര്യമാണ്‌“ (ആവർത്ത നം 24: 1-4). അതേആശയംതന്നെ യിരെമ്യാവിന്റെ പുസ്തകത്തിലും (3:1,2) കാ ണാൻ കഴിയും. ഇതിൽ നിന്ന്‌ യഹൂദന്മാർക്കിടയിൽ വിവാഹമോചനം സാ ർവത്രികമായിരുന്നുവെന്ന്‌ മനസ്സിലാക്കാം. പുതിയ നിയമത്തിലെ സ്ഥിതി ഇതല്ല. വിവാഹമോചനത്തെ വ്യക്തമാ യി വിലക്കുന്ന വാക്യങ്ങൾ സുവിശേഷങ്ങളിലും പൗലോസിന്റെ ലേ ഖനങ്ങളിലുമുണ്ട്‌. ”പരപുരുഷസംഗം നിമിത്തമല്ലാതെ ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിച്ചു വേറൊരുവ ളെ വിവാഹം ചെയ്യുന്നവൻ വ്യഭിചരിക്കുകയാണ്‌“ (മത്തായി 19:9). ”ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിച്ച്‌ വേറൊരുവളെ വിവാഹം ചെയ്യുന്നവർ ഭാര്യ​‍െ ക്കതിരായി വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്നു. ഭാര്യ ഭർത്താവിനെ ഉപേക്ഷിച്ച്‌ മറ്റൊരു വനെ വിവാഹം ചെയ്താൽ അവളും വ്യഭിചരിക്കുന്നു“ (മാർക്കോസ്‌ 10:11, 12). ”ചാരിത്ര്യലംഘനം എന്ന കാരണത്താലല്ലാതെ ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിക്കു ന്നവൻ അവളെ വ്യഭിചാരിണിയാക്കുന്നു. അങ്ങനെ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവളെ വിവാഹം ചെയ്യുന്നവനും വ്യഭിചരിക്കുന്നു“ (മത്തായി 5:32). ”വിവാഹിതരോട്‌ ഞാൻ കൽപിക്കുന്നു. ഞാനല്ല, കർത്താവ്‌ തന്നെ കൽപിക്കുന്നു. ഭാര്യ ഭർത്താവിനെ പിരിയരുത്‌. അവൾ പിരിയുന്നുവെ ങ്കിൽ ഒറ്റയ്ക്ക്‌ കഴിയണം. അല്ലെങ്കിൽ ഭർത്താവുമായി രമ്യപ്പെടണം. ഭർ ത്താവ്‌ തന്റെ ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിക്കുകയും അരുത്‌“ (1 കൊരിന്ത്യർ 7: 10, 11). വിവാഹമോചനം അസാധ്യമാണെന്ന രീതിയിലുള്ള ഉപദേശങ്ങളാണിവയെ ന്ന്‌ പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ. ചാരിത്ര്യലംഘനം മാത്രമാണ്‌ വിവാഹമോ ചനം അനുവദനീയമാകുന്ന ഏകകാര്യം. ഭർത്താവ്‌ ഉപേക്ഷിച്ച സ്ത്രീയെ വിവാഹം ചെയ്യുന്നതും പുതിയ നിയമത്തിലെ നിർദേശങ്ങൾ പ്രകാരം പാപമാണ്‌. വിവാഹമോചനം അസാധ്യമാകുന്ന അവസ്ഥ അത്യ


ന്തം അപകടകരമായ സ്ഥിതിവിശേഷങ്ങൾക്ക്‌ നിമിത്തമാകുന്നു. ചില​‍േ പ്പാഴെങ്കിലും ദാമ്പത്യന്ധം ഒരു ഭാരവും ബന്ധനവും ആയിത്തീരാറു ണ്ട്‌. അത്തരം ഘട്ടങ്ങളിൽ ഈ ബന്ധനം അഴിച്ചുമാറ്റാനുള്ള സ്വാത ന്ത്ര്യം ഇല്ലാതിരിക്കുന്നത്‌ വമ്പിച്ച വിപത്തുകൾ ഉണ്ടാക്കും. ക്രൈസ്തവസ മൂഹം ഇത്തരം വിപത്തുകളെ അഭിമുഖീകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെ ന്നതൊരു വർത്തമാനകാല യാഥാർഥ്യമത്രേ. ക്രൈസ്തവ സദാചാരം സ്വീകരിച്ച നാടുകളിൽ വിവാഹമോചന നിയ മങ്ങൾ അയഞ്ഞതാക്കണമെന്ന മുറവിളി ഉയർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാ ണ്‌. അവിടങ്ങളിലെ സദാചാര ലംഘനങ്ങൾക്കുള്ള പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാര ണം ഇത്തരം നിയമങ്ങളാണെന്നാണ്‌ പറയപ്പെടുന്നത്‌. ആ നാടുകളിൽ സംഭവിക്കുന്നത്‌ എന്താണ്‌? ഭാര്യയും ഭർത്താവും പരസ്പരം വെറുക്കു ന്നു. ഒത്തൊരുമിച്ച്‌ ജീവിക്കുവാൻ സാധ്യമല്ലാത്ത വിധത്തിലുള്ള വെറു പ്പ്‌. അവർക്കിടയിലെ ദൂരം വർധിച്ചുവരുന്നു. കലഹങ്ങളും പ്രശ്നങ്ങളുമു ണ്ടാകുന്നു. തന്റെ ലൈംഗികദാഹം ശമിപ്പിക്കുവാൻ വേണ്ടി പുരുഷൻ കാൾഗേളുകളിലോ ഗേൾഫ്രണ്ടുകളിലോ ആശ്രയം കണ്ടെത്തുന്നു. സ്‌ ത്രീ, ഗിഗളോകളെ ആശ്രയിച്ചോ അഗമ്യഗമനം വഴിയോ ലൈംഗികദാഹം ശമിപ്പിക്കുന്നു. ഇരുവരും ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർതന്നെ! അവർക്ക്‌ കീഴി ൽ ജീവിക്കുന്ന ശിശുക്കളുമുണ്ട്‌! പക്ഷേ... ഇത്തരമൊരു കൂട്ടായ്മക്ക്‌ കുടുംമെന്ന്‌ പറയാനൊക്കുമോ? ഈ `കുടും`ത്തിലെ കുട്ടികളുടെ സ്ഥിതിയെന്തായിരിക്കും? കുട്ടികളിൽ വളർന്നുവരുന്ന കുറ്റവാസനകൾ ക്കും മനോവൈകല്യങ്ങൾക്കുമെല്ലാം കാരണം ഇത്തരം കുടും​‍ാന്തരീ ക്ഷമാണ്‌ എന്നാണ്‌ പഠനങ്ങൾ കാണിക്കുന്നത്‌. ഇന്ത്യയിലെ കാര്യംതന്നെയെടുക്കുക. ഭാര്യയോ ഭർത്താവോ വ്യഭിചാ രിണികളാണെന്ന്‌ തെളിയിക്കുക മാത്രമാണ്‌ ക്രൈസ്തവരെ സംന്‌ ധിച്ചിടത്തോളം വിവാഹമോചനത്തിനുള്ള ഏകമാർഗം. മോചനം കൊ തിക്കുന്നവർ മറ്റേ പാതിയെ വ്യഭിചാരിയാക്കുന്നതിനുവേണ്ട സാഹചര്യ ങ്ങളുണ്ടാക്കുന്നു. ഈ സാഹചര്യങ്ങളിലും പിടിച്ചുനിൽക്കുന്നവരെ വ്യഭി ചാരികളെന്ന്‌ മുദ്രകുത്താനാവശ്യമായ തെളിവുകൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു. അഭി ഭാഷകന്റെ വാക്ചാതുരി അനുസരിച്ച്‌ കോടതിമുറികളിൽ വെച്ച്‌ സദ്‌വൃ ത്തരായ സ്ത്രീ-പുരുഷന്മാർ വ്യഭിചാരികളായി മുദ്രയടിക്കപ്പെടും. കോ ടതിയുടെ കടമ്പ കടന്നിട്ടും തന്റെ ഇച്ഛ സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെട്ടില്ലെ ങ്കിൽ ഗ്യാസ്‌ സ്റ്റൗ പൊട്ടിത്തെറിച്ചും ഭക്ഷ്യവിഷാധ വഴിയും പ്രശ്ന ത്തിന്‌ `പരിഹാര`മുണ്ടാക്കുന്നു. ഇത്തരമൊരവസ്ഥ ഒരിക്കലും സംജാതമാ യിക്കൂടായെന്ന്‌ ഖുർആനിന്‌ നിർന്ധമുണ്ട്‌. അത്‌ പ്രദാനം ചെയ്യു ന്ന വിവാഹമോചന നിയമങ്ങൾ ഒരേസമയം കർക്കശവും അയഞ്ഞതുമായി നമുക്ക്‌ അനുഭവപ്പെടുന്നത്‌ അതുകൊണ്ടാണ്‌. കുടുംത്തിനകത്ത്‌ നിലനിൽക്കേണ്ട കരുണയും സമാധാനവും നിയ മത്തിന്റെ ഇരുമ്പുലക്ക ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട്‌ നടപ്പാക്കേണ്ടതല്ല. രണ്ടുമന സ്സുകളെ കൂട്ടിയിണക്കുന്ന സ്നേഹത്തിൽ നിന്നാണ്‌ അവ ഉത്ഭൂതമാ കുന്നത്‌. ഹൃദയങ്ങൾ തമ്മിൽ അകന്നാൽ നിയമം മാത്രമുപയോഗിച്ചുകൊ ണ്ട്‌ അവയെ കൂട്ടിയോജിപ്പിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്‌ വ്യർഥമാണ്‌. സ്നേഹ ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ കാരണങ്ങൾ കണ്ടെത്തി അവയെ ചികിൽസി ക്കുകയാണാവശ്യം. കുടുംത്തിനകത്ത്‌ വിള്ളലുകളുണ്ടാകുമ്പോൾ ഈ ചികിൽസയാണ്‌ ഖുർആൻ നിർദേശിക്കുന്നത്‌. ഇത്തരം ചികിൽസകളെ ല്ലാം പരാജയപ്പെടുമ്പോൾ മാത്രമേ വിവാഹമോചനമാകാവൂ എന്നതാ ണ്‌ ഖുർആനിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട്‌. അത്തരമൊരവസ്ഥയിൽ മോചനമല്ലാ ത്ത മറ്റു പരിഹാരങ്ങളെല്ലാം പലപ്പോഴും പ്രശ്നങ്ങളെ തീവ്രമാക്കുകയും അനിഷ്ടസംഭവങ്ങളിൽ എത്തിക്കുകയുമാണ്‌ ചെയ്യുക. അത്തരം അ നിഷ്ട സംഭവങ്ങൾ പുരുഷനേക്കാൾ അധികം നഷ്ടമുണ്ടാക്കുക സ്ത്രീ ക്കാണ്‌. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അനിവാര്യ സാഹചര്യങ്ങളിൽ വിവാഹമോ ചനമനുവദിക്കുക വഴി ഖുർആൻ സ്ത്രീയെ സംരക്ഷിക്കുകയാണ്‌, പ്ര യാസപ്പെടുത്തുകയല്ല യഥാർഥത്തിൽ ചെയ്തിരിക്കുന്നതെന്ന്‌ അർഥശ ങ്കക്കിടയില്ലാത്തവിധം പറയാനാകും. ആനുകാലിക സംഭവങ്ങൾ നൽകു ന്ന പാഠവും അതുതന്നെയാണല്ലോ.

മൂന്നു പ്രാവശ്യം `ത്വലാഖ്‌` എന്നു പറഞ്ഞ്‌ പിരിച്ചയയ്ക്കാവുന്ന വസ്‌തുവായിട്ടല്ലേ ഖുർആൻ ഭാര്യയെ കാണുന്നത്‌?[edit]

അല്ല. ത്വലാഖിനെക്കുറിച്ച തെറ്റിദ്ധാരണയിൽ നിന്നാണ്‌ ഈ സംശയം ഉത്ഭൂതമായിരിക്കുന്നത്‌. പുരുഷൻ തന്റെ അധികാരമുപയോഗിച്ച്‌ വിവാഹന ​‍്ധം വേർപെടുത്തുന്നതിനാണ്‌ സാങ്കേതികമായി ത്വലാഖ്‌ എന്നു പറയുന്നത്‌. ത്വലാഖിലെത്തിച്ചേരാതെ സൂക്ഷിക്കുവാൻ കഴിയുന്നത്ര ശ്രമി ക്കണമെന്നാണ്‌ ഖുർആനിന്റെ താൽപര്യം. പുരുഷൻ തന്റെ ഇണയെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ലെങ്കിൽതന്നെ സാധ്യമാകുന്നത്ര അവളോടൊത്തു ജീവിക്കുവാൻ പരിശ്രമിക്കണമെന്നാണ്‌ അത്‌ അനുശാസിക്കുന്നത്‌. “അവ രോട്‌ നിങ്ങൾ മര്യാദയോടെ സഹവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുക. നിങ്ങൾ ക്ക്‌ അവരോട്‌ വെറുപ്പ്‌ തോന്നിയേക്കാം. എന്നാൽ, നിങ്ങൾക്ക്‌ വെറുപ്പ്തോ ന്നുന്ന ഒന്നിൽതന്നെ അല്ലാഹു ധാരാളം നന്മ നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുകയും ചെയ്യാം” (4:19). ദമ്പതിമാർക്കിടയിൽ ഐക്യം നിലനിർത്താൻ ആവു ന്നതൊക്കെ ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടെന്നാണ്‌ ഖുർആനിന്റെ നിലപാട്‌. എ


ന്നാൽ, സ്നേഹവും ഐക്യവും ഇല്ലാതായിത്തീരുകയും വൈവാഹികജീ വിതത്തിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെടാതിരിക്കുകയും ചെ യ്യുന്ന അവസ്ഥ സംജാതമായാൽ അവർ തമ്മിൽ വേർപിരിയുന്നതിന്‌വി രോധമില്ല. ഈ വേർപിരിയലിന്‌ പുരുഷൻ മുൻകൈയെടുക്കുമ്പോൾ അതിന്‌ ത്വലാഖ്‌ എന്നു പറയുന്നു. ആർത്തവ സമയത്ത്‌ സ്ത്രീയെ ത്വലാഖ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌ ഇസ്ലാം വില ക്കിയിട്ടുണ്ട്‌. ഇക്കാലത്ത്‌ സ്ത്രീയുടെ ശാരീരിക-മാനസിക നിലകളിൽ സ്പഷ്ടമായ മാറ്റമുണ്ടാവുമെന്ന കാര്യം തെളിയിക്കപ്പെട്ടതാണ്‌. അവൾ ക്ക്‌ ശുണ്ഠിയും മറവിയും കൂടുതലായിരിക്കും. അക്കാരണത്താൽതന്നെ ആർത്തവകാലത്ത്‌ തമ്മിൽ പിണങ്ങാനും സാധ്യത കൂടുതലാണ്‌. ഈ പിണക്കം വിവാഹമോചനത്തിലേക്ക്‌ നയിച്ചുകൂടാ. ദമ്പതികൾ തമ്മിൽ താൽപര്യവും ആഭിമുഖ്യവുമുണ്ടാക്കുവാനുതകുന്ന ലൈംഗികന്ധം ഇ ക്കാലത്ത്‌ നിഷിദ്ധവുമാണ്‌. പിണക്കമെല്ലാം തീരുന്നത്‌ കിടപ്പറയിൽ വെ ച്ചാണല്ലോ. ആർത്തവകാലത്തുണ്ടാകുന്ന പിണക്കം തീരാൻ ശുദ്ധിയായ തിന്‌ ശേഷമുള്ള ലൈംഗികന്ധം മതിയാവും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആർത്തവകാലത്ത്‌ ഭാര്യയെ മോചിപ്പിക്കുന്നത്‌ ശരിയല്ലെന്നും അങ്ങനെ മോചിപ്പിച്ചവർ അവളെ തിരിച്ചെടുക്കേണ്ടതുണ്ടെന്നും പ്രവാചകൻ (സ) പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. ശുദ്ധികാലത്ത്‌ തന്റെ ഭാര്യയെ ത്വലാഖ്‌ ചെയ്യുന്ന പുരുഷൻ പക്ഷേ, അവളെ വീട്ടിൽ നിന്ന്‌ പുറത്താക്കാൻ പാടില്ല. അവൾ പുറത്തുപോകാനും പാടില്ല. മൂന്നു തവണ ആർത്തവമുണ്ടാകുന്നതുവരെ അവൾ ഭർതൃഗൃഹ ത്തിൽതന്നെ താമസിക്കേണ്ടതാണ്‌. ആർത്തവം നിലച്ചവർക്ക്‌ മൂന്നുമാ സക്കാലവും ഗർഭിണികൾക്ക്‌ പ്രസവം വരെയുമാണ്‌ ഈ കാലാവധി. ഇദ്ദാ കാലമെന്നാണ്‌ ഈ കാലാവധിക്ക്‌ സാങ്കേതികമായ പേര്‌. ഈ കാല ത്ത്‌ വിവാഹമോചിത ഭർതൃഗൃഹത്തിൽതന്നെ താമസിക്കണമെന്നാണ്‌ ഖുർആനിന്റെ വിധി. “വിവാഹമുക്തകൾ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം കാര്യത്തിൽ, മൂന്ന്‌ തവണആ ർത്തവമുണ്ടാവുന്നത്‌ വരെ കാത്തിരിക്കേണ്ടതാണ്‌. അവർ അല്ലാഹുവി ലും അന്ത്യദിനത്തിലും വിശ്വസിക്കുന്നവരാണെങ്കിൽ തങ്ങളുടെ ഗർ ഭാശയങ്ങളിൽ അല്ലാഹു സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുള്ളതിനെ അവർ ഒളിച്ചുവെക്കുവാൻ പാടില്ല“ (2:228). ”നിങ്ങൾ സ്ത്രീകളെ വിവാഹമോചനം ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ അവരുടെ ഇദ്ദാ കാലത്തിന്‌ (കണക്കാക്കി) വിവാഹമോചനം ചെയ്യുകയും ഇദ്ദാ കാലം നിങ്ങൾ എണ്ണികണക്കാക്കുകയും ചെയ്യുക. നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവാ യ അല്ലാഹുവെ നിങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുക. അവരുടെ വീടു കളിൽ നിന്ന്‌ അവരെ നിങ്ങൾ പുറത്താക്കരുത്‌. അവർ പുറത്തുപോവുകയും ചെയ്യരുത്‌. പ്രത്യക്ഷമായ വല്ല നീചവൃത്തിയും അവൾ ചെയ്യുകയാണെ ങ്കിലല്ലാതെ... അങ്ങനെ അവർ അവരുടെ അവധിയിൽ എത്തുമ്പോൾ നിങ്ങൾ ന്യായമായ നിലയിൽ അവരെ പിടിച്ചുനിർത്തുകയോ ന്യായമായ നിലയിൽ അവരുമായി വേർപിരിയുകയോ ചെയ്യുക“ (65:1, 2). ഇദ്ദയുടെ കാലത്ത്‌ സ്ത്രീയും പുരുഷനും ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാരല്ല. എ ന്നാൽ, അന്യരുമല്ല. പുരുഷന്റെ വീട്ടിലാണ്‌ അവൾ കഴിയുന്നത്‌. വിവാഹ മോചനം ചെയ്ത ശേഷവും സ്ത്രീ ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടിൽതന്നെ താമ സിക്കുന്നത്‌ ഇരുവരുടെയും മനസ്സ്‌ മാറ്റുവാൻ ഉപകരിക്കും. ഇന്നലെവരെ കൂടെക്കിടന്നവർ ഇന്ന്‌ രണ്ടായി കഴിയുകയാണ്‌. അവളെയാണെ ങ്കിൽ അയാൾ കാണുകയും ചെയ്യുന്നു. അയാളുടെ ആസക്തിയെ ഇള ക്കിവിടുവാനും കോപം ശമിപ്പിക്കുകവാനും ഇതുമൂലം കഴിഞ്ഞേക്കും. ഇദ്ദാകാലത്ത്‌ അവളെ മടക്കിയെടുക്കുവാൻ പുരുഷന്‌ അവകാശമുണ്ട്‌. നിരുപാധികം അയാൾക്ക്‌ അതിന്‌ സാധിക്കും. കുടുംസ്ഥാപനം തകരാ തിരിക്കുന്നതിന്‌ എത്ര ശാസ്ത്രീയമായ മാർഗങ്ങളാണ്‌ ഖുർആൻ സ്വീ കരിക്കുന്നത്‌; കർക്കശമായ നിയമങ്ങൾ അടിച്ചേൽപിക്കാതെത ന്നെ. വിവാഹമോചനം നടത്തി. മൂന്ന്‌ ആർത്തവകാലം കഴിയുന്നതുവരെ ഭർതൃഗൃഹത്തിൽ അവൾ താമസിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നിട്ടും അവർ തമ്മിൽ ഇണങ്ങാൻ മാർഗമില്ല. എങ്കിൽ പിന്നെ മോചനംതന്നെയാണ്‌ പ രിഹാരം. ഈ മോചനംപോലും മാന്യമായിരിക്കണമെന്നാണ്‌ ഖുർആനി​‍െ ന്റ അനുശാസന. “ഒന്നുകിൽ മാന്യമായി അവളെ പിടിച്ചുനിർത്തുക, അല്ലെങ്കിൽ മാന്യമായി അവളെ പിരിച്ചയക്കുക” (65:2). വിവാഹസമയത്ത്‌ വരൻ നൽകിയ വിവാഹമൂല്യം പൂർണമായി ഇങ്ങ നെ മോചിപ്പിക്കുന്ന സ്ത്രീക്ക്‌ അവകാശപ്പെട്ടതാണ്‌. കൂടുതലായാലും കുറച്ചായാലും അത്‌ തിരിച്ചുവാങ്ങാൻ പാടില്ല. ഖുർആൻ പറയുന്നു: “നി ങ്ങൾ ഒരു ഭാര്യയുടെ സ്ഥാനത്ത്‌ മറ്റൊരു ഭാര്യയെ പകരം സ്വീകരിക്കുവാ ൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നപക്ഷം അവരിൽ ഒരുവൾക്ക്‌ നിങ്ങൾ ഒരു കൂമ്പാരംത​‍െ ന്ന കൊടുത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും അതിൽ നിന്ന്‌ യാതൊന്നുംതന്നെ നിങ്ങൾ തിരിച്ചുവാങ്ങരുത്‌” (4:20). എന്നാൽ, ഭാര്യയെ സ്പർശിക്കുന്നതിനു മുമ്പാണ്‌ മോചനമെങ്കിൽ നിശ്‌ ചയിക്കപ്പെട്ട വിവാഹമൂല്യത്തിന്റെ പകുതി അവൾക്ക്‌ നൽകിയാൽ മ


തിയാകുന്നതാണ്‌ (2:237). വിവാഹമോചന സമയത്ത്‌ സ്ത്രീകൾക്ക്‌ മാന്യമായ പാരിതോഷി കം നൽകണമെന്നും ഖുർആൻ അനുശാസിക്കുന്നുണ്ട്‌. “വിവാഹമോചി തരായ സ്ത്രീകൾക്ക്‌ ന്യായപ്രകാരം എന്തെങ്കിലും ജീവിതവിഭവമായി നൽകേണ്ടതുണ്ട്‌. ഭയഭക്തിയുള്ളവർക്ക്‌ അതൊരു ബാധ്യതയത്രേ” (2: 241). ഒരാൾ ഒരു സ്ത്രീയെ വിവാഹമോചനം നടത്തി. അൽപകാലത്തിനുശേ ഷം തന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ അയാൾക്ക്‌ പാശ്ചാതാപം തോന്നി. മോ ചിതയായ സ്ത്രീയാണെങ്കിൽ പുനർവിവാഹം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുമില്ല. അയാൾ ക്ക്‌ അവളെ തന്റെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിക്കണമെന്ന്‌ ആഗ്രഹം ജനിച്ചു. എങ്കിൽ അയാൾക്ക്‌ അവളെ പുനർവിവാഹം കഴിക്കാൻ ഖുർആൻ അനുവ ദിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ പുനർവിവാഹം ചെയ്യപ്പെട്ടതിനുശേഷം ഒരിക്കൽ കൂടി അതേസ്ത്രീയെതന്നെ വിവാഹമോചനം ചെയ്യുന്നുവെന്നു കരുതു ക. ഒരു പ്രാവശ്യംകൂടി മാത്രമേ അയാൾക്ക്‌ അവളെ തിരിച്ചെടുക്കാൻ അവ കാശമുള്ളൂ. മൂന്നാം തവണയും അയാൾ അവളെ ത്വലാഖ്‌ ചെയ്യുകയാണെ ങ്കിൽ പിന്നെ അയാൾക്ക്‌ അവളെ തിരിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയില്ല. ഇതാ ണ്‌ ഖുർആൻ പ്രതിപാദിക്കുന്ന മൂന്നു ത്വലാഖുകൾ. ഖുർആൻതന്നെ പറയ ട്ടെ: “(മടക്കിയെടുക്കാൻ അനുമതിയുള്ള) വിവാഹമോചനം രണ്ടു പ്രാവ ശ്യം മാത്രമാകുന്നു. പിന്നെ ഒന്നുകിൽ മര്യാദയനുസരിച്ച്‌ കൂടെ നിർ ത്തുകയോ അല്ലെങ്കിൽ നല്ല നിലയിൽ പിരിച്ചയക്കുകയോ ആണ്‌ വേണ്ട ത്‌... ഇനിയും (മൂന്നാമതും) അവൻ അവളെ വിവാഹമോചനം ചെയ്യുകയാ ണെങ്കിൽ അതിനുശേഷം അവളുമായി ബന്ധപ്പെടൽ അവന്‌ അനുവ ദനീയമാവില്ല“ (2:229, 230). ഇതാണ്‌ ഖുർആനിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്ന മൂന്ന്‌ ത്വലാഖുകൾ. മൂന്നുംമൂ ന്നു പ്രാവശ്യമായി നടക്കുന്ന വിവാഹമോചനങ്ങളാണവ. ഒരേസമയംമൂ ന്ന്‌ ത്വലാഖ്‌ ചൊല്ലുന്നത്‌ നിഷിദ്ധമാണെന്ന കാര്യത്തിൽ പ്രമുഖ മുസ്ലിം പണ്ഡിതന്മാർക്കിടയിൽ പക്ഷാന്തരമില്ല. മൂന്നു ത്വലാഖും ഒന്നിച്ചുചൊ ല്ലിയ ഒരാളെ ഉമർ (റ) ചമ്മട്ടികൊണ്ട്‌ അടിക്കുവാൻ കൽപിക്കുകയു ണ്ടായി. ഇതിൽ നിന്ന്‌ ഇത്തരമൊരു നടപടിയെ ഇസ്ലാം എന്തുമാത്രംവെ റുക്കുന്നുവെന്ന്‌ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും. മൂന്ന്‌ ത്വലാഖുകൾ എന്ന പദ്ധതി യഥാർഥത്തിൽ സ്ത്രീക്ക്‌ ഗുണകരമാണെന്നതാണ്‌ വാസ്തവം. ഖുർആൻ പറഞ്ഞ രീതിയിൽ ജീവിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക്‌ അയാളുടെ ഹൃദയ ത്തിനകത്ത്‌ സ്നേഹത്തിന്റെ ലാഞ്ഛനയെങ്കിലും ബാക്കിയുണ്ടെങ്കിൽ മൂന്നാമത്‌ ത്വലാഖ്‌ ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല. സ്വന്തം ഭാര്യയോടൊപ്പം ഒന്നിച്ചു കഴിയാൻ എന്തെങ്കിലും പഴുതുണ്ടോയെന്ന്‌ അന്വേഷിക്കുകയും ഉണ്ടെ ങ്കിൽ അതുപയോഗപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുകയാണ്‌ മൂന്നാമത്തെ ത്വലാ ഖിന്‌ മുമ്പ്‌ അയാൾ ചെയ്യുക. രണ്ടു പ്രാവശ്യം അയാൾ സഹിച്ച വിരഹ ദുഃഖം അയാളെ അലട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കും. ഇനിയൊരിക്കലും ഒന്നിച്ചുകഴിയാ ൻ സാധിക്കില്ലെന്ന്‌ ഉറപ്പായതിന്‌ ശേഷം മാത്രമേ മൂന്നാം പ്രാവശ്യം അയാൾ അവളെ വിവാഹമോചനം ചെയ്യുകയുള്ളൂ.

സ്ത്രീക്ക്‌ പുരുഷനെപ്പോലെ വിവാഹമോചനത്തിന്‌ അവകാശമു​‍േണ്ടാ? എന്താണ്‌ ഈ രംഗത്തെ ഖുർആനിക നിർദേശം?[edit]

വിവാഹമോചനത്തിന്‌ സ്ത്രീക്ക്‌ അവകാശമുണ്ട്‌. സ്ത്രീയുടെ വിവാഹ മോചനം രണ്ടു തരമാണ്‌. ഖുൽഉം ഫസ്ഖും. തന്റെ ഭർത്താവിനെ വെറുക്കുകയും അയാളോടൊപ്പം ജീവിക്കുവാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീക്ക്‌ അയാളോട്‌ വിവാഹമോ ചനത്തിന്‌ ആവശ്യപ്പെടാവുന്നതാണ്‌. ഇതാണ്‌ `ഖുൽഅ​‍്‌`. ഭർത്താവിൽ നിന്ന്‌ ലഭിച്ച വിവാഹമൂല്യം തിരിച്ചുകൊടുക്കണമെന്നുള്ളതാണ്‌ `ഖുൽ ഇ`നുള്ള നിന്ധന. വിവാഹം വഴി ഭാര്യക്ക്‌ ലഭിച്ച സമ്പത്ത്‌ തിരിച്ചുകൊ ടുക്കണമെന്നർഥം. ഇക്കാര്യം വിവരിക്കുന്ന ഖുർആൻ സൂക്തം നോ ക്കുക: “അങ്ങനെ അവർക്ക്‌ (ദമ്പതികൾക്ക്‌) അല്ലാഹുവിന്റെ നിയമപരി ധികൾ പാലിക്കുവാൻ കഴിയില്ലെന്ന്‌ നിങ്ങൾക്ക്‌ ഉത്കണ്ഠ തോന്നുകയാണെ ങ്കിൽ അവൾ വല്ലതും വിട്ടുകൊടുത്ത്‌ സ്വയം മോചനം നേടുന്നതിന്‌ അവർ ഇരുവർക്കും കുറ്റമില്ല. (2:229). `ഖുൽഇ`നുള്ള നിന്ധനകൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്‌. ഒന്ന്‌: ത്വലാഖിനെപ്പോലെതന്നെ അനിവാര്യമായ സാഹചര്യങ്ങളില്ലാതെ ഖുൽഅ​‍്‌ ചെയ്യാൻ പാടില്ലാത്തതാകുന്നു. പ്രവാചകൻ (സ) പറഞ്ഞു: “പ്രയാസമുണ്ടാവുമ്പോഴല്ലാതെ ഭർത്താവിൽ നിന്ന്‌ വിവാഹമോചനം ആവ ശ്യപ്പെടുന്ന സ്ത്രീക്ക്‌ സ്വർഗത്തിന്റെ സുഗന്ധം പോലും നിഷിദ്ധമാണ്‌” (അ ​‍ൂദാവൂദ്‌). രണ്ട്‌: സ്ത്രീ ഖുൽഅ​‍്‌ ആവശ്യപ്പെട്ടാൽ അവളെ മോചിപ്പിക്കേണ്ടത്‌ പുരുഷന്റെ ബാധ്യതയാണ്‌. മൂന്ന്‌: താൻ നൽകിയ വിവാഹമൂല്യം പൂർണമായോ ഭാഗികമായോ ആവശ്യപ്പെടാൻ പുരുഷന്‌ അവകാശമുണ്ട്‌. വിവാഹമൂല്യത്തിൽ കവിഞ്ഞ യാതൊന്നും ആവശ്യപ്പെടാവതല്ല. നാല്‌: താൻ ആവശ്യപ്പെട്ട തുക നൽകുന്നതോടുകൂടി ഖുൽഅ​‍്‌ സാ


ധുവായിത്തീരുന്നു. അഥവാ ആ സ്ത്രീ പുരുഷന്റെ ഭാര്യയല്ലാതായിമാറു ന്നു. ഇത്തരം വിവാഹമോചനങ്ങൾ പ്രവാചകന്റെ (സ) കാലത്തു നടന്ന തായി കാണാനാവും. താൻ ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത ഭാര്യയെക്കൊണ്ട്‌ ഖുൽഅ​‍്ചെ യ്യിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി അവളെ പ്രയാസപ്പെടുത്തുന്ന സമ്പ്രദായം നില വിലുണ്ടായിരുന്നു. താൻ നൽകിയ വിവാഹമൂല്യം തിരിച്ചുവാങ്ങുന്നതി നുവേണ്ടിയായിരുന്നു അത്‌. ഖുർആൻ ഈ സമ്പ്രദായത്തെ ശക്തിയായി വിലക്കുന്നുണ്ട്‌. “നിങ്ങൾ കൊടുത്തിട്ടുള്ളതിൽ ഒരു ഭാഗം തട്ടിയെടുക്കാനായി നിങ്ങൾ അവരെ മുടക്കിയിടുകയും ചെയ്യരുത്‌” (4:19). സ്ത്രീയുടെ രണ്ടാമത്തെ വിവാഹമോചന രീതിയാണ്‌ `ഫസ്ഖ്‌`. ഭാര്യ യുടെ അവകാശങ്ങൾ നിഷേധിക്കുകയും അതോടൊപ്പം വിവാഹമോ ചനം നൽകാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പുരുഷന്മാരിൽ നിന്ന്‌ ന്യായാധിപ ന്റെ സഹായത്തോടെ നേടുന്ന വിവാഹമോചനമാണിത്‌. ഭർത്താവിൻസ ന്താനോൽപാദനശേഷി ഇല്ലെന്ന്‌ തെളിയുക, ലൈംഗികന്ധത്തിൻസാധ ​‍ിക്കാതിരിക്കുക, അവിഹിത വേഴ്ചകളിൽ മുഴുകുക, ക്രൂരമായി പെ രുമാറുക, തന്നെ അധാർമിക വൃത്തിക്ക്‌ നിർന്ധിക്കുക, ജീവിതത്തി​‍െ ന്റ അടിസ്ഥാനാവശ്യങ്ങൾ നിഷേധിക്കുക, തന്റെ സ്വത്തുക്കൾ അ ന്യായമായി ഉപയോഗിക്കുക, ഒന്നിലധികം ഭാര്യമാരുള്ളയാളാണെങ്കിൽ തന്നോട്‌ നീതിപൂർവം വർത്തിക്കാതിരിക്കുക, തുടങ്ങിയ അവസരങ്ങളിൽ ഭാര്യക്ക്‌ ന്യായാധിപൻ മുഖേന വിവാഹന്ധം വേർപെടുത്താവുന്നതാണ്‌. ഇതാണ്‌ ഫസ്ഖ്‌. തന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ രക്ഷാധികാരികൾ വിവാഹം ചെയ്തുകൊടുത്താലും ഭർത്താവ്‌ എവിടെയാണെന്നറിയാത്ത സ്‌ ഥിതി ഉണ്ടെങ്കിലും ഭാര്യക്ക്‌ ഫസ്ഖ്‌ ചെയ്യാവുന്നതാണ്‌. ഫസ്ഖ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌ ന്യായാധിപനിലൂടെയായിരിക്കണമെന്നുള്ളതാണ്‌ അതിനുള്ള നിന്ധന. ഭാര്യ ഉന്നയിക്കുന്ന കാരണങ്ങൾ ഫസ്ഖിന്‌ പ്രേരി പ്പിക്കാവുന്ന തരത്തിലുള്ളതാണോ എന്ന്‌ പരിശോധിക്കുന്നത്‌ ന്യായാധി പനാണ്‌. അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ വിവാഹമൂല്യം തിരിച്ചുനൽകാതെതന്നെ അവൾക്ക്‌ അവനുമായുള്ള ബന്ധത്തിൽ നിന്ന്‌ പിരിയാനുള്ള സംവിധാന മുണ്ട്‌. ചുരുക്കത്തിൽ, പുരുഷന്റെയും സ്ത്രീയുടെയും പ്രകൃതിയെപ്പറ്റി ശരി ക്കറിയാവുന്ന പടച്ചതമ്പുരാൻ ഇരുവർക്കും പറ്റിയ രീതിയിൽതന്നെയാ ണ്‌ അവരുടെ വിവാഹമോചനരീതിപോലും ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന വസ്തുതയാണ്‌ ഇതിൽ നിന്നെല്ലാം വ്യക്തമാകുന്നത്‌.

വിധവയായിത്തീർന്ന സ്ത്രീ സമൂഹത്തിൽ നിന്നകന്ന്‌ നാലു മാസത്തിലധികം ദുഃഖമാചരിക്കണമെന്ന്‌ ഖുർആൻ നിർദേശിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ?[edit]

ഇത്‌ സ്ത്രീയെ പ്രയാസപ്പെടുത്തുന്നതല്ലേ? ഭർത്താവ്‌ മരിച്ച സ്ത്രീ നാലുമാസവും പത്തു ദിവസവും ദുഃഖമാചരി ക്കണമെന്ന്‌ ഖുർആൻ അനുശാസിക്കുന്നുണ്ട്‌. “നിങ്ങളാരെങ്കിലും തങ്ങ ളുടെ ഭാര്യമാരെ വിട്ടേച്ചുകൊണ്ട്‌ മരണപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ അവർ തങ്ങ ളുടെ കാര്യത്തിൽ നാലു മാസവും പത്തുദിവസവും കാത്തിരിക്കേണ്ടതാണ്‌. എന്നിട്ട്‌ അവരുടെ ആ അവധിയെത്തിയാൽ തങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ അവർ മര്യാദയനുസരിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുന്നതിൽ നിങ്ങൾക്ക്‌ കുറ്റമൊന്നുമില്ല” (2:224). എന്തിനാണത്‌? രണ്ടു ഉദ്ദേശ്യങ്ങളാണുള്ളത്‌. തന്റെ ജീവിത പങ്കാളിയു ടെ വേർപാടിൽ ദുഃഖാചരണം നടത്തുകയാണ്‌ ഒന്ന്‌. അന്തരിച്ച ഭർ ത്താവിൽ നിന്ന്‌ താൻ ഗർഭം ധരിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന സംശയം ദുരീകരിക്കു കയാണ്‌ മറ്റൊന്ന്‌. ഈ കാലത്ത്‌ അവൾ ചെയ്യേണ്ടതെന്താണ്‌? ദുഃഖാചരണകാലത്ത്‌ അവൾ വിവാഹിതയാകാൻ പാടില്ല. വിവാഹാലോചനകളും ഇക്കാലത്ത്‌വി ലക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അഴകും മോടിയും കൂട്ടി പുരുഷന്മാരെ ആകർഷി ക്കുകയോ സ്വമനസ്സിൽ ലൈംഗികതൃഷ്ണ വളർത്തുകയോ ചെയ്തുകൂ


ടാ. വർണശളമായ ആടയാഭരണങ്ങൾ ധരിക്കുകയും ചായവും സുറുമ യും ഉപയോഗിക്കുകയും സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ പുരട്ടുകയും ചെയ്യുന്നതി ൽ നിന്ന്‌ ഇക്കാലത്ത്‌ അവൾ വിലക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അത്യാവശ്യകാര്യങ്ങൾ ക്കായി പുറത്തുപോകുന്നതിനെയോ മാന്യവും വൃത്തിയുള്ളതുമായ വസ്​‍്ര തം ധരിക്കുന്നതിനെയോ നിരോധിച്ചതായി കാണാൻ കഴിയില്ല. ചുരു ക്കത്തിൽ, ലൈംഗിക ചിന്തയുണ്ടാക്കുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളിൽ നിന്നും അക ന്നുനിൽക്കാൻ ദുഃഖാചരണകാലത്ത്‌ സ്ത്രീ ബാധ്യസ്ഥയാണ്‌. ഭർത്താവ്‌ മരിച്ച്‌ നാലു മാസവും പത്തു ദിവസവും കഴിഞ്ഞാൽ-ഗർ ഭിണിയാണെങ്കിൽ പ്രസവിച്ചാൽ-അവൾക്ക്‌ ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ ചെയ്യാവു ന്നതാണ്‌. ഒന്നുകിൽ പുനർവിവാഹം ചെയ്യാം. അല്ലെങ്കിൽ തൽക്കാലം വിവാഹം വേണ്ടെന്നു വെക്കാം. എല്ലാം അവളുടെ ഇഷ്ടത്തിന്‌ വിടേ ണ്ടതാണ്‌. അജ്ഞാന കാലത്ത്‌ അറ്യേയിൽ വിധവകൾ ഒരു വർഷം ദുഃഖാചര ണം നടത്തുമായിരുന്നു. അങ്ങേയറ്റം മലിനമായി വസ്ത്രം ധരിച്ച്‌, കുളി ക്കുകയോ വൃത്തിയാവുകയോ ചെയ്യാതെയുള്ള ദുഃഖാചരണം. ഇതിൽ നിന്ന്‌ പരിവർത്തനം ഉണ്ടാക്കുകയാണ്‌ ഇസ്ലാം ചെയ്തത്‌. ഭർത്താവ്‌ മരിച്ച ഹൈന്ദവ സ്ത്രീ എന്തു ചെയ്യണം? മനുസ്മൃതിയുടെ വിധി കാണുക: കാമം തുക്ഷ പയേ ദ്ദേഹം പുഷ്പ മൂല ഫലൈഃ ശുഭൈഃ ന തു നാമാഭി ഗൃഹ്ണീ യാത്പത്യൗ പ്രേത പരസ്യതു ആസീതാ മരണാൽ ക്ഷാന്താ നിയതാ ബ്രഹ്മചാരിണീയോ ധർമ്മ ഏകപത്നീ നാം കാംക്ഷന്തീ തമനുത്തമം (5:157, 158). (ഭർത്താവ്‌ മരിച്ച ശേഷം പരിശുദ്ധമായ കിഴങ്ങ്‌, ഫലം, പുഷ്പം മുതലാ യ ആഹാരങ്ങൾകൊണ്ട്‌ ദേഹത്തിന്‌ ക്ഷതം വരുത്തി കാലം നയി​‍േ ക്കണ്ടതാണ്‌. കാമവികാരോദ്ദേശ്യത്തിന്മേൽ മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ പേരു പറയരുത്‌. ഭർത്താവ്‌ മരിച്ച ശേഷം ജീവാവസാനം വരെ സഹനശീലയായി പരിശുദ്ധയായി ബ്രഹ്മധ്യാനമുള്ളവളായും മധുമാംസഭക്ഷണം ചെ യ്യാത്തവളായും ഉത്കൃഷ്ടയായ പതിവ്രതയുടെ ധർമത്തെ ആഗ്രഹിക്കു ന്നവളായും ഇരിക്കേണ്ടതാകുന്നു). ഇത്‌ മനുസ്മൃതിയുടെ വിധി. ഇന്ത്യയിൽ നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന അവസ്‌ ഥ ഇതിലും ഭീകരമായിരുന്നു. ഭർത്താക്കന്മാർ മരിച്ചാൽ അവരുടെ ചി തയിൽ ചാടി മരിക്കണമെന്ന്‌ സ്ത്രീ നിർദേശിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ക്രൂരമായസ തി സമ്പ്രദായം! അത്‌ അനുഷ്ഠിക്കുവാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന വിധവകൾ തലമൊട്ടയടിച്ച്‌ സമൂഹത്തിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടു കഴിയണമായിരുന്നു. ശൈശവവി വാഹത്തിന്‌ ശേഷം വിധവകളാകുന്ന ആറും ഏഴും വയസ്സ്‌ പ്രായമു ള്ള പെൺകിടാങ്ങൾപോലും തലമൊട്ടയടിച്ച്‌ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഭി ക്ഷുണികളായി കഴിഞ്ഞുകൂടണമെന്നായിരുന്നു നിയമം. ഇവർക്ക്‌ അനുവദി ക്കപ്പെട്ടിരുന്നതോ ഒരു നേരത്തെ ഭക്ഷണം മാത്രം! വിധവകളെ പുനർവിവാഹത്തിൽ നിന്ന്‌ ഖുർആൻ വിലക്കുന്നില്ല. അവ ർ നാലു മാസവും പത്തു ദിവസവും കാത്തിരിക്കണമെന്നു മാത്രമാണ്‌ അത്‌ അനുശാസിക്കുന്നത്‌. ഈ കാത്തിരിപ്പാകട്ടെ തികച്ചും ശാസ്ത്രീയവും സ്ത്രീക്ക്‌ ഗുണം ചെയ്യുന്നതുമാണുതാനും. ഇതിനിടക്ക്‌ സ്ത്രീവി വാഹിതയാവുകയും ഉടൻ ഗർഭിണിയായി അവർക്ക്‌ കുഞ്ഞുണ്ടാവുകയു മാണെങ്കിൽ അതിന്റെ പിതൃത്വത്തെക്കുറിച്ച്‌ സംശയം ഉണ്ടാകുവാൻ സാധ്യതയുണ്ട്‌. ഈ സംശയം തന്റെ കുടുംഭദ്രതയും മനസ്സമാധാന വും തകർക്കുന്നതിലേക്ക്‌ നയിച്ചേക്കും. ഖുർആൻ പറഞ്ഞ പ്രകാരം കാത്തിരുന്ന ശേഷം പുനർവിവാഹം ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീ ഗർഭിണിയാകു​‍േ മ്പാൾ ഈ പ്രശ്നം ഉദിക്കുന്നില്ല. അത്‌ രണ്ടാം ഭർത്താവിന്റെ കുഞ്ഞു തന്നെയാണെന്ന്‌ ഉറപ്പിക്കാനാവും. വിധവയുടെ ദുഃഖാചരണം സംന്ധി ച്ച ഖുർആനിക ഇദ്ദയുടെ നിയമവും സ്ത്രീക്ക്‌ അനുഗുണമാണെന്നും പ്ര യാസപ്പെടുത്താതിരിക്കാനുള്ളതാണെന്നുമുള്ള വസ്തുതയാണ്‌ ഇവിടെവ്യ ക്തമാകുന്നത്‌.


എം. എം. അക്ബറിന്റെ NICHE OF TRUTH ഇറക്കിയ ഖുർആനിന്റെ മൌലികത ഭാഗം -1 താളുകളിൽ[edit]


  1. ഖുർആനിനെക്കുറിച്ച്‌
    1. 1. എന്താണ്‌ ഖുർആൻ?
    2. 2. `വേദഗ്രന്ഥം` എന്നതുകൊണ്ടുള്ള വിവക്ഷയെന്താണ്‌?
    3. 3. എന്തിനാണ്‌ വേദഗ്രന്ഥങ്ങൾ?
    4. 4. ഖുർആനിനു മുമ്പുള്ള വേദഗ്രന്ഥങ്ങളെക്കുറിച്ച്‌ ഖുർആൻ എന്തു പറയുന്നു?
    5. 5. തൗറാത്ത്‌, സബൂർ, ഇഞ്ചീൽ, തുടങ്ങിയവ ഇന്ന്‌ ബൈബിളിൽ കാണുന്ന തോറ(പഞ്ചപുസ്തകങ്ങൾ) സങ്കീർത്തനങ്ങൾ സുവിശേഷങ്ങൾ എന്നിവയാണോ?
    6. 6. ഹൈന്ദവ വേദങ്ങളെക്കുറിച്ച്‌ ഖുർആൻ എന്ത്‌ പറയുന്നു?
    7. 7. ഖുർആനിന്റെ പ്രമേയമെന്താണ്‌?
    8. 8. ഖുർആനിലെ പ്രതിപാദന ശൈലി...?
    9. 9. ഖുർആനിലെ വാക്യങ്ങൾ അധ്യായങ്ങൾ എന്നിവയെപ്പറ്റി...?
    10. 10. ഖുർആൻ ദൈവിക ഗ്രന്ഥമാണെന്നതിന്‌ എന്താണ്‌ തെളിവ്‌?
  2. ഖുർആനിന്റെ അവകാശവാദം
    1. 11. ഖുർആൻ സ്വയം ദൈവികമാണെന്ന്‌ അവകാശപ്പെടുന്നുണ്ടേ?
    2. 12. മറ്റു വേദങ്ങളും ദൈവികമാണെന്ന്‌ അവകാശപ്പെടുന്നില്ലേ?
    3. 13. തിമോത്തെയേസ്‌ 3:16-ൽ ബൈബിൾ ദൈവവചനമാണെന്ന്‌ പറയുന്നുണ്ടല്ലോ?
    4. 14. ദൈവികമാണെന്ന സ്വയം അവകാശവാദം കൊണ്ടുമാത്രം ഒരു ഗ്രന്ഥംദൈവികമാകുമോ?
  3. ഖുർആനിന്റെ രചന
    1. 15. മുഹമ്മദ്‌ നബി(സ)യുടെ രചനയാണ്‌ ഖുർആൻ എന്നു വാദിച്ചുകൂടെ?
    2. 16. താൻ ദൈവദൂതനാണെന്ന്‌ വരുത്തിത്തീർത്ത്‌ ലഭിക്കുന്ന ഭൗതിക നേട്ടങ്ങളായിക്കൂടെ ഖുർആനിന്റെ രചനയ്ക്കുപിന്നിൽ മുഹമ്മദ്‌ നബി(സ)ന്റെ ലക്ഷ്യം?
    3. 17. അധികാരമായിരുന്നു മുഹമ്മദ്‌(സ) ലക്ഷ്യമാക്കിയിരുന്നതെന്ന്‌ കരുതുന്നതിലെന്താണ്‌ തെറ്റ്‌?
    4. 18. അസംഘടിതരായിരുന്ന അറബികളെ സംഘടിപ്പിക്കുകയും ഉന്നതിയിലേക്ക്‌നയിക്കുകയും ചെയ്യുകയെന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ മുഹമ്മദ്‌(സ) നിർമിച്ചെടുത്തഗ്രന്ഥമാണ്‌ ഖുർആനെന്ന്‌ കരുതിക്കൂടെ?
    5. 19. അധാർമികതയിൽ മുങ്ങിക്കുളിച്ചിരുന്ന സമൂഹത്തെ ധാർമികതയിലേക്ക്‌നയിക്കുവാൻ വേണ്ടി മുഹമ്മദ്‌ രചിച്ച കൃതിയാണ്‌ ഖുർആൻ എന്ന്‌ പറഞ്ഞാൽഅത്‌ നിഷേധിക്കുവാൻ കഴിയുമോ?
    6. 20. മുഹമ്മദി(സ)ന്‌ ഉന്മാദരോഗ ( ‍ാമായിരുന്നുവെന്നും വെളിപാടുകൾവരുന്നതുപോലെയുള്ള തോന്നൽ പ്രസ്തുത രോഗത്തിന്റെ ലക്ഷണമാണെന്നുംവന്നുകൂടെ? സമകാലികരാൽ അദ്ദേഹം ഭ്രാന്തനെന്ന്‌ അധിക്ഷേപിക്കപ്പെടുകയുംചെയ്തിട്ടുണ്ടല്ലോ?
    7. 21. മുഹമ്മദിന്‌ (സ) വെളിപാടുകൾ വന്നിരിക്കാം. എന്നാൽ, അവ പൈശാചികവെളിപാടുകൾ ആയിക്കൂടെ?
  4. ഖുർആനും സാഹിത്യവും
    1. 22. ഖുർആൻ ഒരു അമാനുഷിക ദൃഷ്ടാന്തമാണെന്ന്‌ പറയുമ്പോൾ എന്താണ്‌അർഥമാക്കുന്നത്‌?
    2. 23. ഖുർആനിനെ അമാനുഷിക ദൃഷ്ടാന്തമാക്കുന്നതെന്താണ്‌?
    3. 24. ഖുർആനിനെ അതുല്യവും അനുകരണാതീതമാവുമാക്കുന്നതെന്തെല്ലാം?
    4. 25. സാഹിത്യം സാർഥകമാകുന്നത്‌ ശ്രോതാവിന്റെ മനസ്സിൽ മാറ്റങ്ങളുടെ കൊടുങ്കാറ്റ്‌വീശുമ്പോഴാണെന്ന്‌ പറയാറുണ്ട്‌. ഈ പരിപ്രേക്ഷ്യത്തിൽ ഖുർആൻ ഒരുഉത്തമമായ കൃതിയാണെന്ന്‌ പറയാനാകുമോ?
    5. 26. ഒരു ഉന്നതമായ സാഹിത്യകൃതിയാണെന്ന്‌ എന്നതുകൊണ്ടുമാത്രം ഖുർആൻദൈവികമാണെന്ന്‌ പറയാനാകുമോ?
    6. 27. വിവിധ ഭാഷകളിൽ ഉണ്ടായിട്ടുള്ള അദ്വിതീയമായ സാഹിത്യകൃതികളെപ്പോലെ ഒരുസാഹിത്യസൃഷ്ടി മാത്രമല്ലേ ഖുർആൻ. അത്തരം സാഹിത്യകൃതികൾക്ക്‌തുല്യമായ ഒരു കൃതിയുണ്ടാക്കാൻ നടത്തുന്ന വെല്ലുവിളിയെപ്പോലെ വ്യർഥമല്ലേഖുർആനിലെ വെല്ലുവിളിയും?
  5. ഖുർആൻ ക്രോഡീകരണം
    1. 28. ഖുർആൻ, ദൈവത്തിൽ നിന്ന്‌ മുഹദി(സ)ന്‌ ക്രോഡീകൃത ഗ്രന്ഥമായിലഭ‍ിച്ചതാണോ?
    2. 29. മനുഷ്യർക്ക്‌ സന്മാർഗദർശനം നൽകുന്നതിനായി ദൈവം തമ്പുരാൻ അവതരിപ്പിപ്പിച്ചഗ്രന്ഥമാണ്‌ ഖുർആനെങ്കിൽ അത്‌ മുഴുവനായി ഒരു ഗ്രന്ഥരൂപത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചുകൂടായിരുന്നില്ലേ?
    3. 30. വ്യത്യസ്ത സമയങ്ങളിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഖുർആൻ സൂക്തങ്ങളെല്ലാം ഒന്നായി‍്രേകാഡീകരിക്കപ്പെട്ടത്‌ എന്നായിരുന്നു?
    4. 31. മുഹമ്മദി(സ)ന്റെ കാലത്ത്‌ ഖുർആൻ ഒരു ഗ്രന്ഥമായി ക്രോഡീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവോ?
    5. 32. ഖുർആൻ രണ്ടു പുറം ചട്ടകൾക്കുള്ളിൽ, ഒരൊറ്റ ഗ്രന്ഥമായി ക്രോഡീകരിക്കപ്പെട്ടത്‌എന്നായിരുന്നു? ഏത്‌ സാഹചര്യത്തിൽ?
    6. 33. യേശുവിനുശേഷം അനുയായികൾ സുവിശേഷങ്ങൾ എഴുതി; മുഹമ്മദി(സ)ന്‌ ശേഷംഅനുയായികൾ ഖുർആൻ എഴുതി; ഇവ തമ്മിൽ എന്തെങ്കിലും വ്യത്യാസമുണ്ടോ?
    7. 34. അബൂക്കറി(റ)ന്റെ കാലത്ത്‌ ക്രോഡീകരിക്കപ്പെട്ട ഖുർആൻ കോപ്പി ഇന്ന്‌ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടോ? ഇല്ലെങ്കിൽ എന്തുകൊണ്ട്‌?
    8. 35. `ക്രിസ്താ‍്ദം 325-ൽ ചേർന്ന നിഖിയാ കൗൺസിൽ കാനോനികമായി അംഗീകരിച്ചകൃതികൾ മാത്രം നിലനിർത്തി ബാക്കി എല്ലാ ക്രൈസ്തവ ഗ്രന്ഥങ്ങളും ചുട്ടുകരിക്കുവാൻ സഭ ആഹ്വാനം നൽകി. ഉസ്മാൻ (റ)തന്റെ നിർദേശപ്രകരം തയാർചെയ്യപ്പെട്ട ഖുർആൻ പ്രതികൾ മാത്രം നിലനിർത്തി ബാക്കിയുള്ളവയെല്ലാം ചുട്ടുകരിക്കാൻ കൽപിച്ചു. ഉസ്മാൻ ചെയ്തതും നിഖിയാ കൗൺസിൽ ചെയ്തതും തമ്മിൽഎന്തു വ്യത്യാസമാണുള്ളത്‌?
  6. ഖുർആനും സാന്മാർഗിക സംവിധാനവും
    1. 36. ഖുർആൻ ദൈവികമാണെന്നതിന്‌ അത്‌ പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന സാന്മാർഗിക സംവിധാനംതെളിവാകുന്നതെങ്ങനെ?
    2. 37. ഖുർആൻ പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന സാന്മാർഗികക്രമം കിടയറ്റതാണെന്ന്‌ ഖുർആൻ സ്വയംഅവകാശപ്പെടുന്നുണ്ടോ?
    3. 38. എന്ത്‌ അർഥത്തിലാണ്‌ ഖുർആൻ അവതരിപ്പിക്കുന്ന സാന്മാർഗികക്രമംകിടയറ്റതാണെന്ന്‌ പറയുന്നത്‌?
    4. 39. മറ്റു മതഗ്രനഥങ്ങളും മാതൃകായോഗ്യമായ സാന്മാർഗിക സംവിധാനത്തെക്കുറിച്ച്‌പ്രതിപാദിക്കുന്നില്ലേ?
    5. 40. പ്രവാചകന്മാർ ചെയ്തതായി ബൈബിളിൽ പറയുന്ന പാപങ്ങളിൽ പലതും മുസ്ലിംഗ്രന്ഥങ്ങളും ശരിവെച്ചുകൊണ്ട്‌ ഉദ്ധരിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. അവർ പാപം ചെയ്തുവെൻന്മുസ്ലിംകളും അംഗീകരിക്കുന്നുവെന്നല്ലേ ഇതിൽ നിന്നും മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്‌?
    6. 41. പ്രവാചകന്മാർക്കൊന്നും യാതൊരു അബദ്ധവും വന്നുഭവിക്കുകയില്ലെന്നാണോഖുർആൻ പഠിപ്പിക്കുന്നത്‌?
    7. 42. മുഹമ്മദ്‌(സ) ഒരുപാട്‌ പാപങ്ങൾ ചെയ്തിരുന്നുവെന്നാണല്ലോ ഖുർആനിലെ ചിലപരാമർശങ്ങളിൽ നിന്ന്‌ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നത്‌?
  7. ഖുർആനും സ്ത്രീകളും
    1. 43. പുരുഷാധിപത്യത്തിലധിഷ്ഠിതമായ ഒരു ധാർമിക വ്യവസ്ഥയാണ്‌ ഖുർആൻഅവതരിപ്പക്കുന്നതെന്ന ആരോപണത്തിൽ എന്തുമാത്രം കഴമ്പുണ്ട്‌?
    2. 44. സ്ത്രീയെക്കുറിച്ച ഖുർആനിക സങ്കൽപമെന്താണ്‌?
    3. 45. പെണ്ണിനോട്‌ ബാധ്യതകളെക്കുറിച്ചും ആണിനോട്‌ അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ചും സംസാരിക്കുന്നവയാണ്‌ ആൺകോയ്മ ( ) വ്യവസ്ഥിതികൾ. ഖുർആനിലും ഇതുതന്നെയല്ലേ കാണാൻ കഴിയുന്നത്‌?
    4. 46. സ്ത്രീ പൂജിക്കപ്പെടുന്നിടത്താണ്‌ ദേവതകൾ പ്രസാദിക്കുന്നതെന്ന്‌ പഠിപ്പിക്കുന്നഹൈന്ദവ ദർശനമല്ലേ ഖുർആനിനേക്കാൾ സ്ത്രീകൾക്ക്‌ സ്വീകാര്യമായി അനുഭവപ്പെടുന്നത്‌?
    5. 47. പാശ്ചാത്യലോകത്തെ സ്ത്രീകൾ അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെഅടിസ്ഥാനം ക്രൈസ്തവ ദർശനമാണല്ലോ. ആ നിലയ്ക്ക്‌ ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെവീക്ഷണമല്ലേ ഖുർആനിക വീക്ഷണത്തെക്കാൾ സ്ത്രീക്ക്‌ നല്ലത്‌?
    6. 48. പുരുഷനെയും സ്ത്രീയെയും അധ്വാനിക്കുന്ന വർഗത്തിലെ തുല്യതയുള്ള രണ്ട്‌അംഗങ്ങളായിക്കാണുന്ന മാർക്സിസത്തിന്റെ വീക്ഷണമല്ലേ ഖുർആനികദർശനത്തേക്കാൾ സ്ത്രീക്ക്‌ അഭികാമ്യം?
    7. 49. ആധുനിക ജനാധിപത്യത്തിന്‌ കീഴിലുള്ള സ്ത്രീപുരുഷ സമത്വമല്ലേ ഖുർആനികവീക്ഷണത്തേക്കാൾ കരണീയമായിട്ടുള്ളത്‌?
    8. 50. പുരുഷനു സ്ത്രീക്കുമേലുള്ള അധീശത്വം അനുവദിച്ചുകൊടുക്കുന്ന സൂക്തങ്ങൾ ഖുർആനിലുണ്ടല്ലോ. പുരുഷമേധാവിത്വത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയാണ്‌ ഖുർആൻ എന്നല്ലേ ഇവവ്യക്തമാക്കുന്നത്‌?
    9. 51. സ്ത്രീകളെ കൃഷിസ്ഥലത്തോട്‌ ഉപമിക്കുന്ന ഖുർആൻ അവരെ കേവലം ഉൽപാദനയന്ത്രമായിട്ടല്ലേ കാണുന്നത്‌?
    10. 52. ബഹുഭാര്യത്വമനുവദിക്കുക വഴി ഖുർആൻ സ്ത്രീയുടെ അവകാശങ്ങളെ ഹനിക്കുകയല്ലേ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്‌?
    11. 53. പുരുഷന്‌ ബഹുഭാര്യത്വമനുവദിക്കുന്ന ഖുർആൻ എന്തുകൊണ്ട്‌ സ്ത്രീക്ക്‌ ബഹുഭർതൃത്വം അനുവദിക്കുന്നില്ല?
    12. 54. അനന്തര സ്വത്തിൽ പുരുഷന്‌ സ്ത്രീയുടേതിന്റെ ഇരട്ടി അവകാശമുണ്ടെന്നാണല്ലോഖുർആൻ അനുശാസിക്കുന്നത്‌. ഇത്‌ വ്യക്തമായ വിവേചനമല്ലേ?
    13. 55. ഒരു പുരുഷനു പകരം രണ്ടു സ്ത്രീകൾ സാക്ഷികളായി ഉണ്ടാവണമെന്നാണല്ലോഖുർആനിന്റെ അനുശാസന. ഇതു സ്ത്രീയോടു ചെയുന്ന വ്യക്തമായ ഒരുഅനീതിയല്ലേ?
    14. 56. അടിമത്തത്തിന്റെ അടയാളമായ മൂടുപടം (പർദ) അണിയാൻ സ്ത്രീകളോടു കൽപിക്കുക വഴി അവളെ പാരതന്ത്ര്യത്തിന്റെ വൻമതിലുകൾക്കകത്ത്‌ തളച്ചിടുകയല്ലേഖുർആൻ ചെയ്യുന്നത്‌?
    15. 57. സ്ത്രീയെ അടിക്കുവാൻ പുരുഷന്‌ ഖുർആൻ അനുവാദം നൽകുന്നുണ്ടല്ലോ. ഇത്‌അവളോടുളള അവഹേളനമല്ലേ?
    16. 58. വിവാഹമോചനം അനുവദിക്കുക വഴി നിരാലം രായ സ്ത്രീകളെയും കുട്ടികളെയുംസൃഷ്ടിക്കുവാൻ കൂട്ടുനിൽക്കുകയല്ലേ ഖുർആൻ ചെയ്യുന്നത്‌?
    17. 59. മൂന്നു പ്രാവശ്യം `ത്വലാഖ്‌` എന്നുപറഞ്ഞ്‌ പിരിച്ചയക്കാവുന്ന വസ്തുവായിട്ടല്ലേഖുർആൻ ഭാര്യയെ കാണുന്നത്‌?
    18. 60. സ്ത്രീക്ക്‌ പുരുഷനെപ്പോലെ വിവാഹമോചനത്തിന്‌ അവകാശമുണ്ടോ? എന്താണ്‌ ഈരംഗത്തെ ഖുർആനിക നിർദേശം?
    19. 61. വിധവയായിത്തീരുന്ന സ്ത്രീ സമൂഹത്തിൽ നിന്ന്‌ അകന്ന്‌ നാലുമാസത്തിലധികംദുഃഖമാചരിക്കണമെന്ന്‌ ഖുർആൻ നിർദേശിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ? ഇത്‌ സ്ത്രീയെപ്രയാസപ്പെടുത്തുന്നതല്ലേ?
  8. ഖുർആനും അനന്തരാവകാശപ്രശ്നങ്ങളും
    1. 62. പരേതന്ന്‌ പുത്രനുള്ളപ്പോൾ അനാഥ പൗത്രൻ അനന്തരാവകാശിയാവുകയി‍െല്ലന്നാണോ ഖുർആനിക നിയമം. ഇത്‌ അന്യായവും അനാഥരോടുള്ള അനീതിയുമല്ലേ?
    2. 63. അനാഥ പൗത്രന്‌ സ്വത്തവകാശം നൽകുവാൻ നിയമമില്ലാത്തതിനാൽ അവനെ വഴിയാധാരമാക്കണമെന്നാണോ ഇസ്ലാം വിവക്ഷിക്കുന്നത്‌? ഈ പ്രശ്നത്തിൽ ഇസ്ലാമിന്റെപരിഹാരമെന്താണ്‌?
    3. 64. ഒരു മകൻ മാത്രം അനന്തരാവകാശിയാവുകയാണെങ്കിൽ അയാൾക്ക്‌ പിതൃസ്വത്ത്മുഴു‍മുനഴുവനായി ലഭിക്കുമെന്നിരിക്കെ മകൾ മാത്രമാണ്‌ അനന്തരാവകാശിയെങ്കിൽഅവൾക്ക്‌ പകുതി മാത്രവും ഒന്നിലധികം പെൺമക്കളുണ്ടെങ്കിൽ അവർക്കെല്ലാംകൂടി പിതൃസ്വത്തിന്റെ മൂന്നിൽ രണ്ടു ഭാഗം മാത്രവുമാണ്‌ ലഭിക്കുകയെന്ന ഖുർആനികനിയമം വ്യക്തമായ അനീതിയല്ലേ?
    4. 65. മരണപ്പെട്ട വ്യക്തിയുടെ മൂന്ന്‌ പുത്രിമാരും മാതാപിതാക്കളും ഭാര്യയും ജീവിച്ചിരിപ്പു‍െണ്ടങ്കിൽ ഖുർആനിക വിധിപ്രകാരം മക്കൾക്കെല്ലാംകൂടി അനന്തരസ്വത്തിന്റെ 2/3ഭാഗവും (ഖുർആൻ 4:11) മാതാപിതാക്കൾക്ക്‌ 1/3 ഭാഗവും (4:11) നൽകിക്കഴിഞ്ഞാൽപിന്നെ സ്വത്തൊന്നും ബാക്കിയുണ്ടാവുകയില്ലല്ലോ. പിന്നെ ഭാര്യക്ക്‌ ലഭിക്കേണ്ട 1/8ഭാഗം സ്വത്ത്‌ (4:12) എവിടെനിന്നാണ്‌ കൊടുക്കുക? ഖുർആനിലെ അനന്തരാവകാശനിയമങ്ങൾ അപ്രായോഗികമാണെന്നല്ലേ ഇത്‌ കാണിക്കുന്നത്‌?
  9. ഖുർആനും അടിമത്തവും
    1. 66. അടിമത്തത്തോടുള്ള ഖുർആനിന്റെ സമീപനമെന്താണ്‌?
    2. 67. അടിമത്വ നിർമാർജനത്തിന്‌ ഖുർആൻ സ്വീകരിച്ച നടപടിക്രമങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്‌?
    3. 68. അടിമസ്ത്രീകളുമായി ലൈംഗിക ബന്ധത്തിലേർപ്പെടാൻ യജമാനനെ അനുവദിക്കുന്നഖുർആൻ യഥാർഥത്തിൽ വ്യഭിചാരത്തെ നിയമാനുസൃതമാക്കുകയല്ലേ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്‌?
    4. 69. അടിമസ്ത്രീയുമായി ബന്ധപ്പെടുവാൻ ഖുർആൻ എന്തുകൊണ്ടാണ്‌ വിവാഹം നിർബന്ധമാക്കാതിരുന്നത്‌?
    5. 70. അടിമസ്ത്രീകളുടെ എണ്ണം ഇസ്ലാം പരിമിതപ്പെടുത്താതിരുന്നതെന്തുകൊണ്ടാണ്‌?
    6. 71. എന്തുകൊണ്ടാണ്‌ അടിമത്തത്തെ പൂർണമായി നിരോധിക്കാൻ ഖുർആൻ സന്നദ്ധമാകാതിരുന്നത്‌?
  10. ഖുർആ നിന്റെ പ്രായോഗികത
    1. 72. എല്ലാ അർഥത്തിലും പ്രായോഗികമായ ഒരു ഗ്രന്ഥമാണ്‌ ഖുർആൻ എന്നുപറയാൻപറ്റുമോ?
    2. 73. ഖുർആൻ പ്രായോഗികമാണെന്നതിന്‌ എന്താണ്‌ തെളിവ്‌?
    3. 74. മറ്റു മതഗ്രന്ഥങ്ങളും പ്രായോഗികമായ നിയമനിർദേശങ്ങൾതന്നെയല്ലേ പ്രദാനംചെയ്യുന്നത്‌?
  11. ഖുർആനും ദുർലപ്പെടുത്തലുകളും
    1. 75 ഖുർആനിലെ ചില വിധികൾ ദുർ ലപ്പെടുത്തപ്പെട്ടതായി (മൻസൂഖ്‌) പറയപ്പെടുന്നുണ്ടല്ലോ? എന്താണ്‌ ഈ ദുർ ലപ്പെടുത്തൽ?
    2. 76. ഖുർആനിൽ ആദ്യം അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട ചില വിധികൾ പിന്നീട്‌ മാറ്റേണ്ടിവന്നുവെന്ന്‌ പറയുന്നത്‌ അതിന്റെ ദൈവികതയെ ബാധിക്കുകയില്ലേ? സർവജ്ഞനായ ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ളതായിരുന്നു ഖുർആനെങ്കിൽ ഇത്തരം മാറ്റങ്ങളുടെ ആവശ്യമുണ്ടാകുമായിരുന്നില്ലല്ലോ?
    3. 77. ദുർ ലപ്പെടുത്തപ്പെട്ട വിധികളുൾക്കൊള്ളുന്ന സൂക്തങ്ങൾ ഇന്നും ഖുർആനിൽഅവശേഷിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ? എന്തിനാണിത്‌?
    4. 78. ഖുർആനിൽ ദുർ ലപ്പെടുത്തപ്പെട്ട വചനങ്ങൾ തീരെയില്ലെന്ന്‌ അഭിപ്രായമുണ്ടല്ലോ.അത്‌ ശരിയാണോ?
    5. 79. ഖുർആനിൽ ഇരുന്നൂറോളം സൂക്തങ്ങൾ ദുർലപ്പെടുത്തപ്പെട്ടതായി പറയുന്നുണ്ടല്ലേ.ഇതു ശരിയാണോ?
  12. ഖുർആ നിലെ ശിക്ഷാനിയമങ്ങൾ
    1. 80. ഗോത്രവർഗ സമൂഹങ്ങളിൽ മാത്രം പ്രായോഗികമായ ഖുർആനിക ശിക്ഷാനിയമങ്ങൾആധുനിക ജനാധിപത്യ സമ്പ്രദായത്തിലും പ്രസക്തമാണെന്ന വാദം അടിസ്ഥാനരഹിതമല്ലേ?
    2. 81. ഖുർആനിലെ ശിക്ഷാ നിയമങ്ങൾ ഏതു തരത്തിലുള്ളവയാണ്‌? വ്യക്തി കേന്ദ്രീകൃതമോ, സമൂഹ കേന്ദ്രീകൃതമോ?
    3. 82. ഏതു തരം മൂല്യങ്ങളുടെ അടിത്തറയിലാണ്‌ ഖുർആനിക ശിക്ഷാനിയമങ്ങൾസ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നത്‌?
    4. 83. ഖുർആനിലെ ശിക്ഷാനിയമങ്ങൾ പ്രായോഗികമാണെന്ന്‌ എങ്ങനെ പറയാനാകും?
    5. 84. മറ്റു മതഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ശിക്ഷാനിയമങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. അവയിൽ നിന്ന്‌വ്യത്യസ്തമായ എന്തു സവിശേഷതയാണ്‌ ഖുർആനിലെ ശിക്ഷാനിയമങ്ങൾക്കുള്ളത്‌?
    6. 85. കുറ്റങ്ങൾ ഇല്ലാതെയാകുകയാണല്ലോ ശിക്ഷാവിധികളുടെ ലക്ഷ്യം. കുറ്റവാളികളെവീണ്ടും കുറ്റം ചെയ്യുന്നതിൽ നിന്ന്‌ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്ന രീതിയിൽ കാരാഗൃഹത്തിലടക്കുന്ന ആധുനിക സമ്പ്രദായമല്ലേ ഖുർആനിലെ ക്രൂരമായ ശിക്ഷാവിധികളേക്കാൾകരണീയം?
    7. 86. കുറ്റവാളികളോട്‌ സഹതാപപൂർണമായ സമീപനമാണാവശ്യമെന്ന ആധുനികകുറ്റാന്വേഷണ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ നിലപാടുമായി ഖുർആൻ വിയോജിക്കുന്നതെന്തുകൊണ്ടാണ്‌?
    8. 87. പട്ടിണികൊണ്ട്‌ വലഞ്ഞ്‌ കളവു നടത്തിയവന്റെ കരഛേദം നടത്തുവാൻ വിധിക്കുന്നഖുർആൻ അയാളെ ആശ്രയിച്ചുകഴിയുന്ന കുടും ത്തെ വഴിയാധാരമാക്കുകയല്ലേചെയ്യുന്നത്‌?
    9. 88. രണ്ട്‌ വ്യക്തികൾ ലൈംഗികമായി ബന്ധപ്പെടണമെന്ന്‌ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽഅതിൽ എന്താണ്‌ തെറ്റ്‌? അതിന്‌ ക്രൂരമായ ശിക്ഷകൾ വിധിക്കുന്നത്‌ അനീതിയല്ലേ?
    10. 89. ഖുർആനിൽ വിവരിക്കുന്ന ശിക്ഷകൾ കൊണ്ട്‌ വിവാഹേതര ലൈംഗികബന്ധങ്ങൾഇല്ലാതെയാക്കുവാൻ കഴിയുമോ?
    11. 90. വ്യഭിചാരത്തിന്‌ രണ്ടുതരം ശിക്ഷകൾ ഇസ്ലാം വിധിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ? എന്തു കൊണ്ടാണിത്‌?
    12. 91. വ്യഭിചാരാരോപണം ഉന്നയിച്ച്‌ ആരെയും നശിപ്പിക്കാൻ സാധിക്കുന്ന ഒരു അവസ്ഥസംജാതമാവുകയല്ലേ ഖുർആനിലെ ശിക്ഷാനിയമങ്ങൾ നടപ്പിലാക്കിയാൽ ഉണ്ടാവുക?
    13. 92. അപരിഷ്കൃതമെന്ന്‌ ആധുനിക ക്രിമിനോളജിസ്റ്റുകൾ വിധിച്ചിരിക്കുന്ന കൊലയ്ക്ക്കൊലയെന്ന നിയമം ഖുർആനിൽ പറഞ്ഞുവെന്നതുകൊണ്ടു മാത്രം ന്യായീകരിക്കുന്നതിൽ എന്തർഥമാണുള്ളത്‌?
    14. 93. കൊലയാളിയെ തിരിച്ചുകൊല്ലുന്നതുകൊണ്ട്‌ കൊല്ലപ്പെട്ടവന്റെ കുടുംത്തിന്‌ എന്തുകിട്ടുവാനാണ്‌? അനാഥമായിത്തീരുന്ന കൊല്ലപ്പെട്ടവന്റെ കുടും ത്തെ സംരക്ഷിക്കുവാൻ എന്തു നിർദേശമാണ്‌ ഖുർആൻ സമർപ്പിക്കുന്നത്‌?തകകക
  13. ഖുർആനും അമുസ്ലിംകളും
    1. 94. അമുസ്ലിംകളെ ഖുർആനിൽ അഭിസംബോധന ചെയ്തിരിക്കുന്നത്‌ `കാഫിർ` എന്നാണല്ലോ. അതൊരു അസഭ്യപദപ്രയോഗമായാണ്‌ പലപ്പോഴും മനസ്സിലാക്കപ്പെടുന്നത്‌.എന്താണ്‌ ഈ പദം വിവക്ഷിക്കുന്നത്‌?
    2. 95. അമുസ്ലിംകളെ നിർന്ധിച്ച്‌ മതപരിവർത്തനം ചെയ്യിക്കണമെന്നല്ലേ ഖുർആൻ അനുശാസിക്കുന്നത്‌?
    3. 96. വിഗ്രഹാരാധനയെ ശക്തമായി വിലക്കുന്ന ഖുർആൻ അന്യമതസ്ഥരുടെ ആരാധനാമൂർത്തികളെ നശിപ്പിക്കുവാനല്ലേ മുസ്ലിംകളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്‌?
    4. 97. അമുസ്ലിംകളുമായി സ്നേഹബന്ധം സ്ഥാപിക്കാൻ പാടില്ലെന്നും അവരെ മിത്രങ്ങളാക്കാൻ പാടില്ലെന്നും ഖുർആൻ അനുശാസിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. അത്‌ വർഗീയതയല്ലേ?
    5. 98. ഇസ്ലാമിനോടോ മുസ്ലിംകളോടോ ശത്രുത പ്രകടിപ്പിക്കാത്ത അമുസ്ലിംകളുമായിമൈ‍്രതി ന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച ഖുർആനിക വിധിയെന്താണ്‌?
    6. 99. വിമതസ്ഥരുമായുള്ള വൈവാഹികബന്ധം ഖുർആൻ വിലക്കുന്നുണ്ടല്ലോ. ഇത്‌ വർഗീയതയ‍േല്ല?
    7. 100.വേദക്കാരിയെ വിവാഹം ചെയ്യാൻ ഖുർആൻ പുരുഷന്‌ അനുവാദം നൽകുന്നുണ്ട്‌.എന്നാൽ വേദക്കാരെ വിവാഹം ചെയ്യാൻ മുസ്ലിം സ്ത്രീയെ അനുവദിക്കുന്നുമില്ല.ഇത്‌ വ്യക്തമായ അനീതിയല്ലേ?
    8. 101. മുസ്ലിംകളാകാത്തവർക്കെതിരെ നടത്തുന്ന പോരാട്ടത്തിനാണല്ലോ ജിഹാദ്‌ എന്നുപറയുന്നത്‌. ജിഹാദിന്‌ മുസ്ലിംകളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഖുർആൻ അന്യമതവിരോധമല്ലേപ്രചരിപ്പിക്കുന്നത്‌?

ഇതും കാണുക[edit]